←
शनिवार, 15 जुलै 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 50

म्हणौनि तूं आतां । सांडीं हे विवंचना पांडुसुता । होईं गा सावधु चित्ता । स्वधर्मीं या ॥ ५० ॥

"Therefore, now give up this deliberation, O son of Pandu; be alert in your mind towards your own duty."

म्हणौनि Conjunction
Mhanauni
म्हणून
Therefore
सांडीं Verb
Sandi
सोडून दे
Give up / Abandon
विवंचना Noun
Vivanchana
चिंता किंवा विचार
Deliberation or Worry
पांडुसुता Noun
Pandusuta
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
सावधु Adjective
Savadhu
जागृत किंवा सावध
Alert or Attentive
स्वधर्मीं Noun
Swadharmi
स्वतःच्या कर्तव्यात
In one's own duty

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन, तुम इस चिंता को त्याग दो और अपने स्वधर्म (कर्तव्य) के प्रति सचेत हो जाओ।

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीत संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला उपदेश करतात की, कर्माच्या बाबतीत मनात निर्माण झालेली द्विधा अवस्था किंवा शंका सोडून देणे आवश्यक आहे. 'विवंचना' म्हणजे मनातील तर्क-वितर्क किंवा चिंता. जेव्हा माणूस आपल्या विहित कर्तव्यापासून (स्वधर्मापासून) विचलित होतो, तेव्हाच गोंधळ निर्माण होतो. म्हणून, मनाला स्थिर करून आणि पूर्णपणे जागृत राहून आपल्या वाट्याला आलेल्या कर्मात झोकून देणे, हाच खरा कर्मयोग आहे असे महाराज सांगतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

विद्यार्थ्यांनी परीक्षेच्या निकालाची चिंता (विवंचना) न करता, केवळ अभ्यासावर (स्वधर्मावर) लक्ष केंद्रित करणे, हे या ओवीचे व्यावहारिक उदाहरण आहे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला मनातील संभ्रम सोडून आपल्या विहित कर्तव्यावर लक्ष केंद्रित करण्यास सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 20

न जायते म्रियते वा कदाचि- न्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः । अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥

हा न जाय न ये । नित्य नूतन होये । हा आद्यंतविण आहे । सर्वकाळ ॥ २० ॥

"It neither goes nor comes; it is ever-new. It exists for all time, without beginning or end."

न जाय Verb
na jāya
जन्मत नाही
is not born
न ये Verb
na ye
मरत नाही / येत नाही
does not die / does not go
नित्य Adjective
nitya
कायम / शाश्वत
eternal
नूतन Adjective
nūtana
नवीन
fresh / new
आद्यंतविण Adverb
ādyantaviṇa
सुरुवात आणि शेवटाशिवाय
without beginning or end
सर्वकाळ Adverb
sarvakāḷa
नेहमी
forever

💡 अर्थ

यह आत्मा न कभी जन्म लेती है और न कभी मरती है। यह सदैव नवीन है और आदि-अंत से रहित है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे आत्म्याचे शाश्वत स्वरूप स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे शरीराचा जन्म आणि मृत्यू होतो, तसे आत्म्याचे होत नाही. आत्मा हा 'नित्य नूतन' आहे, म्हणजे तो काळाच्या ओघात कधीही जुना किंवा शिळा होत नाही. त्याला उत्पत्ती (आदि) नाही आणि विनाश (अंत) नाही. तो सर्वकाळ एकसारखाच असतो. जेव्हा शरीर नष्ट होते, तेव्हाही आत्मा नष्ट होत नाही, कारण तो शरीराच्या धर्मापलीकडे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण अपयशाला किंवा मृत्यूला घाबरतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की आपले मूळ अस्तित्व (आत्मा) अविनाशी आहे. उदाहरणार्थ, परीक्षेचा निकाल खराब लागला तरी आपले आयुष्य संपत नाही, आपण पुन्हा नव्या जोमाने प्रयत्न करू शकतो कारण चैतन्य शक्ती कधी संपत नाही.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अविनाशी स्वरूप समजावून सांगत आहेत, त्याचेच निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 50

म्हणौनि कर्म तरी कीजे । परि तें फळाशा त्यजिजे । जैसें बीज तरी पेरिजे । परि दग्ध करूनि ॥

"Therefore, perform your duties, but let go of the craving for rewards. It is like sowing a seed that has been parched; it fulfills the act of sowing but does not sprout into further bondage."

म्हणौनि Adverb
Mhanauni
म्हणून
Therefore
कर्म Noun
Karma
कार्य किंवा कृती
Action or duty
फळाशा Noun
Phalasha
फळाची इच्छा
Desire for results
त्यजिजे Verb
Tyajije
त्याग करावा
Should be abandoned
बीज Noun
Beej
बी
Seed
पेरिजे Verb
Perije
पेरावे
Should be sown
दग्ध Adjective
Dagdha
भाजलेले किंवा जळलेले
Roasted or burnt

💡 अर्थ

इसलिए कर्म तो अवश्य करें, परंतु उसके फल की आशा का त्याग कर दें। जैसे बीज को भूनकर बोने पर वह अंकुरित नहीं होता, वैसे ही फलासक्ति रहित कर्म बंधन उत्पन्न नहीं करते।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे अत्यंत प्रभावी उदाहरण देतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपली विहित कर्मे सोडू नयेत, तर ती अगत्याने करावीत. मात्र, ती करताना 'मी हे फळ मिळवण्यासाठी करत आहे' ही बुद्धी सोडून द्यावी. ज्याप्रमाणे एखादे बी विस्तवात भाजले (दग्ध केले) आणि मग ते जमिनीत पेरले, तर त्यातून पुन्हा अंकुर फुटत नाही आणि ते बी संपून जाते; त्याचप्रमाणे फळाची अपेक्षा न ठेवता केलेले कर्म 'अकर्म' होते. असे कर्म करणाऱ्याला संसाराच्या जन्म-मरणाच्या फेऱ्यात अडकवत नाही, कारण त्या कर्माचे फळ देण्याची शक्ती नष्ट झालेली असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना, उदा. अभ्यास करताना 'मला बक्षीस मिळेल का?' याचा विचार करण्यापेक्षा, केवळ आपले कर्तव्य म्हणून मन लावून अभ्यास करावा. यामुळे कामाचा ताण येत नाही आणि यशही मिळते.

📌 संदर्भ

कर्म करूनही कर्माच्या बंधनातून कसे मुक्त राहावे, याचे मार्गदर्शन माउली या ओवीतून करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा