←
मंगळवार, 18 जून 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 352

यदा संहरते चायं कूर्मोऽङ्गानीव सर्वशः । इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥

जैसा कूर्मु आपुलीं अंगें । संकोचूनि राहे वेगें । तैसीं इंद्रियें विषयसंगें । सांडूनि जो ॥

"As the tortoise draws in its limbs from all sides, so does he who withdraws his senses from the objects of sense; his wisdom is then firmly established."

कूर्मु Noun
Kurmu
कासव
Tortoise
अंगें Noun
Ange
अवयव
Limbs
संकोचूनि Verb
Sankochuni
आत ओढून किंवा आकसून
Withdrawing
इंद्रियें Noun
Indriye
ज्ञानेंद्रिये
Senses
विषयसंगें Noun
Vishayasange
विषयांच्या सहवासातून
From sense objects
सांडूनि Verb
Sanduni
सोडून किंवा त्याग करून
Relinquishing

💡 अर्थ

जिस प्रकार कछुआ अपने अंगों को समेट लेता है, उसी प्रकार जो व्यक्ति अपनी इंद्रियों को विषयों से हटा लेता है, उसकी बुद्धि स्थिर हो जाती है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञाचे (ज्याची बुद्धी स्थिर आहे असा पुरुष) लक्षण सांगताना कासवाचे उदाहरण देतात. कासव जेव्हा त्याला धोका वाटतो किंवा गरज नसते, तेव्हा आपले पाय आणि डोके सहजपणे आपल्या कडक कवचात ओढून घेतो. त्याचप्रमाणे, जो साधक बाह्य जगातील विषयांच्या (शब्द, स्पर्श, रूप, रस, गंध) मोहातून आपली इंद्रिये स्वेच्छेने आणि विवेकाने मागे घेतो, तोच खरा ज्ञानी होय. हे इंद्रियदमन बळजबरीने नसून, आत्मज्ञानाच्या आनंदाने सहज घडलेले असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण सोशल मीडिया किंवा अनावश्यक वादात अडकतो, तेव्हा कासवाप्रमाणे स्वतःला त्यातून बाजूला काढणे म्हणजे इंद्रिय संयम होय. उदाहरण: अभ्यासाच्या वेळी मोबाईलचा मोह टाळून एकाग्र होणे.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज कासवाचे उदाहरण देऊन इंद्रिय निग्रहाचे महत्त्व स्पष्ट करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 307

जेथ रागद्वेषांचीं दोन्ही । बोळवणें जालीं अंतःकरणीं । मग इंद्रियें आपैसां गुणीं । वर्तती जरी ॥

जेथे राग आणि द्वेष या दोघांनाही अंतःकरणातून निरोप दिला जातो, तिथे इंद्रिये आपोआप आपापल्या विषयांत वागू लागली तरी (बाध येत नाही).

"Where both attraction and repulsion have been bid farewell from the heart, then even if the senses act according to their nature, they do not bind the soul."

राग Noun
Raga
आसक्ती किंवा अति आवड
Attachment or excessive liking
द्वेष Noun
Dvesha
तिरस्कार किंवा नावड
Hatred or repulsion
बोळवणें Verb
Bolavane
निरोप देणे किंवा घालवून देणे
To bid farewell or removal
अंतःकरणीं Noun
Antahkarani
मनामध्ये
In the heart or mind
इंद्रियें Noun
Indriye
ज्ञानेंद्रिये
Sense organs
आपैसां Adverb
Apaisa
आपोआप किंवा सहजपणे
Naturally or spontaneously
वर्तती Verb
Vartati
वागतात किंवा कार्य करतात
Behave or act

💡 अर्थ

जब हृदय से राग और द्वेष दोनों निकल जाते हैं, तब इंद्रियाँ अपने विषयों में विचरण करते हुए भी मन को विचलित नहीं करतीं।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, ज्या साधकाने आपल्या अंतःकरणातून 'राग' (अति ओढ) आणि 'द्वेष' (तिरस्कार) या दोन्ही द्वंद्वांना कायमचे घालवून दिले आहे, त्याचे मन स्थिर होते. अशा स्थितीत, जरी त्याची इंद्रिये (डोळे, कान इ.) बाह्य जगातील विषयांच्या संपर्कात आली, तरी ती केवळ निसर्गनियमानुसार कार्य करतात. त्या विषयांचा मनावर कोणताही विकार किंवा आसक्ती निर्माण होत नाही. हे आत्मसंयमाचे सर्वोच्च शिखर आहे जिथे कर्म करूनही माणूस कर्माच्या बंधनात अडकत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपण एखाद्या व्यक्तीबद्दल किंवा गोष्टीबद्दल खूप जास्त आवड किंवा खूप जास्त तिरस्कार ठेवला नाही, तर आपण तणावमुक्त राहू शकतो. उदाहरणार्थ, परीक्षेत कमी गुण मिळाले तरी रडत न बसणे आणि जास्त मिळाले तरी हवेत न उडणे, हाच खरा समतोल आहे.

📌 संदर्भ

ज्या व्यक्तीने राग आणि द्वेष जिंकले आहेत, ती व्यक्ती जगात विषयांमध्ये वावरतानाही कशी अलिप्त राहते, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 191

म्हणोनि संशयाहुनि थोर । आन नाही पाप घोर । हा विनाशासी थोर । विदारक ॥ १९१ ॥

"Therefore, there is no sin greater than doubt; it is a powerful destroyer of one's well-being."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
संशयाहुनि Noun
Sanshayahuni
संशयापेक्षा
Than doubt
थोर Adjective
Thor
मोठे
Great
पाप Noun
Paap
पाप
Sin
घोर Adjective
Ghor
भयानक
Terrible
विदारक Adjective
Vidarak
नाश करणारा
Destroyer

💡 अर्थ

इसलिए संशय से बढ़कर और कोई घोर पाप नहीं है। यह संशय मनुष्य का पूर्णतः विनाश करने वाला है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत संशयाचे घातक स्वरूप स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, संशय हा माणसाच्या प्रगतीतील सर्वात मोठा अडथळा आहे. अज्ञानी माणसाला ज्ञान दिले जाऊ शकते, परंतु ज्याच्या मनात संशय निर्माण होतो, त्याचे ज्ञान, भक्ती आणि कर्म सर्व व्यर्थ ठरते. संशय हा बुद्धीला ग्रासतो आणि माणसाला सत्यापासून दूर नेतो, ज्यामुळे शेवटी त्याचा सर्वनाश होतो. म्हणून संशयाला सर्वात मोठे पाप मानले गेले आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपण आपल्या ध्येयावर किंवा स्वतःच्या क्षमतेवर संशय घेतला, तर आपण कधीही यशस्वी होऊ शकत नाही. उदाहरणार्थ, परीक्षेत उत्तर लिहिताना जर मनात संशय असेल, तर आपण बरोबर उत्तरही चुकीचे लिहू शकतो. म्हणून आत्मविश्वासाने कार्य करावे.

📌 संदर्भ

ज्ञानयोगाच्या मार्गावर संशय हा कसा सर्वात मोठा अडथळा आणि विनाशाचे कारण ठरतो, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा