←
शुक्रवार, 06 डिसेंबर 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 134

म्हणौनि कर्माचेनि आधारे | जे जे विहित आणि अवधारे | ते ते करीं सुखें थोरें | अर्जुना तूं || १३४ ||

"Therefore, based on action, whatever is prescribed and certain, perform that with great joy, O Arjuna."

म्हणौनि Adverb
Mhaṇouni
म्हणून
therefore
कर्माचेनि Noun
Karmācēni
कर्माच्या
of action
विहित Adjective
Vihita
शास्त्रसंमत / योग्य
prescribed / proper
अवधारे Adjective
Avadhārē
निश्चित केलेले
determined / certain
सुखें Adverb
Sukhēṃ
आनंदाने
with joy
थोरें Adjective
Thōrēṃ
मोठ्या
great / large

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, कर्माचा आधार घेऊन, जे जे शास्त्रविहित आणि निश्चित केलेले कर्तव्य आहे, ते तू मोठ्या आनंदाने कर.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला कर्मयोगाचा अत्यंत महत्त्वाचा संदेश देतात. ते म्हणतात की, कर्माचा त्याग करणे हा मोक्षाचा मार्ग नाही. उलट, आपल्या वाट्याला आलेले, शास्त्राने सांगितलेले आणि आपल्या स्वधर्माला उचित असे जे जे कर्म आहे, ते आनंदाने पार पाडले पाहिजे. जेव्हा मनुष्य आपले कर्तव्य ओझे न मानता ते ईश्वराची सेवा म्हणून आनंदाने करतो, तेव्हा ते कर्म त्याला बंधनात टाकत नाही, तर मुक्तीकडे नेते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना ते कंटाळवाणे न मानता, ते आपले कर्तव्य आहे या भावनेने आनंदाने करावे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी अभ्यास करताना तो ओझे न मानता ज्ञानासाठी आनंदाने करावा.

📌 संदर्भ

या ओवीत ज्ञानेश्वर महाराज आध्यात्मिक प्रगतीसाठी आपली कर्तव्ये आनंदाने पार पाडण्याचे महत्त्व स्पष्ट करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 115

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । तेचि आचरावे उत्तम । फळाशा सांडूनि ॥

"Therefore, perform the appropriate actions and the prescribed duties excellently, giving up the desire for fruits."

उचित Adjective
uchit
योग्य किंवा रास्त
appropriate or proper
विहित Adjective
vihit
शास्त्राने सांगितलेले किंवा विहित केलेले
prescribed or ordained
आचरावे Verb
acharave
आचरण करावे किंवा पार पाडावे
should perform or practice
उत्तम Adverb
uttam
सर्वश्रेष्ठ किंवा अतिशय चांगल्या प्रकारे
excellently or best
फळाशा Noun
phalasha
फळाची आशा किंवा अपेक्षा
desire for results
सांडूनि Verb
sanduni
त्याग करून किंवा सोडून
renouncing or giving up

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य कर्म आहे आणि जे शास्त्राने सांगितलेले कर्तव्य आहे, तेच फळाची अपेक्षा न ठेवता अतिशय चांगल्या प्रकारे करावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ स्वतःच्या आवडीनिवडीनुसार कर्म न करता, जे कर्म 'उचित' (योग्य) आहे आणि जे 'विहित' (शास्त्राने किंवा धर्माने नेमून दिलेले) आहे, तेच करावे. हे कर्म करताना मनामध्ये त्या कर्माच्या फळाबद्दल कोणतीही आसक्ती किंवा आशा नसावी. जेव्हा आपण फळाचा त्याग करून केवळ कर्तव्य भावनेने आणि पूर्ण कौशल्याने (उत्तम प्रकारे) कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला बंधनात टाकत नाही, तर मोक्षाकडे नेते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना केवळ पगार किंवा बक्षिसाचा विचार न करता, आपले काम किती अचूक आणि दर्जेदार होईल याकडे लक्ष द्यावे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेत पहिला नंबर येईल की नाही या चिंतेपेक्षा, प्रत्येक विषयाचा अभ्यास उत्तम प्रकारे करण्यावर भर द्यावा.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचा उपदेश करताना, फळाची आशा सोडून कर्तव्य कर्म कसे करावे हे सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 1

संन्यासं कर्मणां कृष्ण पुनर्योगं च शंससि । यच्छ्रेय एतयोरेकं तन्मे ब्रूहि सुनिश्चितम् ॥

तंव अर्जुन म्हणे देवा । हा संन्यासु जो सांगावा । तोचि कर्मयोगु बरवा । म्हणतसां तुम्ही ॥

"Then Arjuna said, O Lord, you speak of Sanyasa (renunciation) and then you also praise Karma Yoga as being good. Tell me which is better."

तंव Adverb
Tanva
तेव्हा
Then
संन्यासु Noun
Sanyasu
कर्माचा त्याग
Renunciation
बरवा Adjective
Barava
चांगला किंवा श्रेष्ठ
Better or superior
म्हणतसां Verb
Mhanatasa
म्हणत आहात
Are saying
देवा Noun
Deva
हे परमेश्वरा (कृष्णा)
O Lord

💡 अर्थ

अर्जुन म्हणाला, हे देवा, तुम्ही एकदा संन्यासाची (कर्माचा त्याग) स्तुती करता आणि पुन्हा कर्मयोगाची (कर्म करण्याची) प्रशंसा करता. या दोघांपैकी जे माझ्यासाठी नक्कीच हिताचे आहे, ते मला सांगा.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वरीच्या पाचव्या अध्यायाच्या सुरुवातीला अर्जुन संभ्रमात आहे. चौथ्या अध्यायात भगवंतांनी ज्ञान आणि कर्म या दोन्ही गोष्टींचे महत्त्व सांगितले होते. अर्जुनाला असे वाटते की संन्यास (सर्व कर्मांचा त्याग) आणि कर्मयोग (फलाशा सोडून कर्म करणे) हे दोन परस्परविरोधी मार्ग आहेत. म्हणून तो श्रीकृष्णाला विनंती करतो की, या दोन मार्गांपैकी कोणता मार्ग अधिक श्रेयस्कर आणि आचरणास सोपा आहे, हे स्पष्ट करावे. ज्ञानेश्वर महाराज येथे अर्जुनाच्या मनातील द्वंद्व अतिशय सुंदररीत्या मांडतात, जिथे साधकाला दोन श्रेष्ठ मार्गांपैकी एकाची निवड करणे कठीण जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपल्याला दोन चांगल्या पर्यायांपैकी एक निवडायचा असतो, तेव्हा गोंधळून न जाता तज्ज्ञांचा किंवा मार्गदर्शकाचा सल्ला घ्यावा. उदाहरणार्थ, अभ्यासाच्या दोन पद्धतींपैकी कोणती अधिक प्रभावी आहे हे शिक्षकांना विचारणे.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला संन्यास आणि कर्मयोग यांमधील श्रेष्ठ मार्ग कोणता याबद्दल शंका निर्माण झाली आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा