🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला लोकसंग्रहाचे महत्त्व पटवून देत आहेत. ते म्हणतात की, श्रेष्ठ व्यक्ती जे काही करतात, त्याचेच अनुकरण सामान्य जनता करत असते. जर अर्जुनासारख्या महापुरुषाने आपले कर्तव्य (युद्ध) सोडले, तर समाज गोंधळात पडेल आणि चुकीच्या मार्गाला लागेल. म्हणून, केवळ स्वतःच्या मुक्तीसाठीच नव्हे, तर समाजाला योग्य दिशा दाखवण्यासाठी आणि धर्माची मर्यादा राखण्यासाठी अर्जुनाने निष्काम कर्मयोगाचे आचरण करणे अनिवार्य आहे. हा मार्ग केवळ वैयक्तिक प्रगतीचा नसून सामाजिक कल्याणाचा आहे.

आपल्या कृतीचा इतरांवर प्रभाव पडतो, हे लक्षात घेऊन आपण नेहमी जबाबदारीने वागले पाहिजे. उदाहरणार्थ, जर एखाद्या कार्यालयाचा प्रमुख वेळेवर येत असेल, तर कर्मचारीही त्याचे अनुकरण करून वक्तशीरपणा पाळतात.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला लोकसंग्रहासाठी आणि समाजाला आदर्श घालून देण्यासाठी स्वधर्माचे पालन करण्यास सांगत आहेत.

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत खऱ्या संन्याशाची व्याख्या करतात. संन्यास म्हणजे केवळ भगवी वस्त्रे परिधान करणे किंवा घरदार सोडणे नव्हे, तर ती मनाची एक अवस्था आहे. ज्याच्या मनात कोणत्याही फळाची अपेक्षा (आशा) उरलेली नाही आणि ज्याच्या मनात कोणाविषयीही तिरस्कार (द्वेष) नाही, तोच खरा 'नित्य संन्यासी' आहे. असा मनुष्य संसारात राहूनही सर्व कर्मबंधनांतून मुक्त असतो, कारण त्याचे मन द्वैताच्या पलीकडे गेलेले असते.

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण कोणाकडून अपेक्षा न ठेवता काम करतो आणि कोणाबद्दलही मनात राग धरत नाही, तेव्हा आपण मानसिक शांतता अनुभवतो. उदाहरणार्थ, एखाद्याला मदत करताना परतफेडीची अपेक्षा न ठेवणे हाच खरा मानसिक संन्यास आहे.

खरा संन्यासी कोणाला म्हणावे, याचे स्पष्टीकरण देताना ज्ञानेश्वर महाराज बाह्य वेषापेक्षा अंतर्मनातील शुद्धतेवर भर देतात.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ आपल्या मनाला आवडते म्हणून कोणतेही काम करू नये, तर जे 'उचित' म्हणजे परिस्थितीनुसार योग्य आहे आणि जे 'विहित' म्हणजे शास्त्राने किंवा कर्तव्याने नेमून दिलेले आहे, तेच कर्म करावे. हे कर्म करताना ते 'उत्तम' प्रकारे म्हणजे पूर्ण कौशल्याने करावे, परंतु त्या कर्मापासून मिळणाऱ्या फळाची कोणतीही आशा (फळाशा) मनात ठेवू नये. जेव्हा आपण फळाचा त्याग करून कर्तव्य भावनेने कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला बंधनात टाकत नाही.

दैनंदिन जीवनात, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेच्या निकालाची किंवा मार्कांची सतत चिंता न करता, केवळ आपला अभ्यास (जे त्यांचे विहित कर्तव्य आहे) प्रामाणिकपणे आणि उत्तम प्रकारे करणे, हे या ओवीचे उत्तम उदाहरण आहे.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला फळाची आसक्ती न ठेवता आपले विहित कर्तव्य पार पाडण्याचे महत्त्व सांगत आहेत, त्याचे स्पष्टीकरण ज्ञानेश्वर महाराज येथे देत आहेत.