←
शनिवार, 08 जुलै 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 289

ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते । सङ्गात्संजायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥

म्हणोनि विषयांचे चिंतन। तेंचि सर्वानर्थां कारण। यालागीं सर्वथा दमन। इंद्रियांचें कीजे॥

"Therefore, the contemplation of sense-objects is the cause of all calamities; hence, the senses should be completely subdued."

विषयांचे Noun
Vishayanche
भोगवस्तूंचे किंवा विषयांचे
of sense objects
चिंतन Noun
Chintan
सतत विचार करणे
contemplation
सर्वानर्थां Noun
Sarvanarthan
सर्व संकटांना किंवा अनर्थांना
all calamities
कारण Noun
Karan
मूळ हेतू किंवा कारण
cause
दमन Noun
Daman
ताबा मिळवणे किंवा संयम
control or suppression
इंद्रियांचें Noun
Indriyanche
ज्ञानेंद्रियांचे
of the senses

💡 अर्थ

विषयांचे सतत ध्यान करणे हेच सर्व संकटांचे मूळ आहे, म्हणून आपल्या इंद्रियांवर पूर्ण ताबा मिळवला पाहिजे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत मानवी मनाच्या अध:पाताचे मानसशास्त्र स्पष्ट करतात. जेव्हा एखादी व्यक्ती भौतिक सुखांच्या किंवा विषयांच्या विचारात मग्न होते, तेव्हा त्या विषयांबद्दल ओढ निर्माण होते. ही ओढ किंवा आसक्तीच पुढे सर्व प्रकारच्या दुःखांना आणि विनाशाला निमंत्रण देते. जर मनाला विषयांच्या चिंतनापासून रोखले नाही, तर बुद्धी भ्रष्ट होते. म्हणून, आध्यात्मिक प्रगतीसाठी आणि मानसिक शांततेसाठी इंद्रियांवर संयम ठेवणे अत्यंत आवश्यक आहे, असे महाराज सांगतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपल्याला एखाद्या ध्येयावर लक्ष केंद्रित करायचे असेल, तर मोबाईल किंवा मनोरंजनाच्या अतिविचारापासून दूर राहून स्वतःच्या मनावर ताबा मिळवणे गरजेचे आहे. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या काळात खेळाचा विचार कमी करून अभ्यासावर लक्ष देणे म्हणजे इंद्रिय दमन होय.

📌 संदर्भ

विषयांच्या ध्यानामुळे मनुष्याचा अध:पात कसा होतो आणि इंद्रिय संयम का महत्त्वाचा आहे, हे ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 57

तैसे कर्माचेनि आधारे । जे कर्मचि सांडणे उरे । ते युक्ती पैं सोपारे । दाविली तुज ॥ ५७ ॥

"In the same way, by the support of action, that which remains is the giving up of action; that easy method has been shown to you."

कर्माचेनि Noun
Karmacheni
कर्माच्या
of action
आधारे Noun
Adhare
आधाराने
with the support of
सांडणे Verb
Sandane
त्याग करणे
to relinquish
युक्ती Noun
Yukti
कौशल्य किंवा पद्धत
technique or method
सोपारे Adjective
Sopare
अत्यंत सोपे
very easy
दाविली Verb
Davili
दाखवली
shown

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे कर्माच्या आधारानेच कर्माचा त्याग करता येतो, ती सोपी युक्ती मी तुला सांगितली आहे.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला कर्माचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, कर्म करत असतानाच कर्माच्या बंधनातून मुक्त होणे ही एक विशेष कला किंवा 'युक्ती' आहे. ज्याप्रमाणे आपण हाताने एखादी वस्तू धरतो आणि ती सोडण्यासाठी सुद्धा हाताचीच हालचाल करावी लागते, त्याचप्रमाणे संसारात राहून कर्तव्ये पार पाडत असताना, ती फळाची अपेक्षा न ठेवता केल्यास कर्माचे ओझे राहत नाही. ही सहज आणि सोपी पद्धत म्हणजे कर्मानेच कर्माचा त्याग करणे होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मी हे करतोय' असा अहंकार न ठेवता, आपले कर्तव्य आनंदाने पार पाडणे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेच्या निकालाची अति चिंता न करता केवळ अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे हीच ती 'युक्ती' आहे.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज कर्माच्या बंधनातून मुक्त होऊन कर्म कसे करावे, याचे गुपित अर्जुनाला सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 44

जेणे विषयांचेनि मिषे । बुद्धीचिये कळा नाशे । जेणे मोहविले असे । विवेकबळ ॥

"Through the lure of sense-objects, the light of the intellect is extinguished, and the strength of discrimination is deluded."

विषयांचेनि Noun
Vishayancheni
विषयांच्या (इंद्रिय भोगांच्या)
of sense objects
मिषे Noun
Mishe
निमित्ताने किंवा बहाण्याने
on the pretext of
बुद्धीचिये Noun
Buddhichiye
बुद्धीची
of the intellect
नाशे Verb
Nashe
नाश होतो किंवा लोप पावते
is destroyed
मोहविले Verb
Mohavile
भुलविले किंवा मोहित केले
deluded or charmed
विवेकबळ Noun
Vivekabala
सारासार विचार करण्याची शक्ती
power of discrimination

💡 अर्थ

ज्या विषयांच्या मोहामुळे बुद्धीची चमक (तेज) नष्ट होते आणि ज्याने माणसाची सारासार विचार करण्याची शक्ती (विवेक) पूर्णपणे भुलविली जाते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, जेव्हा मनुष्य इंद्रियांच्या विषयांमध्ये (भोगवस्तूंमध्ये) गुंततो, तेव्हा त्याची बुद्धी भ्रमिष्ट होते. विषयांच्या आकर्षणापोटी माणसाला काय योग्य आणि काय अयोग्य हे समजेनासे होते. हे विषय एखाद्या निमित्तासारखे येतात आणि माणसाच्या बुद्धीचे तेज हिरावून घेतात. यामुळे त्याची विवेकशक्ती लोप पावते आणि तो चुकीच्या मार्गाला लागतो. आत्मज्ञानाच्या मार्गातील हा सर्वात मोठा अडथळा आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण अभ्यासाऐवजी मोबाईल किंवा खेळाच्या अति आहारी जातो, तेव्हा आपली प्रगती थांबते. अशा वेळी आपण 'विवेक' वापरून क्षणिक सुखापेक्षा दीर्घकालीन ध्येयाला प्राधान्य दिले पाहिजे.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला उपदेश करताना ज्ञानेश्वर महाराज विषयांच्या आसक्तीमुळे बुद्धीवर आणि विवेकावर होणाऱ्या घातक परिणामांचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा