बुधवार, 20 एप्रिल 2022
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 297

जेथ हे विषय-विष सांडिजे। आणि आत्मसुखें धाली होईजे। तेथ सहजेंचि विसरिजे। इंद्रियग्रामु॥

"Where this poison of sensory objects is cast off, and one becomes satiated with the bliss of the Self, there the group of senses is naturally forgotten."

विषय-विष Noun
vishaya-visha
इंद्रियांचे भोगरूपी विष
poison of sensory objects
सांडिजे Verb
sandije
सोडले जाते
is abandoned
आत्मसुखें Noun
atmasukhen
आत्म्याच्या आनंदाने
by the bliss of the self
धाली Adjective
dhali
तृप्त होणे
satisfied or satiated
विसरिजे Verb
visarije
विसरले जाते
is forgotten
इंद्रियग्रामु Noun
indriyagramu
इंद्रियांचा समूह
group of senses

💡 अर्थ

जब विषयों का विष त्याग दिया जाता है और आत्मा के सुख से तृप्ति मिल जाती है, तब इंद्रियों का समूह स्वाभाविक रूप से विस्मृत हो जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, जोपर्यंत मनुष्याला आत्मस्वरूपाचा आनंद मिळत नाही, तोपर्यंत तो बाह्य विषयांकडे धाव घेतो. पण जेव्हा साधकाला अंतरातील आत्मसुखाची गोडी लागते आणि तो त्यात पूर्णपणे तृप्त होतो, तेव्हा त्याला बाह्य विषयांचे आकर्षण उरत नाही. विषयांचा उपभोग हा विषासारखा आहे. एकदा का आत्मसुखाचे अमृत मिळाले की, इंद्रियांच्या गरजा आणि त्यांचे अस्तित्व यांचा सहज विसर पडतो. ही स्थिती बळजबरीने इंद्रिये रोखून येत नाही, तर आंतरिक समाधानाने आपोआप प्राप्त होते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण एखाद्या ध्येयात किंवा कामात पूर्णपणे मग्न होतो, तेव्हा आपल्याला आजूबाजूच्या गोष्टींचा विसर पडतो. उदाहरणार्थ, अभ्यासात रमलेल्या विद्यार्थ्याला खेळाचा मोह होत नाही.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना, आत्मसुखाची प्राप्ती झाल्यावर इंद्रियांची ओढ कशी संपते, याचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 76

म्हणोनि इंद्रियांचा निग्रहो । जयासी जाहला असे पहा हो । तयाचाचि स्थिरु हा बोधु । जाणावा पां ॥

"Therefore, one who has attained mastery over the senses, consider their wisdom to be firmly established."

इंद्रियांचा Noun
Indriyancha
इंद्रियांचा (डोळे, कान इ.)
of the senses
निग्रहो Noun
Nigraho
संयम किंवा ताबा
restraint or control
जयासी Pronoun
Jayasi
ज्याला
to whom
स्थिरु Adjective
Sthiru
अढळ किंवा स्थिर
steady or stable
बोधु Noun
Bodhu
ज्ञान किंवा बुद्धी
wisdom or knowledge
जाणावा Verb
Janava
समजावा
should be known

💡 अर्थ

इसलिए, जिस व्यक्ति ने अपनी इंद्रियों पर पूर्ण नियंत्रण प्राप्त कर लिया है, उसकी बुद्धि को स्थिर समझना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, आत्मज्ञानाची प्राप्ती होण्यासाठी इंद्रियनिग्रह ही पहिली पायरी आहे. ज्याप्रमाणे कासव आपले पाय स्वतःहून आत ओढून घेते, त्याप्रमाणे जो साधक बाह्य विषयांकडे धावणाऱ्या आपल्या इंद्रियांना रोखू शकतो, त्याचीच बुद्धी परमात्म्याच्या ठिकाणी स्थिर होते. केवळ वरवरचे ज्ञान असून चालत नाही, तर इंद्रियांवर ताबा असेल तरच ते ज्ञान टिकून राहते आणि मनुष्याला 'स्थितप्रज्ञ' अवस्थेपर्यंत पोहोचवते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला राग येतो किंवा एखादी चुकीची गोष्ट करण्याची इच्छा होते, तेव्हा स्वतःच्या मनावर आणि इंद्रियांवर ताबा मिळवणे म्हणजे या ओवीचा सराव करणे होय. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या वेळी टीव्ही पाहण्याचा मोह टाळून अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज इंद्रियनिग्रहाचे महत्त्व अधोरेखित करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 57

जेथ विषयांचे नाव नाही। आणि इंद्रियांची गोठी नाही। तेथ निवांतपणे पाही। सुखाचा अनुभव।।

"Where there is no trace of sense-objects and no talk of the senses, there, in absolute stillness, witness the experience of bliss."

विषयांचे Noun
Vishayanche
भोगवस्तूंचे
of sense objects
इंद्रियांची Noun
Indriyanchi
ज्ञानेंद्रियांची
of the senses
गोठी Noun
Gothi
चर्चा किंवा गोष्ट
talk or mention
निवांतपणे Adverb
Nivantpane
शांतपणे
peacefully
पाही Verb
Pahi
पाहणे किंवा अनुभवणे
to see or experience
सुखाचा Noun
Sukhacha
आनंदाचा
of bliss

💡 अर्थ

जहाँ विषयों का नाम नहीं और इंद्रियों की कोई चर्चा नहीं, वहाँ अत्यंत शांति से आत्मिक सुख का अनुभव होता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मसुखाचे रहस्य उलगडून सांगतात. ते म्हणतात की, जोपर्यंत आपले मन बाह्य जगातील विषयांमध्ये (शब्द, स्पर्श, रूप, रस, गंध) गुंतलेले असते, तोपर्यंत आपल्याला इंद्रियांच्या पलीकडचे शाश्वत सुख मिळत नाही. जेव्हा साधक आपली इंद्रिये अंतर्मुख करतो आणि विषयांचा त्याग करतो, तेव्हा त्याला एका अशा सुखाची प्राप्ती होते जे कोणत्याही बाह्य साधनावर अवलंबून नसते. हे सुख 'निवांत' म्हणजे कोणत्याही विक्षेपाशिवाय आणि गोंधळाशिवाय असते. हेच खरे आत्मसुख आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दिवसभरातून किमान १० मिनिटे मोबाईल आणि इतर गॅजेट्स बाजूला ठेवून शांत बसा. बाह्य जगाचा विचार सोडून स्वतःच्या श्वासावर लक्ष केंद्रित केल्यास तुम्हाला मनाच्या गाभाऱ्यात असलेल्या शांततेचा आणि सुखाचा अनुभव येईल.

📌 संदर्भ

इंद्रियांच्या पलीकडे असलेल्या आत्मसुखाचे वर्णन करताना ज्ञानेश्वर महाराज ही ओवी सांगतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा