गुरुवार, 24 डिसेंबर 2026
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 79

म्हणोनि अर्जुना ऐकें । जो इंद्रियांतें न रोखें । तो विषयांचेनि विखें । नागविजे गा ॥ ७९ ॥

"Therefore, O Arjuna, listen; he who does not control his senses is stripped of his wisdom by the poison of sensual pleasures."

म्हणोनि Adverb
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
इंद्रियांतें Noun
Indriyāntēṃ
इंद्रियांना
Senses
रोखें Verb
Rōkhēṃ
अटकाव करणे / थांबवणे
Restrain / Stop
विखें Noun
Vikhēṃ
विषाने
By poison
नागविजे Verb
Nāgavijē
लुटला जातो
Is robbed / stripped

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन सुनो, जो अपनी इंद्रियों को वश में नहीं रखता, वह विषयों के विष द्वारा लूट लिया जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत इंद्रियनिग्रहाचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जो साधक आपल्या इंद्रियांना आवरत नाही, तो बाह्य जगातील विषयांच्या जाळ्यात अडकतो. हे विषय सुरुवातीला गोड वाटले तरी ते विषासारखे असतात. ज्याप्रमाणे विष माणसाचा प्राण घेते, त्याचप्रमाणे हे विषय माणसाची विवेकबुद्धी आणि आत्मिक शांती हिरावून घेतात. जो इंद्रियांवर ताबा मिळवत नाही, त्याचे आध्यात्मिक धन लुटले जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जसे अभ्यासाच्या वेळी मोबाईलचे आकर्षण (विषय) टाळले नाही, तर विद्यार्थ्याचा वेळ आणि एकाग्रता वाया जाते, तसेच आपण आपल्या मनावर ताबा ठेवला पाहिजे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला इंद्रियांवर ताबा न ठेवल्यास काय परिणाम होतात, हे समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 99

जैसा गगनीं गगनाभासु । तो गगनींचि होय नाशु । तैसा आत्मनीं आत्मप्रकाशु । आत्माचि जाहला ॥

"As the illusion in the sky vanishes into the sky itself, so does the light of the self become the self."

गगनीं Noun
Gagani
आकाशात
In the sky
गगनाभासु Noun
Gaganabhasu
आकाशाचा आभास
Illusion of the sky
नाशु Noun
Nashu
लय किंवा नाश
Dissolution or destruction
आत्मप्रकाशु Noun
Atmaprakashu
आत्म्याचा प्रकाश
Light of the soul
जाहला Verb
Jahala
झाला
Became

💡 अर्थ

जैसे आकाश में दिखने वाला आभास आकाश में ही विलीन हो जाता है, वैसे ही आत्मा का प्रकाश आत्मा में ही समा जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अद्वैत तत्त्वज्ञान स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे आकाशात दिसणारे निळेपण किंवा ढग हे आकाशाचाच एक आभास असतात आणि शेवटी ते आकाशातच विरून जातात, त्याप्रमाणे जीवात्मा हा वेगळा नसून तो परमात्म्याचाच प्रकाश आहे. जेव्हा आत्मज्ञान प्राप्त होते, तेव्हा हा वेगळेपणाचा भास संपतो आणि केवळ एकच शुद्ध आत्मा उरतो. आत्मा स्वतःला स्वतःमध्येच अनुभवतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या मनातील भीती किंवा राग हे तात्पुरते ढग आहेत असे समजावे. उदाहरण: परीक्षेच्या वेळी येणारा ताण हा मनाचा एक आभास आहे, तो शांतपणे स्वीकारला की तो निघून जातो आणि आपले मूळ शांत स्वरूप उरते.

📌 संदर्भ

दुसऱ्या अध्यायात, संत ज्ञानेश्वर महाराज श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व आणि द्वैताचा आभास कसा संपतो, हे समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 5

यत्सांख्यैः प्राप्यते स्थानं तद्योगैरपि गम्यते । एकं सांख्यं च योगं च यः पश्यति स पश्यति ॥ ५ ॥

जे सांख्यीं पद पाविजे । तेंचि योगियांही लाहिजे । म्हणोनि दोन्ही एकचि मानिजे । अर्जुना पैं ॥ ५ ॥

"The place which is reached by the Sankhyas is also reached by the Yogis. He who sees that Sankhya and Yoga are one, he is the one who truly sees."

सांख्यीं Noun
Sankhyi
सांख्य मार्गाने
By the path of knowledge
पाविजे Verb
Pavije
प्राप्त होते
Is attained
लाहिजे Verb
Lahije
मिळते
Is obtained
दोन्ही Adjective
Donhi
दोन्ही
Both
एकचि Adjective
Ekachi
एकच
Only one
पद Noun
Pada
स्थान किंवा मोक्षपद
Position or state of liberation
मानिजे Verb
Manije
मानले पाहिजे
Should be considered

💡 अर्थ

सांख्य योगियों द्वारा जो स्थान प्राप्त किया जाता है, वही कर्मयोगियों द्वारा भी प्राप्त किया जाता है। इसलिए जो सांख्य और कर्मयोग को एक देखता है, वही वास्तव में देखता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून स्पष्ट करतात की, ज्ञानमार्ग (सांख्य) आणि निष्काम कर्ममार्ग (योग) हे दिसायला वेगळे असले तरी त्यांचे अंतिम साध्य 'मोक्ष' हे एकच आहे. ज्याप्रमाणे वेगवेगळ्या मार्गांनी गेले तरी प्रवासी एकाच मुक्कामावर पोहोचतात, त्याप्रमाणे ज्ञानी आणि कर्मयोगी एकाच परमानंदाला प्राप्त होतात. जो या दोन्ही मार्गांतील तात्विक एकता ओळखतो, त्याचीच दृष्टी यथार्थ आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपण ऑफिसमध्ये काम करत असू किंवा मंदिरात ध्यान करत असू, जर दोन्ही गोष्टी निस्वार्थ भावनेने केल्या, तर दोन्हीचे फळ सारखेच मिळते. उदाहरण: प्रामाणिकपणे आपले कर्तव्य पार पाडणे ही सुद्धा ईश्वराची भक्तीच आहे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला सांख्ययोग आणि कर्मयोग या दोन्ही मार्गांचे अंतिम साध्य एकच आहे हे समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा