←
बुधवार, 15 ऑक्टोबर 2031
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 1

तं तथा कृपयाविष्टमश्रुपूर्णाकुलेक्षणम् । विषीदन्तमिदं वाक्यमुवाच मधुसूदनः ॥

तंव संजयो म्हणे राया | मग तो पांडुसुतु सवैया | देखिला असे मोहें कवळिला | जैसा चिखलीं गज रुतला ||

"Then Sanjaya said, 'O King, that valiant son of Pandu was seen overwhelmed by delusion, like an elephant stuck in the mud.'"

तंव Adverb
Tanva
तेव्हा
Then
पांडुसुतु Noun
Pandusutu
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
सवैया Adjective
Savaiya
पराक्रमी / सवाई
Valiant / Powerful
मोहें Noun
Mohe
मोहाने
By delusion
कवळिला Verb
Kavalila
ग्रासलेला / वेढलेला
Engulfed / Seized
गज Noun
Gaja
हत्ती
Elephant
रुतला Verb
Rutala
अडकलेला / रुतलेला
Stuck / Sunk

💡 अर्थ

संजय धृतराष्ट्राला म्हणाला, 'हे राजा, तो पराक्रमी अर्जुन मोहाने असा ग्रासलेला दिसला, जसा एखादा बलाढ्य हत्ती चिखलात अडकलेला असावा.'

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाच्या मानसिक स्थितीचे अत्यंत मार्मिक वर्णन करतात. अर्जुन, जो एरवी अत्यंत पराक्रमी आणि शूर आहे, तो आता मोह आणि करुणेच्या गर्तेत अडकला आहे. ज्याप्रमाणे एखादा शक्तिशाली हत्ती चिखलात रुतल्यावर हतबल होतो आणि आपली शक्ती विसरतो, त्याप्रमाणे अर्जुन आपल्या कर्तव्यापासून विचलित झाला आहे. ही ओवी मानवी मनाच्या अशा अवस्थेचे दर्शन घडवते जिथे बुद्धी मोहामुळे कुंठित होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या कठीण प्रसंगात गोंधळून जातो आणि काय करावे हे सुचत नाही, तेव्हा आपण अर्जुनासारखे 'मोहात' असतो. अशा वेळी स्वतःच्या शक्तीवर विश्वास ठेवून योग्य मार्गदर्शनाची (गुरूची) गरज असते. उदाहरण: परीक्षेच्या वेळी भीतीमुळे येणारे उत्तर विसरणे, अशा वेळी शांत राहून मन एकाग्र करणे आवश्यक असते.

📌 संदर्भ

दुसऱ्या अध्यायाच्या सुरुवातीला संजय धृतराष्ट्र राजाला अर्जुनाच्या विषादग्रस्त आणि गोंधळलेल्या अवस्थेचे वर्णन करून सांगत आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 52

मग वैराग्याचेनि बळें । बुद्धीचें मळ फिटले । तरी होईल प्रांजळें । आत्मज्ञान ॥

"Then, through the strength of detachment, the impurities of the intellect are cleansed, and self-knowledge shines forth clearly."

वैराग्याचेनि Noun
Vairagyacheni
वैराग्याच्या
By detachment
बळें Noun
Balen
शक्तीने
By power
मळ Noun
Mal
दोष किंवा घाण
Impurity or dirt
फिटले Verb
Fitale
दूर झाले
Removed or cleared
प्रांजळें Adjective
Pranjalen
अत्यंत स्पष्ट
Very clear
आत्मज्ञान Noun
Atmajnan
स्वस्वरूपाचे ज्ञान
Self-knowledge

💡 अर्थ

जेव्हा वैराग्याच्या शक्तीने बुद्धीतील सर्व दोष किंवा घाण दूर होते, तेव्हा आपल्याला स्वतःचे खरे ज्ञान (आत्मज्ञान) अगदी स्पष्टपणे मिळते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, मानवी बुद्धीवर जोपर्यंत सांसारिक विषयांची आणि मोहाची पुटे चढलेली असतात, तोपर्यंत तिला सत्याचे दर्शन घडत नाही. ज्याप्रमाणे आरशावर धूळ असेल तर प्रतिबिंब दिसत नाही, त्याचप्रमाणे बुद्धीवर वासनांचा 'मळ' असेल तर आत्मज्ञान होत नाही. जेव्हा साधक वैराग्याचा (आसक्ती सोडण्याचा) सराव करतो, तेव्हा ही बुद्धी शुद्ध होते. शुद्ध बुद्धीमध्येच आत्मस्वरूपाचा प्रकाश स्पष्टपणे जाणवू लागतो. हे ज्ञान मिळवण्यासाठी बुद्धीचे निर्मळ होणे ही पहिली पायरी आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपण एखाद्या कामाच्या फळाची अति चिंता करणे सोडून दिले (वैराग्य), तर आपले मन शांत होते आणि आपल्याला त्या कामात अधिक चांगले यश मिळवण्यासाठी स्पष्ट विचार करता येतात. उदाहरणार्थ, परीक्षेत गुणांची भीती न बाळगता केवळ अभ्यासावर लक्ष केंद्रित केल्यास बुद्धी अधिक तल्लख चालते.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञ अवस्था प्राप्त करण्यासाठी बुद्धीची शुद्धी कशी आवश्यक आहे, हे ज्ञानेश्वर महाराज येथे सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 144

म्हणोनि तूं आतां । झकविलीं सांडीं चित्ता । कां उद्वेगु हा वृथा । वाहसी सांगें ॥ १४४ ॥

"Therefore, now cast away the delusions of your mind. Tell me, why do you carry this grief in vain?"

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
झकविलीं Noun
Jhakavili
भ्रम किंवा गोंधळ
Delusion or confusion
सांडीं Verb
Sandi
त्याग कर किंवा सोडून दे
Discard or give up
चित्ता Noun
Chitta
मन
Mind
उद्वेगु Noun
Udvegu
शोक किंवा चिंता
Grief or anxiety
वृथा Adverb
Vritha
व्यर्थ किंवा विनाकारण
In vain or uselessly
वाहसी Verb
Vahasi
करतोस किंवा बाळगतोस
Carrying or doing

💡 अर्थ

म्हणून आता तू तुझ्या मनातील हा गोंधळ सोडून दे. तू विनाकारण हा शोक का करत आहेस ते मला सांग.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वरीच्या या ओवीत श्रीकृष्ण अर्जुनाला उपदेश करत आहेत की, आत्म्याचे अमरत्व आणि देहाचे नश्वरत्व समजून घेतल्यावर आता शोक करण्याचे कोणतेही कारण उरलेले नाही. मनातील संभ्रम (झकविली) झटकून टाकणे आवश्यक आहे. अज्ञानामुळे निर्माण झालेली ही व्याकुळता किंवा दुःख पूर्णपणे व्यर्थ आहे. ज्ञानी माणसाने सत्याचा स्वीकार करून कर्तव्याला सामोरे जावे, असे येथे सुचवले आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखाद्या अपयशाने किंवा संकटाने खचून जातो, तेव्हा रडत बसण्यापेक्षा त्या परिस्थितीचा स्वीकार करून पुढे जाणे महत्त्वाचे असते. उदाहरणार्थ, परीक्षेत कमी गुण मिळाले म्हणून रडत बसण्यापेक्षा, पुढच्या वेळी अधिक चांगला अभ्यास करण्याचा निर्धार करणे म्हणजे 'वृथा उद्वेग' सोडणे होय.

📌 संदर्भ

आत्म्याचे स्वरूप स्पष्ट केल्यानंतर, श्रीकृष्ण अर्जुनाला त्याच्या मनातील गोंधळ दूर करून व्यर्थ शोक थांबवण्यास सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा