←
शुक्रवार, 28 मे 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 193

म्हणौनि विषयांचें चिंतन । तेंचि अनर्थाचें मूळ जाण । यापासुनि सर्वथा मन । आवरावें ॥ १९३ ॥

"Therefore, contemplation of sense-objects is the very root of all evil; hence, the mind should be restrained from it by all means."

म्हणौनि Conjunction
Mhanauni
म्हणून
Therefore
विषयांचें Noun
Vishayanche
इंद्रिय भोगांचे
Of sensory objects
चिंतन Noun
Chintan
सतत विचार करणे
Contemplation
अनर्थाचें Noun
Anarthache
संकटाचे किंवा नाशाचे
Of calamity or ruin
मूळ Noun
Mool
कारण किंवा पाया
Root or source
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे
Completely
आवरावें Verb
Aavaraave
नियंत्रण करावे
Should be restrained

💡 अर्थ

म्हणून विषयांचे (भोगवस्तूंचे) सतत चिंतन करणे हेच सर्व संकटांचे मूळ आहे, हे लक्षात घेऊन मनाला त्यापासून पूर्णपणे आवरले पाहिजे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, मानवी अध:पाताची सुरुवात ही इंद्रियविषयांच्या विचारातून होते. जेव्हा मन सतत भौतिक सुखांचा किंवा विषयांचा विचार करते, तेव्हा त्यातून आसक्ती निर्माण होते. ही आसक्तीच पुढे क्रोध, मोह आणि बुद्धीचा नाश करण्यास कारणीभूत ठरते. म्हणून साधकाने किंवा सामान्य माणसानेही जर स्वतःचे कल्याण साधायचे असेल, तर मनाला या विषयांच्या चिंतनापासून दूर ठेवणे अत्यंत आवश्यक आहे. हे चिंतनच सर्व अनर्थांचे उगमस्थान आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपल्याला एखाद्या वाईट सवयीचे (उदा. मोबाईलचे व्यसन) सतत विचार येत असतील, तर ते विचारच आपल्याला कृतीकडे नेतात. अशा वेळी मनाला जाणीवपूर्वक दुसऱ्या चांगल्या कामात गुंतवणे म्हणजे 'मन आवरणे' होय.

📌 संदर्भ

इंद्रियविषयांच्या ध्यानामुळे मनुष्याचा अध:पात कसा होतो, हे सांगताना माउली हा उपदेश करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 31

ज्ञेयः स नित्यसंन्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति । निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥

म्हणोनि संन्यासी तोचि जाणावा । जो न करीच कवणियाची आशा । आणि न धरीच द्वेषा । अंतःकरणीं ॥ ३१ ॥

"Therefore, know him alone to be a Sanyasi, who neither harbors any hope (desire) nor holds any hatred in his heart."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
संन्यासी Noun
Sanyasi
त्यागी किंवा विरक्त पुरुष
Renunciant
जाणावा Verb
Janava
ओळखावा किंवा समजावा
Should be known
आशा Noun
Aasha
इच्छा किंवा अपेक्षा
Desire or hope
द्वेषा Noun
Dvesha
तिरस्कार किंवा मत्सर
Hatred or malice
अंतःकरणीं Noun
Antahkarni
मनामध्ये
In the heart or mind

💡 अर्थ

ज्याला कशाचीही आशा नाही आणि ज्याच्या मनात कोणाबद्दलही द्वेष नाही, त्यालाच खरा संन्यासी समजावे.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत खऱ्या संन्याशाची व्याख्या करतात. संन्यास म्हणजे केवळ भगवी वस्त्रे परिधान करणे किंवा घरदार सोडणे नव्हे, तर ती मनाची एक अवस्था आहे. ज्याच्या मनात कोणत्याही फळाची अपेक्षा (आशा) उरलेली नाही आणि ज्याच्या मनात कोणाविषयीही तिरस्कार (द्वेष) नाही, तोच खरा 'नित्य संन्यासी' आहे. असा मनुष्य संसारात राहूनही सर्व कर्मबंधनांतून मुक्त असतो, कारण त्याचे मन द्वैताच्या पलीकडे गेलेले असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण कोणाकडून अपेक्षा न ठेवता काम करतो आणि कोणाबद्दलही मनात राग धरत नाही, तेव्हा आपण मानसिक शांतता अनुभवतो. उदाहरणार्थ, एखाद्याला मदत करताना परतफेडीची अपेक्षा न ठेवणे हाच खरा मानसिक संन्यास आहे.

📌 संदर्भ

खरा संन्यासी कोणाला म्हणावे, याचे स्पष्टीकरण देताना ज्ञानेश्वर महाराज बाह्य वेषापेक्षा अंतर्मनातील शुद्धतेवर भर देतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 37

काम एष क्रोध एष रजोगुणसमुद्भवः । महाशनो महापाप्मा विद्ध्येनमिह वैरिणम् ॥

हा कामु तो हा क्रोधु । जो हा अज्ञानाचा बाधु । जो चैतन्याचा विरोधु । मांडूनि असे ॥

"This is desire, this is anger; which is the affliction of ignorance, and which stands opposing the pure consciousness."

कामु Noun
Kamu
काम किंवा तीव्र इच्छा
Desire or Lust
क्रोधु Noun
Krodhu
राग किंवा संताप
Anger
अज्ञानाचा Noun
Ajnanacha
अज्ञानाचा किंवा अविद्येचा
Of ignorance
बाधु Noun
Badhu
अडथळा किंवा पीडा
Obstacle or Affliction
चैतन्याचा Noun
Chaitanyacha
आत्मस्वरूपाचा किंवा शुद्ध जाणीवेचा
Of pure consciousness
विरोधु Noun
Virodhu
शत्रू किंवा विरोध करणारा
Opposition or Enemy

💡 अर्थ

हा काम (वासना) आणि हाच क्रोध (राग) आहे, जो अज्ञानामुळे निर्माण होतो आणि आत्मज्ञानाच्या मार्गात अडथळा निर्माण करतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, मनुष्याच्या प्रगतीतील सर्वात मोठे शत्रू म्हणजे काम आणि क्रोध आहेत. हे दोन्ही रजोगुणापासून उत्पन्न होतात. ते केवळ अज्ञानाचे लक्षण नसून, ते आपल्यातील शुद्ध चैतन्याला (आत्म्याला) झाकून टाकतात. जसा धूर अग्नीला झाकतो किंवा आरशावरची धूळ प्रतिबिंबाला स्पष्ट दिसू देत नाही, तसे हे विकार मानवी बुद्धीला भ्रष्ट करतात आणि सत्याचा मार्ग रोखतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला एखाद्या गोष्टीचा अति लोभ सुटतो किंवा राग येतो, तेव्हा आपण शांत राहून विचार केला पाहिजे की हे विकार आपल्या प्रगतीला रोखत आहेत. उदाहरणार्थ, रागाच्या भरात कोणालाही चुकीचे शब्द बोलण्याऐवजी मौन पाळणे हा यावर उत्तम उपाय आहे.

📌 संदर्भ

मनुष्याची इच्छा नसतानाही त्याच्याकडून पाप का घडते, याचे उत्तर देताना श्रीकृष्ण काम आणि क्रोधाचा उल्लेख करतात, ज्याचे विवरण ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा