←
रविवार, 31 मार्च 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 63

जेथ संकल्पाचा कलंकु धुवे । जेथ मनपण मन विरवे । जेथ अविद्या ही मावे । आपणयामाजी ॥

"Where the blemish of resolve is washed away, where the mind-ness of the mind dissolves, and where even ignorance is absorbed within itself."

संकल्पाचा Noun
Sankalpacha
विचारांचा किंवा इच्छेचा
Of resolution or desire
कलंकु Noun
Kalanku
डाग किंवा दोष
Stain or blemish
धुवे Verb
Dhuve
धुवून जातो
Is washed away
मनपण Noun
Manapan
मनाचा स्वभाव/चंचलता
The nature of the mind
विरवे Verb
Virve
विरघळते
Dissolves
अविद्या Noun
Avidya
अज्ञान
Ignorance
मावे Verb
Maave
सामावून जाते/नाहीशी होते
Merges or disappears

💡 अर्थ

जिथे मनातील संकल्पांचा दोष धुवून जातो, जिथे मनाचे चंचलपण संपून ते स्थिर होते आणि जिथे अज्ञान (अविद्या) स्वतःमध्येच नाहीसे होते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानाच्या अत्युच्च अवस्थेचे वर्णन करत आहेत. जेव्हा साधकाला आत्मज्ञान प्राप्त होते, तेव्हा त्याच्या मनातील 'मी हे करीन' किंवा 'मला हे हवे' असे संकल्प-विकल्प (कलंक) पूर्णपणे नष्ट होतात. मनाचा जो मूळ स्वभाव आहे—सतत विचार करणे आणि धावणे (मनपण)—तो आत्मस्वरूपात विरघळून जातो. इतकेच नाही तर, ज्या अज्ञानामुळे (अविद्या) आपल्याला हे जग सत्य वाटते, ते अज्ञानही त्या ज्ञानाच्या प्रकाशात स्वतःचे अस्तित्व गमावून बसते. ही अवस्था म्हणजे केवळ आनंदाचा आणि शांततेचा अनुभव होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखादे काम पूर्ण एकाग्रतेने आणि फळाची अपेक्षा न ठेवता करतो, तेव्हा आपले मन शांत होते. उदाहरणार्थ, चित्र काढताना जर चित्रकार चित्रात पूर्णपणे हरवून गेला, तर त्याला स्वतःचे आणि जगाचे भान राहत नाही, हीच एकाग्रता प्रगतीसाठी आवश्यक आहे.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज येथे आत्मज्ञानाच्या प्राप्तीनंतर मनाची आणि अज्ञानाची जी स्थिती होते, त्याचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 13

जेणें अंतःकरण जिंकिलें । आणि कर्मफळ सांडिलें । तो न करी कांहीं केलें । देहींच असतां ॥

जेणे अंतःकरण जिंकले । आणि कर्मफळ सांडले । तो न करी काही केले । देहीच असता ॥

"He who has conquered his mind and renounced the fruits of action, does nothing even while staying in the body."

जेणें Pronoun
Jene
ज्याने
By whom
अंतःकरण Noun
Antahkaran
मन किंवा हृदय
Mind or inner self
जिंकिलें Verb
Jinkile
जिंकले किंवा ताब्यात मिळवले
Conquered or mastered
कर्मफळ Noun
Karmaphal
कर्माचे फळ
Fruit of action
सांडिलें Verb
Sandile
त्यागले किंवा सोडून दिले
Renounced or dropped
देहींच Noun
Dehinch
शरीरातच
In the body itself

💡 अर्थ

ज्याने आपले मन जिंकले आहे आणि कर्माच्या फळाची आशा सोडून दिली आहे, तो मनुष्य या शरीरात राहत असूनही (कर्माच्या बंधनात) काहीही करत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानी पुरुषाचे लक्षण सांगतात. ज्या साधकाने योगाभ्यासाने किंवा ज्ञानाने आपले अंतःकरण (मन आणि बुद्धी) पूर्णपणे ताब्यात ठेवले आहे आणि ज्याने कर्माच्या फळाचा मोह पूर्णपणे त्यागला आहे, असा पुरुष देहधारी असूनही कर्माच्या लेपापासून मुक्त असतो. तो सर्व क्रिया केवळ शरीराच्या पातळीवर होऊ देतो, पण स्वतःचा आत्मा अलिप्त ठेवतो. जसे कमळाचे पान पाण्यात असूनही ओले होत नाही, तसाच हा पुरुष संसारात राहूनही कर्माला शिवत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना, 'मी हे काम करतोय आणि मला याचे फळ मिळालेच पाहिजे' हा हट्ट सोडल्यास मानसिक ताण कमी होतो. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेचा अभ्यास करताना केवळ ज्ञानासाठी अभ्यास करावा, निकालाच्या चिंतेत वेळ घालवू नये.

📌 संदर्भ

आत्मज्ञानी पुरुष शरीरात राहूनही कर्मापासून कसा अलिप्त असतो, याचे वर्णन येथे केले आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 50

म्हणोनि संन्यासु आणि योगु । हा एकचि कीं पैं मार्गु । जैसा एकाचि अर्थाचा पांगु । दोन शब्द ॥ ५० ॥

"Therefore, Sanyasa and Yoga are but one path; just as two words may signify the same meaning."

म्हणोनि Adverb
Mhaṇoni
म्हणून
therefore
संन्यासु Noun
Sannyāsu
संन्यास (त्याग)
renunciation
योगु Noun
Yogu
कर्मयोग
path of action
मार्गु Noun
Mārgu
रस्ता किंवा मार्ग
path
अर्थाचा Noun
Arthācā
अर्थाचा
of the meaning
शब्द Noun
Śabda
शब्द
word

💡 अर्थ

म्हणून संन्यास आणि योग हे दोन्ही एकच मार्ग आहेत. ज्याप्रमाणे एकाच अर्थासाठी दोन वेगवेगळे शब्द वापरले जातात, तसेच हे दोन मार्ग आहेत.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की संन्यास (ज्ञानाचा मार्ग) आणि योग (निष्काम कर्माचा मार्ग) यात कोणताही मूलभूत फरक नाही. बाह्यतः हे दोन मार्ग भिन्न वाटले तरी त्यांचे ध्येय आणि फळ एकच आहे. ते एक सुंदर उदाहरण देतात: जसे एकाच वस्तूचे किंवा अर्थाचे वर्णन करण्यासाठी आपण दोन भिन्न समानार्थी शब्द वापरतो, तसेच हे दोन मार्ग आहेत. कर्माचा त्याग करणे (संन्यास) आणि फळाची आशा न धरता कर्म करणे (योग) या दोन्ही क्रिया शेवटी साधकाला एकाच आत्मज्ञानापर्यंत पोहोचवतात. त्यामुळे या दोघांमध्ये द्वैत मानणे चुकीचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, आपण आपले काम निस्वार्थपणे करणे किंवा कामाच्या फळाबद्दल अलिप्त राहणे या दोन्ही गोष्टी आपल्याला मानसिक शांती देतात. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने केवळ ज्ञानासाठी अभ्यास करणे (योग) आणि निकालाच्या चिंतेतून मुक्त राहणे (संन्यास) हे दोन्ही त्याला यशाकडेच नेतात.

📌 संदर्भ

संन्यास आणि कर्मयोग यांमधील अभेद किंवा एकत्व ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा