←
शनिवार, 27 नोव्हेंबर 2027
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 182

म्हणोनि तूं अर्जुना । झणीं चित्तीं वाहासी खेदना । जे हे सर्वथा मारिजेना । कल्पांतींही ॥ १८२ ॥

"Therefore, O Arjuna, do not let sorrow enter your mind; for this (soul) is never slain, even at the end of time."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
झणीं Adverb
Jhaṇīṃ
मुळीच / चुकूनही
At all / By any means
चित्तीं Noun
Cittīṃ
मनात
In the mind
खेदना Noun
Khedanā
दुःख / शोक
Grief / Sorrow
मारिजेना Verb
Mārijenā
मारले जात नाही
Cannot be killed
कल्पांतींही Noun
Kalpāntīṃhī
युगाच्या शेवटी सुद्धा
Even at the end of the eon

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, तू तुझ्या मनात मुळीच दुःख करू नकोस; कारण हे आत्मतत्त्व जगाचा अंत झाला तरी कधीही मरत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीमध्ये संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, ज्या अर्थी आत्मा हा अविनाशी आहे, त्या अर्थी तू मनात शोक धरण्याचे काहीच कारण नाही. शरीर हे नाशवंत आहे, परंतु त्यातील चैतन्य (आत्मा) हे कोणत्याही शस्त्राने किंवा काळाने नष्ट होऊ शकत नाही. अगदी सृष्टीचा लय (कल्पांत) झाला तरी आत्मतत्त्व अबाधित राहते. त्यामुळे 'मी मारणारा आहे' किंवा 'हे मरणार आहेत' हा तुझा भ्रम आहे, असे माउली सुचवत आहेत.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला एखाद्या गोष्टीच्या हानीची भीती वाटते किंवा आपण प्रिय व्यक्तीच्या विरहाने दुःखी होतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की मूळ चैतन्य कधीच संपत नाही. हे ज्ञान आपल्याला कठीण प्रसंगात मानसिक धैर्य देते.

📌 संदर्भ

युद्धाच्या प्रसंगी अर्जुनाचा मोह आणि शोक दूर करण्यासाठी ज्ञानेश्वर महाराज त्याला आत्म्याच्या अविनाशी स्वरूपाचा बोध करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 53

एषा तेऽभिहिता सांख्ये बुद्धिर्योगे त्विमां शृणु । बुद्ध्या युक्तो यया पार्थ कर्मबन्धं प्रहास्यसि ॥

म्हणोनि तूं अर्जुना । जरी या कर्माचिया बंधना । बिहेशी तरी या ज्ञाना- । कडे येईं ॥

"Therefore, O Arjuna, if you fear the bondage of these actions, then turn towards this knowledge."

म्हणोनि Adverb
Mhanoni
म्हणून
Therefore
अर्जुना Noun
Arjuna
अर्जुना
Arjuna
कर्माचिया Noun
Karmachiya
कर्माच्या
Of actions
बंधना Noun
Bandhana
बंधनाला
Bondage
बिहेशी Verb
Biheshi
घाबरतोस
Fear
ज्ञानाकडे Noun
Jnanakade
ज्ञानाकडे
Towards knowledge

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, जर तुला कर्माच्या बंधनाची भीती वाटत असेल, तर तू या ज्ञानाच्या मार्गाकडे वळ.

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीमध्ये ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला 'बुद्धियोग' किंवा 'ज्ञानयोग' का महत्त्वाचा आहे हे सांगत आहेत. कर्माचे स्वरूप हे मुळात बंधनकारक असते कारण प्रत्येक कर्माला फळ असते. जेव्हा मनुष्य फळाच्या आशेने कर्म करतो, तेव्हा तो त्या कर्माच्या चक्रात अडकतो. ज्ञानेश्वर महाराज सुचवतात की, जर कर्माच्या या बंधनाची भीती वाटत असेल, तर ज्ञानाचा आश्रय घेणे हाच सर्वोत्तम मार्ग आहे. ज्ञान म्हणजे हे जाणणे की आत्मा अकर्ता आहे. या जाणिवेने केलेले कर्म मनुष्याला लिप्त करत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा कामाच्या निकालामुळे तणावात असतो. उदाहरणार्थ, एखादा प्रकल्प पूर्ण करताना 'जर हा यशस्वी झाला नाही तर काय होईल?' ही भीती आपल्याला सतावते. अशा वेळी ज्ञानेश्वर महाराजांचा हा सल्ला मोलाचा ठरतो: निकालाची चिंता करण्यापेक्षा, ते काम पूर्ण करण्यासाठी आवश्यक असलेल्या कौशल्यावर आणि ज्ञानावर लक्ष केंद्रित करा. यामुळे कामाचा दर्जा सुधारतो आणि मनाला शांती मिळते.

📌 संदर्भ

कर्माच्या बंधनापासून मुक्त होण्यासाठी श्रीकृष्ण अर्जुनाला ज्ञानाचा मार्ग स्वीकारण्याचा उपदेश करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 112

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । तेचि आचरावे परम । अनुष्ठान ॥ ११२ ॥

"Therefore, perform that action which is proper and that duty which is prescribed, as a supreme spiritual observance."

म्हणोनि Adverb
Mhanoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchita
योग्य
Appropriate
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले
Prescribed
आचरावे Verb
Aacharave
आचरण करावे
Should practice
अनुष्ठान Noun
Anushthana
धार्मिक विधी किंवा साधना
Spiritual practice

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य कर्म आहे आणि जे शास्त्राने सांगितलेले कर्तव्य आहे, तेच श्रेष्ठ साधना समजून करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की मनुष्याने केवळ तेच कर्म करावे जे परिस्थितीनुसार 'उचित' (योग्य) आहे आणि जे आपल्या कर्तव्याला (विहित धर्म) धरून आहे. अशा प्रकारे केलेले कर्म हे केवळ शारीरिक हालचाल नसून ते एक 'परम अनुष्ठान' म्हणजेच ईश्वराची सर्वोच्च सेवा ठरते. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा, फळाची अपेक्षा न ठेवता विहित कर्म करणे हाच खरा योग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, एका विद्यार्थ्याने अभ्यास करणे हे त्याचे 'विहित कर्म' आहे. जर त्याने तो अभ्यास प्रामाणिकपणे आणि एकाग्रतेने केला, तर तेच त्याचे अनुष्ठान ठरेल. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या वेळी केवळ गुणांसाठी न वाचता ज्ञान मिळवण्यासाठी वाचणे हे उचित कर्म आहे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्माची व्याख्या आणि त्याचे महत्त्व स्पष्ट करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा