←
गुरुवार, 10 जुलै 2025
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 234

नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावकः । न चैनं क्लेदयन्त्यापो न शोषयति मारुतः ॥

हा शस्त्रें न तुटे । पावकें न जळे । हा जळें न विटे । शोषू न शके ॥ २३४ ॥

"This [Soul] is not broken by weapons, not burnt by fire, not dissolved by water, and cannot be dried [by wind]."

शस्त्रें Noun
shastren
शस्त्राने
by weapons
पावकें Noun
pavaken
अग्नीने
by fire
जळे Verb
jale
जळतो
burns
विटे Verb
vite
भिजतो किंवा खराब होतो
decays or dissolves
शोषू Verb
shoshu
सुकवणे
to dry up

💡 अर्थ

हा आत्मा शस्त्राने तोडला जाऊ शकत नाही, अग्नीने जळत नाही, पाण्याने ओला होत नाही (विरघळत नाही) आणि वारा त्याला सुकवू शकत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे आत्म्याचे अविनाशित्व आणि निर्विकारत्व स्पष्ट करतात. ते सांगतात की, भौतिक जगातील कोणतीही शक्ती आत्म्याला नष्ट करू शकत नाही. शस्त्रे केवळ जड वस्तूंना किंवा शरीराला छेद देऊ शकतात, पण आत्मा हा सूक्ष्म आणि अभेद्य असल्याने त्याला शस्त्रे स्पर्शही करू शकत नाहीत. अग्नी ज्याप्रमाणे लाकूड जाळतो, तसा तो आत्म्याला जाळू शकत नाही कारण आत्मा स्वतःच तेजोरूप आहे. पाणी त्याला भिजवून खराब करू शकत नाही आणि वारा त्याला शोषून घेऊ शकत नाही. थोडक्यात, आत्मा हा निसर्गाच्या पाचही तत्त्वांच्या पलीकडचा आणि शाश्वत आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला मृत्यूची किंवा मोठ्या नुकसानीची भीती वाटते, तेव्हा हे ज्ञान आपल्याला धीर देते. उदाहरणार्थ, एखादी प्रिय वस्तू हरवली किंवा शरीराला आजार झाला, तरी आपले मूळ अस्तित्व (आत्मा) सुरक्षित आहे, हे समजल्यास मानसिक शांती मिळते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाचा मोह दूर करण्यासाठी त्याला आत्म्याचे अमरत्व आणि तो कसा अविनाशी आहे, हे समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 59

म्हणौनि बाह्य हे विषय । सांडूनि जे निःसंशय । अंतरीं होती तन्मय । आत्मरूपीं ॥ ५९ ॥

"Therefore, casting aside external objects, those who undoubtedly become one with the Self within."

म्हणौनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
बाह्य Adjective
Bahya
बाहेरील
External
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे भोग
Sensory objects
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून
Having abandoned
निःसंशय Adverb
Nihsanshay
शंकेशिवाय
Without doubt
तन्मय Adjective
Tanmay
एकरूप
Absorbed
आत्मरूपीं Noun
Atmarupi
स्वतःच्या स्वरूपात
In the self-form

💡 अर्थ

म्हणून जे लोक बाहेरच्या विषयांचा (मोहाचा) त्याग करतात आणि मनात कोणतीही शंका न ठेवता आपल्या आत्मस्वरूपात मग्न होतात, तेच खरे योगी होत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, जो साधक बाह्य जगातील इंद्रियविषयांचा (शब्द, स्पर्श, रूप, रस, गंध) मोह पूर्णपणे सोडून देतो आणि ज्याच्या मनात कसलीही शंका उरत नाही, तो आपल्या अंतरात्म्याशी एकरूप होतो. ही अवस्था म्हणजे केवळ शरीराने नव्हे, तर मनानेही परमात्म्याशी तन्मय होणे होय. जेव्हा चित्त बाह्य जगाकडून वळून अंतर्मुख होते, तेव्हाच खऱ्या शांतीचा अनुभव येतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना किंवा अभ्यास करताना मोबाईल, टीव्ही यांसारख्या विचलित करणाऱ्या गोष्टी (बाह्य विषय) बाजूला ठेवून पूर्ण एकाग्रतेने कामात मग्न होणे, हे या ओवीचे व्यावहारिक उदाहरण आहे.

📌 संदर्भ

बाह्य विषयांचा त्याग करून आत्मस्वरूपात कसे मग्न व्हावे, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 283

मग विषयांचिया आठवणी। सवेंचि अभिलाषा वाढे मनीं। तेथ उपजे कामु जाणीं। तयापासोनि॥

"Then, by remembering the objects of the senses, a longing immediately grows in the mind; know that from that longing, desire is born."

विषयांचिया Noun
Vishayanchiya
विषयांच्या (इंद्रिय भोगांच्या)
Of sensory objects
आठवणी Noun
Aathavani
स्मरणाने किंवा चिंतनाने
By remembering or contemplating
अभिलाषा Noun
Abhilasha
ओढ किंवा आसक्ती
Attachment or longing
उपजे Verb
Upaje
निर्माण होते किंवा जन्मते
Arises or is born
कामु Noun
Kamu
कामवासना किंवा तीव्र इच्छा
Lust or intense desire
सवेंचि Adverb
Savenchi
लगेचच किंवा त्याबरोबरच
Immediately

💡 अर्थ

जेव्हा आपण विषयांचे (भोगवस्तूंचे) चिंतन करतो, तेव्हा मनात त्यांच्याबद्दल ओढ निर्माण होते. त्या ओढीतूनच मग तीव्र इच्छा किंवा काम वासना निर्माण होते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज येथे मानवी मनाच्या अध:पाताची पहिली पायरी स्पष्ट करतात. जेव्हा एखादा मनुष्य इंद्रियविषयांचे (उदा. रूप, रस, गंध) सतत चिंतन करतो, तेव्हा त्याच्या मनात त्या विषयाबद्दल आसक्ती निर्माण होते. ही आसक्ती वाढली की त्याचे रूपांतर 'कामात' (तीव्र इच्छेत) होते. मनाची ही प्रक्रिया अत्यंत सूक्ष्म असते, जिथे केवळ विचारातून कृतीची आणि बंधनाची सुरुवात होते. हा श्लोक भगवद्गीतेतील 'ध्यायतो विषयान्पुंसः' या श्लोकावर आधारित आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जर आपल्याला वाईट सवयींपासून दूर राहायचे असेल, तर त्या गोष्टींचा विचार करणे थांबवले पाहिजे. उदाहरणार्थ, जर कोणाला जंक फूड सोडायचे असेल, तर त्याने त्याचे फोटो पाहणे किंवा त्याबद्दल विचार करणे टाळले पाहिजे, कारण केवळ विचारातूनच ते खाण्याची तीव्र इच्छा निर्माण होते.

📌 संदर्भ

इंद्रियविषयांचे चिंतन केल्याने मनुष्याचे पतन कसे सुरू होते, याची प्रक्रिया ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा