←
रविवार, 18 एप्रिल 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 210

म्हणौनि जे जे उचित। आणि अवसरेंकरूनि प्राप्त। तें कर्म न सांडितां निभ्रांत। आचरावें॥

"Therefore, whatever is appropriate and comes by occasion, perform that action certainly without abandoning it."

म्हणौनि Conjunction
Mhaṇouni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य / शास्त्रशुद्ध
Appropriate / Right
अवसरेंकरूनि Adverb
Avasarēṅkarūni
प्रसंगानुसार / वेळेनुसार
According to the occasion
प्राप्त Adjective
Prāpta
मिळालेले / वाट्याला आलेले
Obtained / Presented
निभ्रांत Adverb
Nibhrānta
नि:शंकपणे / खात्रीने
Without doubt / Certainly
आचरावें Verb
Ācarāvē
आचरण करावे / करावे
Should perform / Practice

💡 अर्थ

म्हणून जे काम योग्य आहे आणि वेळेनुसार आपल्यासमोर आले आहे, ते काम न टाळता मनापासून पूर्ण करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या जीवनात जे शास्त्रशुद्ध आणि नैतिकदृष्ट्या 'उचित' (योग्य) आहे, अशा कर्मांची निवड करावी. 'अवसरेंकरूनि प्राप्त' म्हणजे परिस्थितीनुसार किंवा वेळेनुसार जे कर्तव्य आपल्या वाट्याला येते, त्यापासून पळ काढू नये. ते कर्म 'निभ्रांत' म्हणजे कोणत्याही संशयाशिवाय किंवा गोंधळाशिवाय पूर्ण करावे. कर्म सोडून देणे हा मार्ग नसून, ते फळाची आशा न धरता आणि योग्य रीतीने करणे हाच खरा कर्मयोग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा तुम्ही एक विद्यार्थी आहात आणि परीक्षेची वेळ जवळ आली आहे. अशा वेळी अभ्यास करणे हे तुमचे 'प्राप्त' आणि 'उचित' कर्म आहे. आळस न करता किंवा अभ्यासाचा कंटाळा न करता ते कर्तव्य पार पाडणे म्हणजे या ओवीचा अवलंब करणे होय.

📌 संदर्भ

ज्ञानी पुरुषाने लोकसंग्रहासाठी आपली विहित कर्मे कशी करावीत, याचे मार्गदर्शन करताना माऊली हा सिद्धांत मांडतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 356

विहाय कामान्यः सर्वान्पुमांश्चरति निःस्पृहः । निर्ममो निरहंकारः स शान्तिमधिगच्छति ॥

जेथ अहंभाव सांडिला । आणि ममतु सर्वथा गेला । तोचि विश्वीं संचरला । विश्व होऊनि ॥

"Where the ego is abandoned and possessiveness is completely gone, that person alone permeates the universe, becoming the universe itself."

अहंभाव Noun
Ahambhav
अहंकार किंवा मी-पणा
Ego or sense of 'I'
सांडिला Verb
Sandila
त्याग केला किंवा सोडला
Abandoned or discarded
ममतु Noun
Mamatu
माझेपण किंवा आसक्ती
Possessiveness or attachment
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे
Completely
संचरला Verb
Sancharala
वावरतो किंवा संचार करतो
Moves or permeates
विश्व Noun
Vishwa
जग किंवा ब्रह्मांड
Universe

💡 अर्थ

ज्याने आपला अहंकार सोडला आहे आणि ज्याची 'माझेपण' ही भावना पूर्णपणे निघून गेली आहे, तोच स्वतः विश्वरूप होऊन या जगात वावरतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञाच्या अंतिम अवस्थेचे वर्णन करतात. जेव्हा एखादा साधक 'मी' (अहंकार) आणि 'माझे' (ममत्व) या दोन मानसिक बेड्या तोडतो, तेव्हा त्याचे व्यक्तिमत्व संकुचित राहत नाही. तो सर्व चराचर सृष्टीशी एकरूप होतो. अशा व्यक्तीला स्वतःमध्ये आणि विश्वामध्ये कोणताही फरक जाणवत नाही. तो विश्वाचाच एक भाग बनून मुक्तपणे वावरतो. हीच खरी शांती आणि मुक्तीची अवस्था आहे, जिथे द्वैत संपून अद्वैताचा अनुभव येतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण 'हे माझे आहे' किंवा 'मी हे केले' या विचारांमुळे तणावात असतो. जर आपण कामात आपलेपणा ठेवला पण फळाची किंवा मालकीची हाव सोडली, तर आपण अधिक आनंदी राहू शकतो. उदाहरण: एखादे सामाजिक कार्य करताना 'मी करतोय' हा गर्व न ठेवता 'हे ईश्वराचे कार्य आहे' असे मानणे.

📌 संदर्भ

अहंकार आणि ममत्व सोडलेल्या स्थितप्रज्ञाच्या मुक्त स्थितीचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 191

तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥

म्हणोनि तूं अर्जुना । झणीं यासी शोक करिसी मना । हें विचारूनि आपणा । सांडिसी कां ॥

"Therefore, O Arjuna, do not let your mind be filled with grief. Having reflected upon this, why do you abandon your self-possession?"

म्हणोनि Adverb
Mhanoni
म्हणून
Therefore
झणीं Adverb
Jhani
उगाच/नको
Do not/Lest
शोक Noun
Shoka
दुःख
Grief
विचारूनि Verb
Vicharuni
विचार करून
Having reflected
सांडिसी Verb
Sandisi
सोडतोस
Abandoning

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, तू आपल्या मनात या गोष्टीचा शोक करू नकोस. या सत्याचा विचार करून तू आपले धैर्य का सोडतोस?

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला उपदेश करतात की, आत्मा हा अव्यक्त, अचिंत्य आणि अविकारी आहे. हे सत्य एकदा समजले की, मृत्यू किंवा विनाशाचे दुःख करण्याचे काहीच कारण उरत नाही. अर्जुनाने आपल्या स्वरूपाचा विचार करावा आणि मोहामुळे निर्माण झालेला शोक सोडून द्यावा, असे येथे सुचवले आहे. आत्म्याचे अमरत्व जाणणे हाच दुःखावरचा खरा उपाय आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जीवनात जेव्हा एखादी कठीण परिस्थिती येते किंवा प्रिय वस्तूचा विरह होतो, तेव्हा रडत न बसता 'परिवर्तन हा संसाराचा नियम आहे' हा विचार करून स्वतःला सावरणे आवश्यक आहे. उदाहरण: परीक्षेत अपयश आल्यास निराश न होता, आत्मपरीक्षण करून पुन्हा जोमाने प्रयत्न करणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे स्वरूप समजावून सांगून त्याचा मोह आणि शोक दूर करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा