←
शुक्रवार, 06 डिसेंबर 2030
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 36

अथ केन प्रयुक्तोऽयं पापं चरति पूरुषः । अनिच्छन्नपि वार्ष्णेय बलादिव नियोजितः ॥

तरी उचित कर्म सांडिजे । आणि निषिद्धीं रमिजे । हें कवणें कीजे । सांगे मज ॥

"Then why is the proper duty abandoned, and one indulges in forbidden acts? Tell me, who causes this?"

उचित Adjective
uchita
योग्य किंवा विहित
proper or prescribed
सांडिजे Verb
sandije
सोडून देणे
to abandon
निषिद्धीं Noun
nishiddhi
वर्ज्य किंवा चुकीच्या गोष्टी
forbidden acts
रमिजे Verb
ramije
रममाण होणे किंवा गुंतणे
to indulge or enjoy
कवणें Pronoun
kavane
कोणी
by whom

💡 अर्थ

अर्जुनाने विचारले, हे कृष्णा, स्वतःची इच्छा नसतानाही माणूस योग्य कर्म सोडून चुकीच्या कामात का गुंततो? त्याला असे करायला कोण भाग पाडते?

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाचा प्रश्न मांडतात. अर्जुन विचारतो की, मनुष्याला काय चांगले आणि काय वाईट हे माहित असूनही, तो कधीकधी स्वतःच्या इच्छेविरुद्ध पापाच्या मार्गाला लागतो. जणू काही एखादी अदृश्य शक्ती त्याला बळजबरीने त्या चुकीच्या मार्गावर ओढत आहे. हे नेमके कशामुळे घडते, याचे मूळ कारण काय आहे? हे मानवी स्वभावातील द्वंद्व स्पष्ट करते जिथे बुद्धीला योग्य काय ते कळते पण मन मोहाकडे ओढले जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपल्याला माहित असते की अभ्यास करणे किंवा वेळेवर उठणे महत्त्वाचे आहे, पण तरीही आपण आळस करतो किंवा मोबाईल बघण्यात वेळ घालवतो, तेव्हा आपण या ओवीचा विचार करून आपल्या मनातील मोहावर नियंत्रण मिळवण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे. उदाहरण: जंक फूड खाणे चुकीचे आहे हे माहीत असूनही जिभेच्या चवीसाठी आपण ते खातो, हेच ते 'बळजबरीने' घडणारे कर्म होय.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला पडलेला प्रश्न की मनुष्य स्वतःची इच्छा नसतानाही पापाकडे का वळतो, याचे विवेचन या ओवीत आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 190

म्हणौनि संशयापरौते । कांहींचि पाप नाहीं एथें । हा विनाशाची वाटे । सुवावयासी ॥

"Therefore, there is no sin greater than doubt; it is the very path to destruction."

म्हणौनि Conjunction
Mhanoṇi
म्हणून
Therefore
संशयापरौते Noun
Saṁśayāparautē
संशयापेक्षा
Than doubt
पाप Noun
Pāpa
पाप / दोष
Sin
विनाशाची Noun
Vināśācī
नाशाची
Of destruction
वाटे Noun
Vāṭē
मार्ग / रस्ता
Path
सुवावयासी Verb
Suvāvayāsī
नेण्यासाठी
To lead into

💡 अर्थ

म्हणून संशयासारखे दुसरे मोठे पाप या जगात नाही. संशय हा माणसाला विनाशाच्या मार्गावर नेणारा आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीमध्ये संशयाचे घातक स्वरूप स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याच्या प्रगतीमध्ये संशय हा सर्वात मोठा अडथळा आणि सर्वात मोठे पाप आहे. ज्याप्रमाणे एखादा रस्ता माणसाला खोल दरीत नेऊन पाडतो, त्याचप्रमाणे संशय माणसाच्या बुद्धीला भ्रष्ट करून त्याला विनाशाकडे नेतो. संशयामुळे माणसाचा स्वतःवरचा आणि सत्यावरचा विश्वास उडतो, ज्यामुळे त्याचे ऐहिक आणि पारलौकिक दोन्ही प्रकारचे नुकसान होते. म्हणून साधकाने ज्ञानाच्या तलवारीने या संशयाचा नाश केला पाहिजे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपण आपल्या ध्येयाबद्दल किंवा क्षमतेबद्दल सतत संशय घेतला, तर आपण कधीही प्रगती करू शकणार नाही. उदाहरणार्थ, एखाद्या खेळाडूने जर मैदानात उतरताना 'मी जिंकेन की नाही' असा संशय मनात ठेवला, तर तो पूर्ण ताकदीने खेळू शकणार नाही आणि त्याचा पराभव निश्चित होईल.

📌 संदर्भ

आत्मज्ञानाच्या मार्गात संशय हा कसा सर्वात मोठा शत्रू आहे, याचे विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 261

म्हणोनि इंद्रियें दमिजेत । आणि विषयांतें सांडिजेत । तरीच हे स्थिरावत । ऐसें नको ॥ २६१ ॥

"Therefore, do not assume that the mind becomes steady just by suppressing the senses and abandoning objects."

इंद्रियें Noun
indriyē
इंद्रिये
senses
दमिजेत Verb
damijēta
दमन करणे किंवा दाबणे
suppressed or controlled
विषयांतें Noun
viṣayāntē
विषय किंवा उपभोग्य वस्तू
sense objects
सांडिजेत Verb
sāṇḍijēta
सोडून देणे किंवा त्याग करणे
abandoned or left
स्थिरावत Verb
sthirāvata
स्थिर होणे
becoming steady

💡 अर्थ

केवळ इंद्रियांना जबरदस्तीने दाबून धरल्याने किंवा विषयांचा त्याग केल्याने बुद्धी स्थिर होते, असे कधीही समजू नकोस.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, केवळ बाह्यतः इंद्रियांवर ताबा मिळवणे किंवा भौतिक सुखांचा त्याग करणे म्हणजे खरी मनःशांती नव्हे. जर मनात विषयांची ओढ कायम असेल, तर केवळ शरीराला कष्ट देऊन किंवा इंद्रियांना रोखून धरून बुद्धी स्थिर होत नाही. जोपर्यंत अंतःकरणात विषयांची आसक्ती जिवंत आहे, तोपर्यंत खरी स्थिरता प्राप्त होत नाही. खरी स्थिरता ही आत्मज्ञानातून आणि मनाच्या शुद्धीतून येते, केवळ हट्टाने इंद्रिये दाबून नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

एखाद्या विद्यार्थ्याने अभ्यासाला बसताना मोबाईल बाजूला ठेवला (इंद्रिय दमन), पण त्याचे लक्ष सतत मोबाईलमध्ये काय चालले असेल याकडेच असेल, तर त्याचा अभ्यास होणार नाही. मनापासून अभ्यासात रस निर्माण होणे ही खरी स्थिरता आहे.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज केवळ बाह्य इंद्रियदमन पुरेसे नाही, हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा