←
रविवार, 14 मार्च 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 64

म्हणोनि विहित जे कर्म । तेंचि आचरिजे सधर्म । जेणें पाविजे परम । पुरुषार्थु तो ॥ ६४ ॥

"Therefore, perform the prescribed duty as your own Dharma; for by doing so, the supreme goal of life is attained."

विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले / विहित केलेले
prescribed / ordained
कर्म Noun
Karma
कार्य / कर्तव्य
action / duty
आचरिजे Verb
Acharije
आचरण करावे
should be performed
सधर्म Noun
Sadharma
स्वधर्म / योग्य धर्म
righteous duty
पाविजे Verb
Pavije
प्राप्त होतो
is attained
परम Adjective
Parama
श्रेष्ठ / सर्वोच्च
supreme
पुरुषार्थु Noun
Purusharthu
जीवनाचे ध्येय (मोक्ष)
goal of human life

💡 अर्थ

म्हणून जे शास्त्रविहित कर्म आहे, तेच आपला स्वधर्म समजून करावे; कारण त्या कर्माच्या आचरणानेच श्रेष्ठ असा मोक्ष प्राप्त होतो.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माचे महत्त्व विशद करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने स्वतःच्या वाट्याला आलेले, शास्त्राने सांगितलेले कर्तव्य (विहित कर्म) कधीही सोडू नये. ते कर्म फळाची अपेक्षा न ठेवता 'स्वधर्म' म्हणून निष्ठेने करावे. जेव्हा आपण आपले कर्तव्य प्रामाणिकपणे पार पाडतो, तेव्हा तेच कर्म आपल्याला संसाराच्या बंधनातून मुक्त करते आणि जीवनाचे अंतिम ध्येय म्हणजेच 'परम पुरुषार्थ' (मोक्ष) मिळवून देते. कर्म टाळण्यापेक्षा ते योग्य भावनेने करणे हाच खरा मार्ग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जसे एका विद्यार्थ्याने केवळ परीक्षेसाठी न वाचता 'ज्ञान मिळवणे हे माझे कर्तव्य आहे' या भावनेने अभ्यास केला, तर त्याला केवळ यशच मिळत नाही तर त्याचे व्यक्तिमत्वही समृद्ध होते.

📌 संदर्भ

या भागात ज्ञानेश्वर महाराज अनासक्त वृत्तीने स्वधर्म पालनाचे महत्त्व आणि त्यातून मिळणारी मोक्षप्राप्ती याचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 49

दूरेण ह्यवरं कर्म बुद्धियोगाद्धनञ्जय । बुद्धौ शरणमन्विच्छ कृपणाः फलहेतवः ॥

तरी अर्जुना हे कर्म । जरी जाहले अति उत्तम । तरी बुद्धियोगाचे सम । नव्हेचि गा ॥

"Therefore, O Arjuna, even if this karma is very excellent, it is certainly not equal to Buddhi Yoga."

तरी Conjunction
Tari
तरीही / म्हणून
However / Therefore
कर्म Noun
Karma
कार्य / कृती
Action / Deed
अति उत्तम Adjective
Ati Uttam
अत्यंत श्रेष्ठ
Very excellent
बुद्धियोगाचे Noun
Buddhiyogache
समत्व बुद्धीच्या योगाचे
Of the yoga of intellect/equanimity
सम Adjective
Sama
समान / बरोबरीचे
Equal to
नव्हेचि Verb
Navhechi
मुळीच नाही
Certainly not

💡 अर्थ

अर्जुना, फळाची आशा धरून केलेले कर्म जरी दिसायला खूप चांगले असले, तरी ते समत्व बुद्धीने केलेल्या कर्माच्या (बुद्धियोगाच्या) तुलनेत अत्यंत कमी दर्जाचे आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून स्पष्ट करतात की, कर्माच्या बाह्य स्वरूपापेक्षा त्यामागील हेतू आणि बुद्धी महत्त्वाची आहे. सकाम कर्म (फळाच्या अपेक्षेने केलेले काम) मनुष्याला बंधनात टाकते, मग ते कर्म कितीही 'अति उत्तम' किंवा पुण्यकारक का असेना. याउलट, बुद्धियोग म्हणजे बुद्धी स्थिर ठेवून, फळाचा त्याग करून केलेले निष्काम कर्म होय. बुद्धियोगामुळे चित्त शुद्ध होते आणि मनुष्य मोक्षाप्रत जातो. सकाम कर्म करणारे लोक 'कृपण' (दीन) असतात कारण ते केवळ शिव्या-फळांच्या मागे धावतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मला काय मिळेल?' यापेक्षा 'मी माझे काम किती उत्तम प्रकारे करू शकतो' यावर लक्ष केंद्रित करणे म्हणजे बुद्धियोग. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने केवळ परीक्षेत गुण मिळवण्यासाठी न वाचता, ज्ञान मिळवण्यासाठी अभ्यास केला तर त्याला तणाव कमी जाणवतो आणि प्रगती जास्त होते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला समत्व बुद्धीचे महत्त्व सांगत आहेत आणि सकाम कर्मापेक्षा निष्काम बुद्धियोग कसा श्रेष्ठ आहे हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 88

म्हणोनि विषय हे सर्वथा । न भजावे पांडुसुता । जे हे दुःखमूळ अनंता । विवंचितां दिसे ॥ ८८ ॥

"Therefore, O son of Pandu, do not serve these sense-objects at all; for when considered deeply, they are seen to be the very root of misery."

म्हणोनि Adverb
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
विषय Noun
Viṣaya
इंद्रियांचे भोग
Sense objects
सर्वथा Adverb
Sarvathā
पूर्णपणे / कधीही
In every way / Always
पांडुसुता Noun
Pāṇḍusutā
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
दुःखमूळ Noun
Duḥkhamūḷa
दुःखाचे मूळ
Root of suffering
विवंचितां Verb
Vivañcitāṃ
विचार केला असता
Upon reflection

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, विषयांचे (इंद्रिय सुखांचे) सेवन कधीही करू नये. कारण विचार केला असता असे लक्षात येते की, हे विषय दुःखाचे मूळ आहेत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधकाला सावध करतात. ते म्हणतात की, इंद्रियांचे विषय (शब्द, स्पर्श, रूप, रस, गंध) हे वरवर सुखद वाटले तरी ते अंतिमतः दुःखालाच जन्म देतात. ज्याप्रमाणे विषारी अन्नाची चव गोड असू शकते, पण त्याचा परिणाम मृत्यू असतो, तसेच विषयांचे आहे. विवेकाने आणि सखोल विचार केला असता, हे विषय क्षणभंगुर असून ते केवळ दुःखाचे मूळ असल्याचे सिद्ध होते. म्हणून आत्मज्ञान प्राप्त करू इच्छिणाऱ्याने या विषयांच्या आहारी जाऊ नये.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा तात्पुरत्या सुखाच्या मागे लागतो, जसे की अति खाणे किंवा सोशल मीडियाचा अतिवापर. हे क्षणिक सुख नंतर आरोग्याच्या किंवा मानसिक त्रासाचे कारण बनते. अशा वेळी या ओवीची आठवण ठेवून संयम पाळणे फायदेशीर ठरते.

📌 संदर्भ

इंद्रियांच्या विषयांचे स्वरूप आणि साधकाने त्यांचा त्याग का करावा, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा