←
गुरुवार, 05 फेब्रुवारी 2032
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 176

म्हणौनि कर्म तंव न सुटे । जोवरी देहबुद्धि न फिटे । आणि कर्मत्यागु न घडे । कवणेंही काळें ॥ १७६ ॥

"Therefore, action does not cease as long as body-consciousness is not removed; and the renunciation of action does not happen at any time."

म्हणौनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
न सुटे Verb
Na Sute
सुटत नाही
Does not cease
देहबुद्धि Noun
Dehabuddhi
शरीरभाव / मी शरीर आहे ही भावना
Body-consciousness
न फिटे Verb
Na Phite
नष्ट होत नाही / जात नाही
Does not vanish
कर्मत्यागु Noun
Karmatyagu
कर्माचा त्याग
Renunciation of action
कवणेंही Adjective
Kavanehi
कोणत्याही
Any
काळें Noun
Kale
वेळी / काळात
Time

💡 अर्थ

जोपर्यंत माणसाची देहबुद्धी (मी शरीर आहे ही भावना) जात नाही, तोपर्यंत कर्म सुटत नाही आणि कर्माचा त्याग कोणत्याही काळात शक्य होत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माच्या स्वरूपाचे सखोल विवेचन करतात. ते म्हणतात की, जोपर्यंत मनुष्याला आपण केवळ हे भौतिक शरीर आहोत असा अहंकार असतो, तोपर्यंत तो कर्माच्या पाशातून मुक्त होऊ शकत नाही. केवळ बाह्यतः कर्म करणे थांबवणे म्हणजे 'कर्मत्याग' नव्हे. जोपर्यंत अंतःकरणात 'मी कर्ता आहे' ही भावना जिवंत आहे, तोपर्यंत प्रकृतीच्या नियमानुसार कर्म घडतच राहते. खरा कर्मसंन्यास हा केवळ देहबुद्धी नष्ट होऊन आत्मस्वरूपाची ओळख झाल्यावरच प्राप्त होतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा जबाबदाऱ्यांपासून पळ काढतो आणि त्याला त्याग समजतो. पण जोपर्यंत मनात 'मी हे केले' असा अहंकार असतो, तोपर्यंत आपण कर्माला चिकटलेले असतो. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने केवळ परीक्षेच्या भीतीने अभ्यास सोडणे हा त्याग नसून, फळाची अपेक्षा न ठेवता अभ्यास करणे हा खरा कर्मयोग आहे.

📌 संदर्भ

श्रीज्ञानेश्वर महाराज येथे स्पष्ट करतात की जोपर्यंत देहबुद्धी शिल्लक आहे, तोपर्यंत कर्माचा त्याग करणे अशक्य आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 23

म्हणोनि कर्म सांडिजे । तरी हे केविं घडिजे । जे शरीरचि न होइजे । आपणयां ॥ २३ ॥

"Therefore, if action is to be abandoned, how can it happen? For we cannot exist without a body."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
सांडिजे Verb
Sandije
सोडावे
To be abandoned
केविं Adverb
Kevim
कसे
How
घडिजे Verb
Ghadije
घडणे / शक्य होणे
To happen / To be possible
शरीरचि Noun
Sharirachi
शरीरच
The body itself
आपणयां Pronoun
Apanaya
आपल्याला
To ourselves

💡 अर्थ

म्हणून कर्म सोडून द्यावे असे म्हटले, तर ते कसे शक्य आहे? जोपर्यंत आपल्याला हे शरीर आहे, तोपर्यंत कर्म टाळता येत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्माच्या अपरिहार्यतेबद्दल सांगतात. ते म्हणतात की, जर कोणी ठरवले की मी सर्व कर्मे सोडून देईन, तर ते प्रत्यक्षात अशक्य आहे. जोपर्यंत जीवात्मा शरीरात वास करतो, तोपर्यंत शरीराच्या नैसर्गिक गरजा आणि हालचाली (जसे की श्वास घेणे, पाहणे, ऐकणे) ही सुद्धा कर्मेच आहेत. देह धारण केल्यावर कर्माचा पूर्ण त्याग करणे तांत्रिकदृष्ट्या अशक्य आहे, कारण देह असणे हीच एक क्रिया आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपण कितीही आळस केला किंवा 'मी काहीच करणार नाही' असे म्हटले, तरी जगण्यासाठी आपल्याला काही ना काही कृती करावीच लागते. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने अभ्यास करायचे टाळले तरी त्याचे जेवणे, फिरणे किंवा विचार करणे ही कर्मे सुरूच राहतात. म्हणून कर्माचा कंटाळा न करता ती योग्य भावनेने पार पाडावीत.

📌 संदर्भ

देहधारी मनुष्याला कर्म टाळणे का अशक्य आहे, याचे विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 77

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि आचरतां जे सधर्म । तेंचि करीं तूं परम । मंगल मानूनि ॥ ७७ ॥

"Therefore, perform that duty which is appropriate and righteous, regarding it as supremely auspicious."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य
Appropriate
कर्म Noun
Karma
कार्य/कर्तव्य
Action/Duty
आचरतां Verb
Ācaratāṃ
आचरण करताना
While performing
सधर्म Noun
Sadharma
धर्माला धरून
Righteous
परम Adjective
Parama
अत्यंत/श्रेष्ठ
Supreme
मंगल Adjective
Maṃgala
पवित्र/शुभ
Auspicious
मानूनि Verb
Mānūni
मानून
Considering

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य कर्म आहे आणि जे धर्माला धरून आहे, तेच तू अत्यंत पवित्र आणि शुभ मानून कर.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला कर्माचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ स्वार्थासाठी कर्म करू नये. जे कर्म आपल्या वाट्याला आले आहे, जे नैतिकदृष्ट्या योग्य (उचित) आहे आणि जे धर्माच्या चौकटीत बसणारे (सधर्म) आहे, तेच कर्म करावे. अशा कर्माला ओझे न मानता ते अत्यंत मंगलमय आणि ईश्वरी सेवा मानून करावे. जेव्हा आपण आपले कर्तव्य पवित्र भावनेने करतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला बंधनात टाकत नाही, तर मोक्षाकडे नेते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपले काम प्रामाणिकपणे करणे हेच 'उचित कर्म' आहे. उदाहरणार्थ, एका विद्यार्थ्याने परीक्षेचा अभ्यास करताना तो केवळ मार्कांसाठी न करता, आपले ज्ञान वाढवण्यासाठी आणि ते आपले कर्तव्य आहे या भावनेने (मंगल मानून) केल्यास त्याला अधिक आनंद आणि यश मिळते.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज विहित कर्म आणि स्वधर्माचे पालन करणे हे कसे श्रेष्ठ आहे, याचे मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा