←
रविवार, 18 जुलै 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 56

द्रुपदो द्रौपदेयाश्च सर्वशः पृथिवीपते । सौभद्रश्च महाबाहुः शङ्खान्दध्मुः पृथक् पृथक् ॥

तैसेचि द्रुपद द्रौपदेय । आणि अभिमन्यु महाबाहु । हेही आपुलाले सैन्य । घेऊनि आले ॥ ५६ ॥

"Likewise, Drupada, the sons of Draupadi, and the mighty-armed Abhimanyu also came, each with their own army."

तैसेचि Adverb
Taiseci
त्याचप्रमाणे
Similarly
द्रौपदेय Noun
Draupadeya
द्रौपदीचे पुत्र
Sons of Draupadi
महाबाहु Adjective
Mahabahu
महापराक्रमी किंवा ज्याचे हात गुडघ्यापर्यंत लांब आहेत असा
Mighty-armed or very powerful
आपुलाले Pronoun
Apulale
आपापले
Their respective
सैन्य Noun
Sainya
लष्कर किंवा फौज
Army

💡 अर्थ

उसी प्रकार राजा द्रुपद, द्रौपदी के पुत्र और महाबली अभिमन्यु भी अपनी-अपनी सेना लेकर युद्ध के लिए आए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीमध्ये पांडव सैन्यातील प्रमुख योद्ध्यांच्या आगमनाचे वर्णन करतात. कुरुक्षेत्राच्या रणांगणावर केवळ मुख्य पांडवच नव्हते, तर त्यांना साथ देण्यासाठी राजा द्रुपद, द्रौपदीचे पाच पुत्र (प्रतिविंध्य, सुतसोम, श्रुतकर्मा, शतानीक आणि श्रुतसेन) आणि सुभद्रेचा पराक्रमी पुत्र अभिमन्यू हे सर्व आपापल्या चतुरंग सेनेसह उपस्थित झाले होते. हे वर्णन पांडव पक्षाची शक्ती आणि धर्माच्या रक्षणासाठी जमलेली एकजूट दर्शवते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण एखाद्या मोठ्या ध्येयासाठी काम करतो, तेव्हा सर्वांनी मिळून आपली शक्ती एकवटणे आवश्यक असते. उदाहरणार्थ, शाळेच्या एखाद्या मोठ्या प्रकल्पात सर्व विद्यार्थ्यांनी आपापल्या कौशल्यासह एकत्र येऊन काम केल्यास यश निश्चित मिळते.

📌 संदर्भ

कुरुक्षेत्रावर पांडव पक्षातील महान योद्ध्यांच्या आणि त्यांच्या सैन्याच्या आगमनाचे वर्णन.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 126

तस्मादसक्तः सततं कार्यं कर्म समाचर । असक्तो ह्याचरन्कर्म परमाप्नोति पूरुषः ॥

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि आचरतां जे सद्धर्म । तेचि करीं तूं निष्काम । पांडुकुमरा ॥ १२६ ॥

"Therefore, perform that action which is appropriate and righteous, but do it without desire, O son of Pandu."

म्हणोनि Conjunction
mhanoni
म्हणून
therefore
उचित Adjective
uchita
योग्य/विहित
appropriate/proper
सद्धर्म Noun
saddharma
सदाचार/धर्माला धरून
righteous duty
निष्काम Adjective
nishkama
फळाची अपेक्षा नसलेले
desireless
पांडुकुमरा Noun
pandukumara
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
son of Pandu (Arjuna)

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन, जो उचित कर्म है और जो धर्म के अनुकूल है, उसे तुम फल की इच्छा त्यागकर (निष्काम भाव से) करो।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला कर्मयोगाचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, कर्माचा त्याग करणे हा मोक्षाचा मार्ग नाही, तर कर्माच्या फळाचा त्याग करणे हा खरा मार्ग आहे. 'उचित कर्म' म्हणजे जे आपल्या वाट्याला आलेले विहित कर्तव्य आहे. 'सद्धर्म' म्हणजे जे आचरण नैतिक आणि शास्त्रशुद्ध आहे. जेव्हा मनुष्य 'मी कर्ता आहे' हा अहंकार सोडून आणि फळाची आसक्ती त्यागून आपले कर्तव्य पार पाडतो, तेव्हा ते कर्म त्याला संसाराच्या बंधनात अडकवत नाही, तर त्याला परम पदाप्रत (मोक्षाप्रत) घेऊन जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेच्या निकालाची किंवा बक्षिसाची चिंता न करता, केवळ ज्ञान मिळवणे हे आपले कर्तव्य समजून मन लावून अभ्यास करावा.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला फळाची आसक्ती न ठेवता स्वधर्म पालनाचे महत्त्व सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 5

तरी उचित कर्म सांडिजे । आणि नैष्कर्म्य होइजे । हे न घडे गा सहजे । अर्जुना पां ॥

तरी उचित कर्म सोडावे आणि कर्मशून्य व्हावे, हे अर्जुना, सहज शक्य नाही.

"Therefore, to abandon proper action and become actionless, this does not happen easily, O Arjuna."

उचित Adjective
uchita
योग्य किंवा विहित
proper or prescribed
सांडिजे Verb
sandije
सोडून द्यावे
should be abandoned
नैष्कर्म्य Noun
naishkarmya
कर्मशून्यता
state of non-action
सहजे Adverb
sahaje
सहजपणे
easily
घडे Verb
ghade
घडते किंवा शक्य होते
happens or is possible

💡 अर्थ

हे अर्जुन, अपने उचित कर्तव्यों को त्याग कर पूरी तरह से कर्ममुक्त होना सहज संभव नहीं है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, मनुष्य देह धारण केल्यावर कर्माचा पूर्णपणे त्याग करणे अशक्य आहे. केवळ बाह्यतः कर्म सोडले तरी मनातील विचार आणि शरीराच्या नैसर्गिक क्रिया (श्वासोच्छवास, पचन इ.) चालूच राहतात. प्रकृतीचे तीन गुण (सत्त्व, रज, तम) माणसाला सतत कर्मात गुंतवून ठेवतात. त्यामुळे 'मी काहीच करणार नाही' असे म्हणणे हा एक भ्रम आहे. खऱ्या अर्थाने कर्ममुक्त होण्यासाठी कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा कर्माच्या फळाची आसक्ती सोडणे महत्त्वाचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण जबाबदाऱ्यांपासून पळ काढू शकत नाही. उदाहरणार्थ, अभ्यास कठीण वाटला म्हणून तो सोडण्यापेक्षा, तो आपले कर्तव्य समजून प्रामाणिकपणे करणे म्हणजेच खरा कर्मयोग होय. आपण आपल्या वाट्याला आलेली कामे टाळू शकत नाही, ती उत्तमरीतीने करणेच योग्य आहे.

📌 संदर्भ

जिवंत व्यक्तीसाठी कर्माचा पूर्ण त्याग करणे अशक्य आहे, हे भगवान श्रीकृष्णांचे तत्वज्ञान ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून मांडत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा