←
शुक्रवार, 16 ऑगस्ट 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 347

क्रोधाद्भवति सम्मोहः सम्मोहात्स्मृतिविभ्रमः । स्मृतिभ्रंशाद् बुद्धिनाशो बुद्धिनाशात्प्रणश्यति ॥

मग तया संमोहापासाव। उपजे स्मृतिभ्रंश पहा हो। जैसा पवनें दीपु मालवे। तैसा बोधु जाय॥

"Then from that delusion, loss of memory arises, behold! Just as a lamp is extinguished by the wind, so does wisdom depart."

संमोहापासाव Noun
saṃmohāpāsāva
मोहापासून
from delusion
उपजे Verb
upaje
निर्माण होते
arises
स्मृतिभ्रंश Noun
smṛtibhraṃśa
स्मरणशक्तीचा नाश
loss of memory/wisdom
पवनें Noun
pavanēṃ
वाऱ्याने
by wind
मालवे Verb
mālave
विझतो
extinguishes
बोधु Noun
bodhu
विवेक किंवा ज्ञान
wisdom or knowledge

💡 अर्थ

उस मोह से स्मृति का नाश होता है। जैसे हवा से दीपक बुझ जाता है, वैसे ही ज्ञान लुप्त हो जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत क्रोधाचे परिणाम स्पष्ट करतात. जेव्हा मनुष्याच्या मनात क्रोध निर्माण होतो, तेव्हा तो मोहात पडतो. या मोहामुळे त्याची सारासार विचार करण्याची शक्ती म्हणजेच 'स्मृती' भ्रष्ट होते. ज्ञानेश्वर माऊली येथे एक सुंदर दृष्टांत देतात - ज्याप्रमाणे जोराच्या वाऱ्याने तेवत असलेला दिवा विझतो आणि सर्वत्र अंधार पसरतो, त्याचप्रमाणे मोहाच्या प्रभावामुळे मनुष्याच्या अंतःकरणातील ज्ञानाचा प्रकाश (बोध) मावळतो. विवेक नष्ट झाल्यामुळे माणूस स्वतःचे हित कशात आहे हे विसरतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला खूप राग येतो, तेव्हा आपण काय बोलतोय याचे भान राहत नाही. अशा वेळी शांत राहून विचार करणे आवश्यक आहे, अन्यथा रागाच्या भरात घेतलेला चुकीचा निर्णय आपले मोठे नुकसान करू शकतो. उदाहरणार्थ, रागाच्या भरात कोणालाही अपशब्द बोलू नका, कारण त्या क्षणी तुमचा विवेक 'विझलेला' असतो.

📌 संदर्भ

क्रोधापासून मोह आणि मोहापासून बुद्धीचा नाश कसा होतो, याचे विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 4

तरी संन्यासु आणि कर्मयोगु । हा एकचि कीं पां मार्गु । कीं भिन्न हे दोन्ही योगु । सांगा मज ॥ ४ ॥

Tari sanyasu ani karmayogu | ha ekachi ki pa margu | ki bhinna he donhi yogu | sanga maja || 4 ||

"Is Sanyasa and Karma Yoga one path? Or are these two different yogas? Please tell me."

संन्यासु Noun
Sanyasu
संन्यास (कर्माचा त्याग)
Renunciation
कर्मयोगु Noun
Karmayogu
फळाची अपेक्षा न ठेवता केलेले कर्म
Yoga of Action
मार्ग Noun
Margu
रस्ता किंवा पद्धत
Path
भिन्न Adjective
Bhinna
वेगळे
Different
सांगा Verb
Sanga
सांगणे किंवा स्पष्ट करणे
Tell or Explain
मज Pronoun
Maja
मला
To me

💡 अर्थ

मुझे बताएं कि संन्यास और कर्मयोग ये दोनों मार्ग एक ही हैं या अलग-अलग?

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीत अर्जुन श्रीकृष्णांना आपला संभ्रम विचारत आहे. संन्यास म्हणजे कर्माचा त्याग आणि कर्मयोग म्हणजे फळाची अपेक्षा न ठेवता कर्म करणे. अर्जुनाला हे जाणून घ्यायचे आहे की हे दोन्ही मार्ग एकाच ध्येयाकडे नेतात की ते पूर्णपणे वेगळे आहेत. साधकाच्या मनात जेव्हा दोन मार्गांबद्दल शंका निर्माण होते, तेव्हा तो सद्गुरूंकडे स्पष्टीकरण मागतो, हेच येथे दिसून येते. ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाची सत्य जाणून घेण्याची तळमळ व्यक्त करतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपल्याला दोन चांगल्या पर्यायांपैकी एक निवडायचा असतो, तेव्हा गोंधळून न जाता तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा. उदाहरण: करिअर निवडताना दोन आवडीच्या क्षेत्रांत गोंधळ उडाल्यास मार्गदर्शकाकडून स्पष्टता मिळवणे.

📌 संदर्भ

संन्यास आणि कर्मयोग यांमधील फरक समजून घेण्यासाठी अर्जुन श्रीकृष्णांना प्रश्न विचारत आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 262

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि आचरतां जे सधर्म । तेचि करीं तूं मनोधर्म । राखूनियां ॥ २६२ ॥

"Therefore, perform that action which is appropriate and righteous, maintaining the right state of mind."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchit
योग्य / विहित
Appropriate / Proper
कर्म Noun
Karma
कार्य / कर्तव्य
Action / Duty
सधर्म Noun
Sadharma
स्वधर्म / चांगला धर्म
Righteous duty
मनोधर्म Noun
Manodharma
मनाचा निश्चय / वृत्ती
Mental disposition
राखूनियां Verb
Rakhuniya
सांभाळून / राखून
Maintaining / Keeping

💡 अर्थ

इसलिए, जो कर्म उचित है और जिसका आचरण धर्मसम्मत है, उसे ही तुम अपने मन को स्थिर रखकर करो।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे अर्जुनाला (आणि पर्यायाने मानवाला) कर्माचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ तेच कर्म करावे जे त्याच्यासाठी 'उचित' म्हणजे विहित आहे. स्वधर्माचे पालन करणे हेच सर्वात मोठे कर्तव्य आहे. कर्म करताना मनाचा समतोल (मनोधर्म) ढळू न देता, फळाची आशा न धरता आणि पूर्ण निष्ठेने ते पार पाडावे. जेव्हा आपण आपले कर्तव्य योग्य रीतीने पार पाडतो, तेव्हा तेच कर्म भक्ती बनते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जसे की विद्यार्थ्यांनी अभ्यास करताना तो केवळ परीक्षेसाठी न करता, आपले कर्तव्य समजून आणि मन एकाग्र करून केल्यास त्यांना उत्तम ज्ञान प्राप्त होते. हेच 'उचित कर्म' आहे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला त्याचे विहित कर्तव्य (स्वधर्म) मन लावून करण्यास सांगत आहेत, याचे निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा