रविवार, 06 एप्रिल 2031
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 216

म्हणोनि जे जे उचित। आणि अवसरेंकरूनि प्राप्त। तें कर्म अकलंकत। आचरावें॥

"Therefore, perform those actions which are appropriate and have come to you by occasion, in a blemishless manner."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य
Proper/Right
अवसरेंकरूनि Adverb
Avasareṅkarūni
प्रसंगानुसार/वेळेनुसार
As per occasion
प्राप्त Adjective
Prāpta
मिळालेले/समोर आलेले
Obtained
अकलंकत Adjective
Akalaṅkata
दोषरहित/निष्कलंक
Blemishless/Pure
आचरावें Verb
Ācarāveṃ
करावे/आचरणात आणावे
Should perform

💡 अर्थ

म्हणून जे जे योग्य आहे आणि जे वेळेनुसार आपल्या वाट्याला आले आहे, ते कर्म कोणतेही फळ न इच्छिता आणि दोषरहित पद्धतीने करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे शुद्ध स्वरूप स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या वाट्याला आलेले विहित कर्तव्य टाळू नये. जे कर्म नैतिकदृष्ट्या योग्य (उचित) आहे आणि जे परिस्थितीनुसार किंवा वेळेनुसार (अवसरेंकरूनि) आपल्यासमोर आले आहे, ते कर्म कोणत्याही फळाची अपेक्षा न ठेवता, अत्यंत शुद्ध आणि दोषरहित (अकलंकत) पद्धतीने पार पाडावे. कर्मात 'अकलंकत' असणे म्हणजे त्यात स्वार्थ, अहंकार किंवा फळाची आसक्ती यांचा डाग नसणे. असे कर्मच मनुष्याला बंधनातून मुक्त करते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, आपल्यासमोर येणारी कामे (उदा. अभ्यास, नोकरी किंवा घरकाम) ही आपली कर्तव्ये समजून, ती टाळाटाळ न करता प्रामाणिकपणे पूर्ण करावीत. उदाहरणार्थ, एखाद्या कर्मचाऱ्याने केवळ पगारासाठी काम न करता, ते आपले कर्तव्य आहे या भावनेने उत्तमरीत्या पूर्ण करणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज कर्माचे शुद्ध स्वरूप विशद करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 162

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि आचरतां जे अधर्म । तेथें विचारीं मनोधर्म । सांडूनियां ॥ १६२ ॥

म्हणून जे योग्य कर्म आहे आणि जे आचरल्याने अधर्म होतो, त्या बाबतीत स्वतःच्या मनाचे तर्क (छंद) सोडून विचार कर.

"Therefore, perform the proper duty and avoid unrighteousness, by abandoning the whims of the mind."

उचित Adjective
uchit
योग्य/विहित
proper/right
कर्म Noun
karma
कार्य/कर्तव्य
action/duty
अधर्म Noun
adharma
अयोग्य वर्तन
unrighteousness
मनोधर्म Noun
manodharma
मनाचा स्वभाव किंवा हट्ट
mental whims or inclinations
सांडूनियां Verb
sanduniya
त्याग करून/सोडून
abandoning/leaving
विचारीं Verb
vichari
विचार कर
consider/contemplate

💡 अर्थ

म्हणून जे आपले योग्य कर्तव्य आहे ते करावे आणि जे चुकीचे आहे ते टाळावे, यासाठी स्वतःच्या मनाचे हट्ट सोडून विचार करावा.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, मनुष्याने कोणते कर्म करावे आणि कोणते टाळावे याचा निर्णय स्वतःच्या आवडीनिवडीवर किंवा 'मनोधर्मावर' घेऊ नये. अनेकदा आपले मन आपल्याला सोयीचे तेच करायला सांगते, पण ते कदाचित अधर्म असू शकते. म्हणून शास्त्राने किंवा नीतिमत्तेने जे 'उचित' ठरवले आहे, तेच करावे. स्वतःच्या मनाचे पूर्वग्रह आणि स्वार्थ बाजूला ठेवून विवेकाने कर्माची निवड करावी.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

एखाद्या विद्यार्थ्याला खेळायला जावेसे वाटते (मनाचा हट्ट), पण उद्या परीक्षा असल्याने अभ्यास करणे हे त्याचे 'उचित कर्म' आहे. अशा वेळी मनाचा हट्ट सोडून कर्तव्याला प्राधान्य देणे म्हणजे या ओवीचे पालन करणे होय.

📌 संदर्भ

अनासक्त भावनेने कर्म कसे करावे, हे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज योग्य आणि अयोग्य कर्मातील फरक कसा ओळखावा हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 34

म्हणोनि बाह्य हे विषय । सांडूनि सांडिजे संशय । मग अंतरीं होय । ऐक्यबोधु ॥ ३४ ॥

"Therefore, by abandoning these external objects and casting away doubt, the realization of oneness arises within."

बाह्य Adjective
Bahya
बाहेरील
External
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे भोग
Objects of senses
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून
Having abandoned
संशय Noun
Sanshaya
शंका किंवा द्वैतभाव
Doubt or uncertainty
अंतरीं Adverb
Antari
हृदयात किंवा मनात
Within the heart or mind
ऐक्यबोधु Noun
Aikyabodhu
एकत्वाचे ज्ञान
Realization of oneness

💡 अर्थ

म्हणून बाहेरील विषयांचा मोह सोडून आणि मनातील शंका दूर करून, मग आपल्या अंतर्यामी आत्मैक्याचा (परमात्म्याशी एकरूपतेचा) अनुभव येतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधनेतील अत्यंत महत्त्वाची प्रक्रिया स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जोपर्यंत मनुष्य बाह्य जगातील इंद्रियसुखांमध्ये (विषय) गुंतलेला असतो आणि त्याच्या मनात स्वतःच्या स्वरूपाबद्दल संशय असतो, तोपर्यंत त्याला सत्य ज्ञान मिळत नाही. जेव्हा साधक जाणीवपूर्वक या बाह्य विषयांचा त्याग करतो आणि बुद्धीतील द्वैताचा संशय नष्ट करतो, तेव्हाच त्याला त्याच्या अंतःकरणात 'ऐक्यबोध' होतो. ऐक्यबोध म्हणजे स्वतःचा आत्मा आणि परमात्मा एकच आहेत, हे उमजणे. ही अवस्था प्राप्त होण्यासाठी बाह्य त्याग आणि आंतरिक शुद्धी या दोन्ही गोष्टी आवश्यक आहेत.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपल्याला एखादे मोठे ध्येय गाठायचे असेल, तर मोबाईल किंवा इतर विचलित करणाऱ्या गोष्टी (बाह्य विषय) बाजूला ठेवून, 'मी हे करू शकेन का?' हा संशय मनातून काढून टाकला पाहिजे, तरच आपल्याला यशाचा मार्ग स्पष्ट दिसेल.

📌 संदर्भ

आत्मज्ञान प्राप्त करण्यासाठी आवश्यक असलेल्या मानसिक तयारीचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा