🕉️संस्कृत सुभाषित

या ओवीत संत ज्ञानेश्वर महाराज कर्मयोगाचे एक महत्त्वाचे सामाजिक तत्त्व मांडतात. ते म्हणतात की, समाजात जे लोक श्रेष्ठ स्थानी आहेत किंवा ज्यांच्याकडे ज्ञान आणि शक्ती आहे, त्यांच्या आचरणाकडे संपूर्ण समाजाचे लक्ष असते. अशा व्यक्तींनी केलेले कोणतेही कार्य हे लोकांसाठी एक नियम किंवा आदर्श बनून जाते. सामान्य जनता स्वतःचा वेगळा विचार न करता या थोर व्यक्तींच्या पावलावर पाऊल ठेवून चालते. जर ज्ञानी माणसाने कर्म करणे सोडून दिले, तर सामान्य लोकही आळशी होतील. म्हणून, समाजाला योग्य दिशा देण्यासाठी समर्थ व्यक्तींनी आपले कर्तव्य चोख बजावणे आवश्यक आहे.

एखाद्या कुटुंबात जर वडीलधारी माणसे शिस्तीने आणि प्रेमाने वागत असतील, तर मुलेही आपोआप तसेच वागायला शिकतात. नेत्याने नेहमी स्वतः कृती करून आदर्श घालून दिला पाहिजे.

ज्ञानी पुरुषाने आपले कर्तव्य का पार पाडले पाहिजे आणि त्याचा समाजावर काय परिणाम होतो, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मस्वरूपाचे वर्णन करतात. ते म्हणतात की चैतन्य हे अत्यंत शुद्ध आणि अलौकिक आहे. ते प्रकृतीच्या आणि मायेच्या पलीकडे असल्याने, मानवी मनाचे विकार जसे की शोक (दुःख) किंवा मोह (भ्रम) त्याला स्पर्श करू शकत नाहीत. जेव्हा एखादी व्यक्ती स्वतःला या चैतन्य स्वरूपात अनुभवते, तेव्हा तिच्या आयुष्यातील सर्व द्वंद्व आणि दुःखे नाहीशी होतात. हे चैतन्य सूर्यासारखे प्रकाशमान आहे, जिथे अंधाराला (दुःखाला) प्रवेश नाही.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण अपयश किंवा नुकसानीमुळे दुःखी होतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवले पाहिजे की आपले मूळ स्वरूप हे आनंदी आणि शांत आहे. उदाहरणार्थ, एखाद्या प्रिय वस्तूच्या हरवण्याने रडण्याऐवजी, 'मी या वस्तूंपेक्षा वेगळा आणि शाश्वत आहे' हा विचार करणे मनाला शांती देते.

संत ज्ञानेश्वर महाराज आत्म्याचे शुद्ध आणि निर्विकार स्वरूप स्पष्ट करत आहेत, जे सांसारिक दुःखाच्या पलीकडे आहे.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्म्याचे शाश्वत स्वरूप स्पष्ट करतात. ते सांगतात की आत्मा हा काळाच्या पलीकडे असून तो कधीही नष्ट होत नाही (नित्य). तो कोणत्याही परिस्थितीत ढळत नाही (अचल) आणि तो सृष्टीच्या आरंभापासून अस्तित्वात आहे (सनातन). मानवी बुद्धी आणि तर्कशक्ती केवळ दृश्य जगाचे विश्लेषण करू शकते, परंतु आत्मा हा इंद्रियांच्या आणि तर्काच्या पलीकडचा विषय असल्याने तो समजण्यास अत्यंत गूढ किंवा 'गहन' आहे.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला मोठे नुकसान होते किंवा प्रिय व्यक्तीचा विरह होतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की शरीर नश्वर असले तरी आत्मा अमर आहे. उदाहरण: एखाद्या अपयशाने खचून न जाता, आपल्यातील आंतरिक शक्ती (आत्मा) कधीही संपत नाही हा विचार करून पुन्हा प्रयत्न करणे.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व आणि अविनाशी स्वरूप समजावून सांगत आहेत, जेणेकरून अर्जुनाचा मृत्यूविषयक मोह आणि भीती दूर व्हावी.