←
शनिवार, 05 एप्रिल 2031
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 24

तैसेचि हेही ग्रंथकथन | जे सकळ कळांचे निधान | कीं मोक्षलक्ष्मीचें भुवन | कीं विसांवा हा || २४ ||

"Similarly, this narration of the scripture is the treasure-house of all arts, the abode of the wealth of liberation, and a place of true rest."

तैसेचि Adverb
taisechi
त्याचप्रमाणे
similarly
ग्रंथकथन Noun
granthakathan
ग्रंथाचे निरूपण
narration of the scripture
सकळ Adjective
sakal
सर्व
all
निधान Noun
nidhan
भांडार किंवा खजिना
treasure or storehouse
भुवन Noun
bhuvan
निवासस्थान किंवा घर
abode or house
विसांवा Noun
visanva
विश्रांतीचे ठिकाण
resting place

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे महाभारत श्रेष्ठ आहे, त्याचप्रमाणे हे ग्रंथाचे निरूपण सर्व कलांचे माहेरघर, मोक्ष मिळवून देणारे ठिकाण आणि मनाला शांती देणारा विसावा आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत ज्ञानेश्वरीच्या आध्यात्मिक आणि साहित्यिक महत्त्वाची मांडणी करतात. ते म्हणतात की हा ग्रंथ केवळ शब्दांचा संग्रह नाही, तर तो सर्व चौसष्ट कलांचे उगमस्थान किंवा भांडार आहे. मुक्ती किंवा मोक्ष मिळवण्यासाठी लागणारी सर्व साधने आणि ज्ञान येथे उपलब्ध आहे, म्हणून याला 'मोक्षलक्ष्मीचे भुवन' (घर) म्हटले आहे. संसाराच्या तापाने आणि कष्टाने पोळलेल्या जीवाला येथे शाश्वत शांती आणि विसावा मिळतो. हा ग्रंथ मानवी जीवनाला पूर्णत्व देणारा आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपल्याला जीवनात खूप मानसिक ताण किंवा थकवा जाणवतो, तेव्हा ज्ञानेश्वरीसारख्या ग्रंथांचे वाचन केल्याने मनाला खरी विश्रांती आणि दिशा मिळते. उदाहरण: दररोज रात्री झोपण्यापूर्वी यातील काही ओव्यांचे वाचन केल्यास दिवसभराचा ताण कमी होऊन मन प्रसन्न होते.

📌 संदर्भ

महाभारताची स्तुती केल्यानंतर, संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्वतःच्या ग्रंथकथनाचे (ज्ञानेश्वरीचे) महत्त्व आणि त्याचे सामर्थ्य सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 326

म्हणौनि इंद्रियें दमिजे । आणि युक्ति तंव न विसरिजे । तरीच विषय-संगु सांडिजे । पांडुकुमरा ॥ ३२६ ॥

"Therefore, subdue the senses and do not forget the spiritual technique; only then, O son of Pandu, can attachment to sense-objects be relinquished."

इंद्रियें Noun
Indriye
ज्ञानेंद्रिये आणि कर्मेंद्रिये
Senses
दमिजे Verb
Damije
संयम करावा किंवा जिंकावी
Should be subdued or controlled
युक्ति Noun
Yukti
साधनेचे कौशल्य किंवा मार्ग
Technique or spiritual method
विसरिजे Verb
Visarije
विसर पडू देणे
To forget
विषय-संगु Noun
Vishaya-sangu
विषयांची आसक्ती किंवा ओढ
Attachment to sensory objects
सांडिजे Verb
Sandije
त्याग करणे किंवा सोडणे
To abandon or leave

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, इंद्रियांवर ताबा मिळवावा आणि योगाची युक्ती कधीही विसरू नये, तरच विषयांची ओढ पूर्णपणे सुटते.

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीत ज्ञानेश्वर महाराज सांगतात की, केवळ बळजबरीने इंद्रियांना विषयांपासून रोखणे पुरेसे नसते. जर मनात विषयांचे चिंतन चालू राहिले, तर इंद्रिये पुन्हा तिकडे धाव घेतील. म्हणून 'युक्ती' म्हणजे बुद्धीचा आणि योगाचा वापर करून मन ईश्वराकडे किंवा आत्मस्वरूपाकडे वळवले पाहिजे. जेव्हा साधक साधनेची ही युक्ती (तंत्र) आत्मसात करतो, तेव्हाच त्याची विषयांवरील आसक्ती नैसर्गिकरित्या नष्ट होते. केवळ बाह्य संयम नव्हे, तर आंतरिक पालट महत्त्वाचा आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जर आपल्याला मोबाईलचे व्यसन सोडायचे असेल, तर फक्त फोन दूर ठेवून चालणार नाही (इंद्रिय दमन), तर त्या वेळेत एखादे चांगले पुस्तक वाचण्याची किंवा छंद जोपासण्याची युक्ती (साधना) योजली पाहिजे, तरच मोबाईलची ओढ कमी होईल.

📌 संदर्भ

इंद्रिय संयम आणि योगाची युक्ती यांची सांगड घातल्याशिवाय विषयांची आसक्ती सुटत नाही, हे ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 99

जैसा गगनीं गगनाभासु । तो गगनींचि होय नाशु । तैसा आत्मनीं आत्मप्रकाशु । आत्माचि जाहला ॥

"As the illusion in the sky vanishes into the sky itself, so does the light of the self become the self."

गगनीं Noun
Gagani
आकाशात
In the sky
गगनाभासु Noun
Gaganabhasu
आकाशाचा आभास
Illusion of the sky
नाशु Noun
Nashu
लय किंवा नाश
Dissolution or destruction
आत्मप्रकाशु Noun
Atmaprakashu
आत्म्याचा प्रकाश
Light of the soul
जाहला Verb
Jahala
झाला
Became

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे आकाशात दिसणारा आभास आकाशातच नाहीसा होतो, त्याप्रमाणे आत्म्याचा प्रकाश आत्म्यातच मिसळून जातो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अद्वैत तत्त्वज्ञान स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे आकाशात दिसणारे निळेपण किंवा ढग हे आकाशाचाच एक आभास असतात आणि शेवटी ते आकाशातच विरून जातात, त्याप्रमाणे जीवात्मा हा वेगळा नसून तो परमात्म्याचाच प्रकाश आहे. जेव्हा आत्मज्ञान प्राप्त होते, तेव्हा हा वेगळेपणाचा भास संपतो आणि केवळ एकच शुद्ध आत्मा उरतो. आत्मा स्वतःला स्वतःमध्येच अनुभवतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या मनातील भीती किंवा राग हे तात्पुरते ढग आहेत असे समजावे. उदाहरण: परीक्षेच्या वेळी येणारा ताण हा मनाचा एक आभास आहे, तो शांतपणे स्वीकारला की तो निघून जातो आणि आपले मूळ शांत स्वरूप उरते.

📌 संदर्भ

दुसऱ्या अध्यायात, संत ज्ञानेश्वर महाराज श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व आणि द्वैताचा आभास कसा संपतो, हे समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा