←
गुरुवार, 27 एप्रिल 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 7

तरी उचित जे कर्म। आणि विहित जे आश्रम। तेथ न सांडिजे धर्म। आचरतां॥

"Therefore, while performing appropriate actions and following the prescribed stages of life, one should not abandon righteousness."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा रास्त
Appropriate or proper
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने नेमून दिलेले
Prescribed or ordained
आश्रम Noun
Ashrama
जीवनाची अवस्था किंवा टप्पा
Stage of life
सांडिजे Verb
Sandije
टाकू नये किंवा सोडू नये
Should not abandon
आचरतां Verb
Acharata
कृती करताना किंवा वागताना
While practicing or performing
धर्म Noun
Dharma
कर्तव्य किंवा नीती
Duty or righteousness

💡 अर्थ

मनुष्य को अपने उचित कर्मों और अपने आश्रम के अनुसार निर्धारित कर्तव्यों का पालन करते समय धर्म (नीति) का त्याग नहीं करना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने कर्माचा त्याग करून संन्यासी होण्यापेक्षा, आपल्या वाट्याला आलेली विहित कर्तव्ये (स्वधर्म) पार पाडणे अधिक महत्त्वाचे आहे. ज्याप्रमाणे आपण ज्या आश्रमात (ब्रह्मचर्य, गृहस्थ इ.) आहोत, त्या आश्रमाचे नियम पाळून आणि योग्य तेच कर्म करून आपण प्रगती साधली पाहिजे. कर्म करताना त्यातला प्रामाणिकपणा आणि नैतिक मूल्ये (धर्म) सोडता कामा नयेत. बाह्यतः कर्म सोडण्यापेक्षा अंतर्यामी आसक्ती सोडणे हाच खरा मार्ग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर तुम्ही विद्यार्थी असाल, तर अभ्यास करणे हे तुमचे 'उचित कर्म' आहे. अभ्यासाचा कंटाळा करून तो सोडून देणे चुकीचे आहे. उलट, प्रामाणिकपणे अभ्यास करणे हाच तुमचा धर्म आहे. उदाहरण: परीक्षेत यश मिळवण्यासाठी चुकीच्या मार्गाचा अवलंब न करता कष्टाने अभ्यास करणे म्हणजे 'धर्म न सांडता' कर्म करणे होय.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वरीच्या तिसऱ्या अध्यायात, श्रीकृष्णाने अर्जुनाला सांगितलेला कर्मयोग ज्ञानेश्वर महाराज स्पष्ट करत आहेत, जिथे कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा फळाची आशा सोडून कर्तव्य करणे श्रेष्ठ मानले आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 114

कर्मण्यकर्म यः पश्येदकर्मणि च कर्म यः । स बुद्धिमान्मनुष्येषु स युक्तः कृत्स्नकर्मकृत् ॥

जेथें अर्जुना हें ऐसें । कर्म अकर्मचि दिसे । आणि अकर्म तेंचि भासे । कर्म ऐसें ॥ ११४ ॥

"Where, O Arjuna, in this manner, action appears as inaction, and inaction appears as action."

जेथें Adverb
jethe
जिथे
where
कर्म Noun
karma
कार्य किंवा कृती
action
अकर्म Noun
akarma
कर्मशून्यता किंवा कर्माचा अभाव
inaction
दिसे Verb
dise
दिसते
appears
भासे Verb
bhase
वाटते किंवा भासते
seems

💡 अर्थ

हे अर्जुन, जहाँ कर्म में अकर्म दिखाई देता है और अकर्म में कर्म का आभास होता है, वही वास्तविक ज्ञान है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्माचे मर्म समजावून सांगतात. जेव्हा एखादा मनुष्य कर्म करतो पण त्यात त्याचा अहंकार नसतो, तेव्हा ते कर्म असूनही 'अकर्म' (बंधमुक्त) असते. याउलट, जर एखादा माणूस बाहेरून शांत बसला असेल पण मनात कर्माचे विचार घोळत असतील, तर ते अकर्म असूनही 'कर्म' ठरते. ही दृष्टी प्राप्त होणे म्हणजेच आत्मज्ञान होय. जो मनुष्य कर्मातील अकर्म आणि अकर्मातील कर्म ओळखतो, तोच खरा ज्ञानी होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मी हे केले' असा गर्व न बाळगता, ते ईश्वराची सेवा म्हणून करावे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी अभ्यास करताना केवळ गुणांसाठी न करता ज्ञानासाठी केल्यास अभ्यासाचा ताण येत नाही आणि ते कर्म बंधमुक्त होते.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्म आणि अकर्मातील सूक्ष्म फरक समजावून सांगत आहेत, ज्याचे निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 98

म्हणोनि विषय हे सर्वथा । न भजावे पांडुसुता । जे दुःखमूळ अनंता । व्याधी येणे ॥

"Therefore, O son of Pandu, do not indulge in these sensory objects at all; for they are the root of infinite misery and the cause of ailments."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे भोग
Sensory objects/pleasures
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे / कधीही
In every way / Always
भजावे Verb
Bhajave
सेवन करावे / आसक्ती धरावी
To indulge or worship
दुःखमूळ Noun
Dukhamula
दुःखाचे मूळ
Root of suffering
व्याधी Noun
Vyadhi
रोग किंवा आजार
Disease or ailment

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन, विषयों का सेवन कभी न करें, क्योंकि वे अनंत दुखों की जड़ और रोगों का घर हैं।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, मानवी इंद्रियांना मिळणारे विषयभोग हे वरवर सुखद वाटले तरी ते अंतिमतः विनाशाला कारणीभूत ठरतात. ज्याप्रमाणे विष कालवलेले अन्न खाताना गोड लागते पण नंतर प्राणांतिक ठरते, तसेच हे विषयभोग आहेत. ते केवळ मनाला भुलवतात आणि माणसाला जन्म-मरणाच्या फेऱ्यात व विविध व्याधींमध्ये अडकवतात. विवेकी पुरुषाने या तात्पुरत्या सुखाचा त्याग करून शाश्वत आनंदाचा शोध घ्यावा, असा उपदेश येथे केला आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आजच्या काळात जंक फूड किंवा सोशल मीडियाचे अतिव्यसन हे तात्पुरते सुख देते, पण नंतर ते शारीरिक आणि मानसिक आजारांना निमंत्रण देते. म्हणून जीवनात संयम पाळणे आवश्यक आहे.

📌 संदर्भ

इंद्रियांच्या विषयांचे सेवन केल्याने शेवटी दुःखच प्राप्त होते, हे ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा