←
मंगळवार, 30 डिसेंबर 2025
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 2

एवं परंपराप्राप्तमिमं राजर्षयो विदुः । स कालेनेह महता योगो नष्टः परंतप ॥

मग तो विवस्वतु मनूसी सांगे । मनू इक्ष्वाकूसि उपदेशे । ऐसी हे परंपरेच्या मार्गें । राजर्षीं पाविली ॥

"Then Vivasvan told it to Manu, and Manu instructed Ikshvaku. In this way, through the path of tradition, the royal sages attained it."

विवस्वतु Noun
Vivasvatu
सूर्य
The Sun God
मनूसी Noun
Manūsī
मनूला
To Manu
उपदेशे Verb
Upadēśē
उपदेश केला
Instructed or taught
परंपरेच्या Noun
Paramparēcyā
परंपरेने
Through lineage or tradition
राजर्षीं Noun
Rājarṣīṃ
राजर्षींना
To the royal sages
पाविली Verb
Pāvilī
प्राप्त झाली
Attained or reached

💡 अर्थ

मग विवस्वताने (सूर्याने) हे ज्ञान मनूला सांगितले आणि मनूने इक्ष्वाकूला उपदेश केला. अशा प्रकारे परंपरेने हे ज्ञान राजर्षींना प्राप्त झाले.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, हे श्रेष्ठ योगज्ञान एका पिढीकडून दुसऱ्या पिढीकडे परंपरेने चालत आले. सूर्याने हे ज्ञान आपला पुत्र वैवस्वत मनु याला दिले, आणि मनुने ते आपला पुत्र राजा इक्ष्वाकु याला दिले. अशा प्रकारे अनेक राजर्षींनी (जे राजे असूनही ऋषींप्रमाणे ज्ञानी होते) हे आत्मज्ञान प्राप्त केले. ही एक अखंड गुरु-शिष्य परंपरा होती, ज्यामुळे ज्ञानाची शुद्धता टिकून राहिली.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या घरातील चांगले संस्कार आणि कौशल्ये एका पिढीकडून दुसऱ्या पिढीकडे सोपवणे महत्त्वाचे आहे. उदाहरणार्थ, वडिलांनी आपल्या मुलाला व्यवसायातील प्रामाणिकपणाची परंपरा शिकवणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला या योगाची प्राचीन आणि पवित्र परंपरा सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 30

देही नित्यमवध्योऽयं देहे सर्वस्य भारत । तस्मात्सर्वाणि भूतानि न त्वं शोचितुमर्हसि ॥

म्हणोनि हा सर्वथा । न मरे गा पंडुसुता । जरी संहारु होय भूतां । कल्पांतींही ॥ ३० ॥

"Therefore, this (soul) never dies, O son of Pandu, even if there is a destruction of all beings at the end of the world."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
सर्वथा Adverb
Sarvatha
कोणत्याही प्रकारे / पूर्णपणे
In every way / entirely
न मरे Verb
Na mare
मरत नाही
Does not die
पंडुसुता Noun
Pandusuta
पांडुपुत्रा (अर्जुना)
Son of Pandu (Arjuna)
संहारु Noun
Sanharu
विनाश / नाश
Destruction
भूतां Noun
Bhutan
प्राण्यांचा / जीवांचा
Of beings
कल्पांतींही Adverb
Kalpantihi
युगाच्या शेवटी सुद्धा
Even at the end of an eon

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, हा आत्मा कधीही मरत नाही. जरी जगाचा अंत झाला, तरी हा आत्मा अमरच राहतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्म्याचे अमरत्व स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, देहाचा नाश झाला तरी त्यातील चैतन्य (आत्मा) अविनाशी आहे. प्रलय आला किंवा सृष्टीचा अंत झाला तरी आत्म्याला मरण नाही. हा आत्मा सर्व प्राण्यांच्या देहात वास करतो आणि तो शस्त्र, अग्नी किंवा काळाने नष्ट होऊ शकत नाही. त्यामुळे अर्जुनाने युद्धातील मृत्यूचा शोक करू नये, कारण आत्मा शाश्वत आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण आपल्या प्रिय व्यक्तीला गमावतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवले पाहिजे की केवळ शरीर नष्ट झाले आहे, आत्मा नाही. हे ज्ञान आपल्याला दुःखातून सावरण्यास आणि जीवनातील कठीण प्रसंगांना धैर्याने सामोरे जाण्यास मदत करते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याच्या अमरत्वाबद्दल सांगून त्याचा शोक आणि युद्धाबद्दलचा संकोच दूर करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 217

जेथ कर्म नाम आटले । कर्तेपणही हारपले । तेथ अकर्म सहज जाहले । आपणचि ॥ २१७ ॥

"Where the name of action is dissolved, and the sense of doership is lost, there 'inaction' happens naturally by itself."

कर्म Noun
Karma
कार्य किंवा कृती
Action or deed
आटले Verb
Aatale
संपले किंवा विरघळले
Dissolved or evaporated
कर्तेपण Noun
Kartepan
मी करतो हा भाव (अहंकार)
Sense of doership (ego)
हारपले Verb
Harapale
नाहीसे झाले किंवा हरवले
Lost or vanished
अकर्म Noun
Akarma
बंधमुक्त कर्म
Inaction or non-binding action
सहज Adverb
Sahaj
नैसर्गिकरित्या
Naturally or effortlessly
आपणचि Pronoun
Aapanachi
स्वतःहून
By itself

💡 अर्थ

जेव्हा कर्माचे अस्तित्व संपते आणि 'मी करतो' हा अहंकार नाहीसा होतो, तेव्हा ते कर्म आपोआप 'अकर्म' (बंधमुक्त कर्म) बनते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानी पुरुषाच्या स्थितीचे वर्णन करतात. जेव्हा एखाद्या व्यक्तीला आत्मज्ञान प्राप्त होते, तेव्हा त्याच्या मनातील 'मी कर्ता आहे' हा भाव पूर्णपणे नष्ट होतो. अशा स्थितीत, शरीराद्वारे कर्मे घडत असूनही, त्या कर्मांचे नाव किंवा अस्तित्व उरत नाही कारण त्यामागे कोणताही अहंकार नसतो. जेव्हा कर्तेपण हरवते, तेव्हा ते कर्म असूनही 'अकर्म' ठरते, म्हणजेच ते व्यक्तीला संसाराच्या बंधनात अडकवत नाही. हे सर्व नैसर्गिकरित्या आणि सहजपणे घडते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना 'मी हे केले' असा गर्व न बाळगता, ते आपले कर्तव्य म्हणून करावे. उदाहरणार्थ, एखाद्याला मदत केल्यावर 'मी उपकार केले' असे न वाटता 'हे ईश्वरी कार्य आहे' असे मानल्यास मनाला शांती मिळते.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज येथे आत्मज्ञानी पुरुषाच्या कर्माचे स्वरूप आणि अहंकाररहित स्थितीचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा