🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कुरुक्षेत्राच्या रणांगणाचे वर्णन करत आहेत. कुरुक्षेत्राला 'धर्मक्षेत्र' म्हटले गेले आहे, कारण तेथे केवळ युद्धच होणार नव्हते, तर धर्माचा विजय आणि अधर्माचा पराभव ठरणार होता. येथे 'उभय दळ' म्हणजे पांडवांचे आणि कौरवांचे सैन्य समोरासमोर उभे ठाकले आहे. ज्ञानेश्वरीच्या सुरुवातीला संजय धृतराष्ट्राला युद्धाच्या परिस्थितीची माहिती देताना या पवित्र भूमीचा उल्लेख करतो, जिथे सत्याची आणि असत्याची लढाई होणार आहे.

आपल्या दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्यासमोर चांगले आणि वाईट असे दोन पर्याय असतात, तेव्हा आपले मन हे 'कुरुक्षेत्र' बनते. अशा वेळी आपण नेहमी सत्याची आणि धर्माची बाजू निवडली पाहिजे. उदाहरणार्थ, खेळताना आपली चूक मान्य करणे हा धर्माचा मार्ग आहे.

संजय धृतराष्ट्राला कुरुक्षेत्राच्या पवित्र भूमीवर दोन्ही सैन्ये कशी एकत्र जमली आहेत, याचे वर्णन सांगत आहे.

या ओवीमध्ये ज्ञानेश्वर महाराज श्रीकृष्णाच्या संवादाचे वर्णन करतात. भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला म्हणतात की, आतापर्यंत मी तुला आत्मस्वरूपाचे ज्ञान सांख्य योगाच्या माध्यमातून दिले, जे तात्विक स्वरूपाचे होते. आता मी तुला 'बुद्धियोग' म्हणजेच समत्व बुद्धीने कर्म कसे करावे, याची व्यावहारिक लक्षणे सांगणार आहे. सांख्य योग हा सिद्धांतावर भर देतो, तर बुद्धियोग हा तो सिद्धांत आचरणात कसा आणावा हे शिकवतो. हा उपदेश अर्जुनाचा मोह दूर करण्यासाठी अत्यंत महत्त्वाचा आहे.

जेव्हा आपण एखादी गोष्ट शिकतो, तेव्हा प्रथम त्याची माहिती (Theory) घेतो आणि नंतर ती कृतीत (Practical) आणतो. उदा. परीक्षेत केवळ पुस्तकी ज्ञान असून चालत नाही, तर ते उत्तरपत्रिकेत योग्य प्रकारे मांडण्याची कला (बुद्धियोग) अवगत असावी लागते.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्मज्ञानाचे तात्विक विवेचन सांगून झाल्यावर आता ते ज्ञान व्यवहारात कसे आणावे (बुद्धियोग), याकडे वळत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत मानवी अध:पाताची प्रक्रिया स्पष्ट करतात. जेव्हा क्रोधामुळे माणसाची स्मृती (योग्य-अयोग्य निवडण्याची शक्ती) भ्रष्ट होते, तेव्हा त्याचा परिणाम बुद्धीच्या नाशात होतो. येथे 'सूर्यास्त' हे स्मृती जाण्याचे प्रतीक आहे आणि 'प्रकाश' हे बुद्धीचे प्रतीक आहे. ज्याप्रमाणे सूर्याशिवाय प्रकाश राहू शकत नाही, त्याप्रमाणे स्मृतीशिवाय बुद्धी कार्य करू शकत नाही. बुद्धीचा नाश होणे म्हणजे माणसाची विवेकशक्ती पूर्णपणे संपणे होय.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण रागाच्या भरात असतो, तेव्हा आपण आपले संस्कार आणि चांगले विचार विसरतो (स्मृती भ्रंश). यामुळे आपण चुकीचे निर्णय घेतो (बुद्धीचा नाश). उदाहरणार्थ, रागाच्या भरात कोणालाही अपशब्द बोलणे, ज्यामुळे नंतर पश्चात्ताप होतो. म्हणून मन शांत ठेवणे गरजेचे आहे.

क्रोधापासून सुरू होणाऱ्या विनाशाच्या प्रवासात, स्मृती भ्रष्ट झाल्यावर बुद्धीचा नाश कसा होतो, हे ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगत आहेत.