←
सोमवार, 17 जून 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 235

अच्छेद्योऽयमदाह्योऽयमक्लेद्योऽशोष्य एव च । नित्यः सर्वगतः स्थाणुरचलोऽयं सनातनः ॥

हा न जळे पावकें । न विरे तोयझोंकें । न शोषे शोषकें । मारुतें हा ॥

"It cannot be burned by fire, nor dissolved by water, nor dried by the wind."

पावकें Noun
Pāvakēṃ
अग्नीने
by fire
तोयझोंकें Noun
Tōyajhōṅkēṃ
पाण्याच्या प्रवाहाने
by the force of water
शोषे Verb
Śōṣē
सुकणे किंवा वाळणे
to dry up
मारुतें Noun
Mārutēṃ
वाऱ्याने
by wind
विरे Verb
Virē
विरघळणे
to dissolve
शोषकें Adjective
Śōṣakēṃ
शोषून घेणाऱ्या
absorbing or drying agent

💡 अर्थ

हा आत्मा अग्नीने जळत नाही, पाण्याच्या प्रवाहाने विरघळत नाही आणि वारा त्याला वाळवू शकत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्म्याचे अभेद्य आणि अविनाशी स्वरूप वर्णन करतात. ते सांगतात की, हा आत्मा कोणत्याही भौतिक शस्त्राने तोडला जाऊ शकत नाही किंवा अग्नीने जाळला जाऊ शकत नाही. पाणी त्याला ओले करून विरघळवू शकत नाही आणि वारा त्याला शोषून घेऊ शकत नाही. हे आत्मतत्व नित्य, सर्वव्यापी आणि स्थिर आहे. प्रकृतीचे नियम शरीराला लागू होतात, पण आत्म्याला नाही. ज्याप्रमाणे आपण जुने कपडे बदलून नवीन घालतो, त्याचप्रमाणे आत्मा केवळ शरीर बदलतो, तो स्वतः कधीही नष्ट होत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण संकटात असतो किंवा शारीरिक व्याधींनी त्रस्त असतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की बाह्य परिस्थिती आपल्या शरीराला त्रास देऊ शकते, पण आपल्या मूळ स्वरूपाला (आत्म्याला) काहीही इजा पोहचवू शकत नाही. उदाहरणार्थ, परीक्षेत अपयश आले तरी स्वतःचे अस्तित्व संपले असे न मानता, आत्मविश्वासाने पुन्हा प्रयत्न करणे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व आणि तो पंचमहाभूतांच्या पलीकडे कसा आहे, हे समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 163

म्हणोनि तूं अर्जुना । झणीं यासी शोक करिसी मना । विचारूनि पाहीं आपणा । चित्त देऊनि ॥

"Therefore, O Arjuna, do not let your mind grieve. Reflect within yourself with a focused mind."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
झणीं Adverb
Zani
व्यर्थ किंवा उगाच
In vain or unnecessarily
शोक Noun
Shoka
दुःख
Grief
विचारूनि Verb
Vicharuni
विचार करून
Having reflected
चित्त Noun
Chitta
मन किंवा अंतःकरण
Mind or consciousness

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, तू आपल्या मनात या गोष्टीचा उगाच शोक करू नकोस. शांत चित्ताने स्वतःच्या स्वरूपाचा विचार करून पहा.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला विवेकाचा मार्ग दाखवत आहेत. ते म्हणतात की, आत्म्याचे स्वरूप अविनाशी आहे आणि शरीर हे केवळ एक बाह्य कवच आहे जे बदलत असते. जेव्हा आपण केवळ शरीराचा विचार करतो, तेव्हाच आपल्याला दुःख होते. अर्जुनाने आपल्या अंतःकरणात डोकावून, एकाग्र चित्ताने हे सत्य समजून घ्यावे की ज्याचा मृत्यू झाला आहे तो खरोखर नष्ट झालेला नाही. आत्मज्ञानामुळेच मोहाचा आणि अज्ञानाचा नाश होतो, म्हणून शोक सोडून आत्मस्वरूपाचे चिंतन करणे आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपल्याला एखाद्या प्रिय व्यक्तीच्या किंवा वस्तूच्या जाण्याने खूप दुःख होते, तेव्हा आपण शांत बसून हे जग नश्वर आहे आणि आपले अस्तित्व त्यापलीकडे आहे, असा विचार करावा. उदाहरण: परीक्षेत कमी गुण मिळाल्यावर रडत न बसता, 'माझे आयुष्य या गुणांपेक्षा मोठे आहे' असा विचार करून पुन्हा जोमाने अभ्यास करणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व समजावून सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून त्याला मोहातून बाहेर पडण्यासाठी मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 55

तैसे कर्माचेनि आधारें । कर्मचि सांडिजे निधारे । जैसें नावेचेनि अवसरें । पैलतीर पाविजे ॥

"Just as by the means of a boat, one reaches the opposite shore; so by the support of action, action itself is transcended."

कर्माचेनि Noun
Karmācēni
कर्माच्या
of action
आधारें Noun
Ādhārē
आधाराने
with the support
सांडिजे Verb
Sāṇḍijē
सोडावे किंवा त्यागावे
should be abandoned
नावेचेनि Noun
Nāvēcēni
नावेच्या
by the boat
पैलतीर Noun
Pailatīra
पलीकडचा काठ
the other shore
पाविजे Verb
Pāvijē
पोहोचावे
to reach

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे नावेच्या साहाय्याने नदी ओलांडून पलीकडच्या तीरावर पोहोचल्यावर नाव सोडून दिली जाते, त्याचप्रमाणे कर्माच्या आधारानेच कर्माचा त्याग (फळाची आशा सोडणे) केला जातो.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मातून मुक्त होण्याची युक्ती सांगतात. ते म्हणतात की, जोपर्यंत आपण संसारात आहोत, तोपर्यंत कर्म करणे टाळता येत नाही. परंतु, हेच कर्म जर आपण 'निष्काम' बुद्धीने केले, तर ते आपल्याला बंधनातून मुक्त करते. जसे नदी पार करण्यासाठी नाव आवश्यक असते, पण पैलतीरावर पोहोचल्यावर आपण ती नाव तिथेच सोडतो, तसेच ज्ञानाची प्राप्ती झाल्यावर कर्माचा अहंकार आणि कर्माची फळे गळून पडतात. कर्माचा उपयोग करूनच कर्माच्या पलीकडे जाणे हाच खरा योग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात अभ्यास करताना किंवा काम करताना 'मी हे करतोय' हा अहंकार न ठेवता, आपले कर्तव्य उत्तम रीतीने पार पाडावे. उदाहरणार्थ, एखाद्या खेळाडूने विजयाची चिंता न करता केवळ खेळावर लक्ष केंद्रित करावे, जेणेकरून खेळाचा आनंदही मिळेल आणि दडपणही येणार नाही.

📌 संदर्भ

श्री ज्ञानेश्वर महाराज कर्म करूनही कर्माच्या बंधनातून कसे मुक्त व्हावे, हे या ओवीतून स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा