🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधकासाठी अत्यंत आवश्यक अशा शिस्तीचे वर्णन करत आहेत. ते म्हणतात की, जोपर्यंत मनुष्य आपल्या ज्ञानेंद्रियांना आणि कर्मेंद्रियांना आवरत नाही, तोपर्यंत तो बाह्य जगातील क्षणिक सुखांच्या जाळ्यात अडकलेला राहतो. केवळ शरीराने त्याग करून चालत नाही, तर मनावर विजय मिळवणे सर्वात महत्त्वाचे आहे. जोपर्यंत मन विषयांकडे धावते, तोपर्यंत आत्मसाक्षात्कार किंवा खरी शांती प्राप्त होऊ शकत नाही. इंद्रियदमन आणि मनःशांती या आध्यात्मिक प्रगतीच्या पायाभूत पायऱ्या आहेत.

दैनंदिन जीवनात, जर एखाद्या विद्यार्थ्याला परीक्षेत यश मिळवायचे असेल, तर त्याने मोबाईल किंवा खेळासारख्या विचलित करणाऱ्या गोष्टींवर (इंद्रियांवर) ताबा मिळवणे आणि मनाला अभ्यासात एकाग्र करणे आवश्यक आहे. मनावर ताबा मिळवल्याशिवाय कोणतेही मोठे ध्येय साध्य होत नाही.

मोक्षप्राप्तीसाठी इंद्रियनिग्रह आणि मन जिंकणे किती अनिवार्य आहे, हे ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, अज्ञानामुळे निर्माण झालेली आणि वाढलेली जी कर्मे आहेत, ती ज्ञानाच्या प्रकाशात टिकू शकत नाहीत. ज्याप्रमाणे लाकडाचा ढीग कितीही मोठा असला तरी अग्नीचा एक छोटासा ठिणगी त्याला राख करू शकते, त्याचप्रमाणे आत्मज्ञानाचा उदय झाला की संचित, प्रारब्ध आणि क्रियमाण या सर्व कर्मांचे बंधन नष्ट होते. ज्ञान हे कर्माच्या मुळावरच घाला घालते, कारण कर्म हे अज्ञानावर आधारित असते. जेव्हा 'मी देह आहे' हे अज्ञान जाते आणि 'मी आत्मा आहे' हे ज्ञान होते, तेव्हा कर्माची फळे चिकटत नाहीत.

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपल्याला एखाद्या गोष्टीचे पूर्ण ज्ञान मिळते, तेव्हा त्याबद्दलची भीती आणि चुकीच्या कृती थांबतात. उदाहरणार्थ, गणिताचे सूत्र समजले की कठीण वाटणारे गणित सोपे होते आणि भीती नष्ट होते.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्मज्ञानाचे सामर्थ्य आणि त्याचे कर्मावर होणारे परिणाम समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मतत्त्वाचे (परमात्म्याचे) स्वरूप स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जे तत्त्व 'अविनाश' आहे म्हणजे ज्याचा कधीही नाश होत नाही आणि जे 'अगाध' आहे म्हणजे ज्याची व्याप्ती बुद्धीला न समजण्यासारखी आहे, तेच खरे सत्य आहे. या जगातील सर्व चैतन्य आणि ज्ञान ज्या एका मूळ तत्त्वापासून निर्माण झाले आहे, ते तत्त्व सर्वत्र भरलेले (सर्वगत) आहे. जसे सोन्याच्या दागिन्यांमध्ये सोने सर्वत्र असते, तसे या विश्वात ते आत्मतत्त्व भरलेले आहे. त्याला कोणीही नष्ट करू शकत नाही कारण ते काळाच्या आणि अवकाशाच्या पलीकडे आहे.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला भीती वाटते किंवा आपण अस्वस्थ होतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की आपल्यातील मूळ आत्मा हा अविनाशी आहे. उदाहरणार्थ, परीक्षेचा निकाल किंवा एखादे नुकसान हे तात्पुरते असते, पण तुमचे आंतरिक अस्तित्व त्यापेक्षा खूप मोठे आणि कायमस्वरूपी आहे, हा विचार आत्मविश्वास देतो.

अर्जुनाचा मोह आणि शोक दूर करण्यासाठी भगवान श्रीकृष्ण त्याला आत्म्याचे अमरत्व आणि अविनाशी स्वरूप समजावून सांगत आहेत.