🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अद्वैत सिद्धांताचे अत्यंत सुंदर उदाहरण देतात. ते म्हणतात की, समुद्रावर उठणारी लाट ही जोपर्यंत आकाराने दिसते, तोपर्यंत ती स्वतःला वेगळी मानू शकते. परंतु, तिचा मूळ स्वभाव हा पाणीच आहे. जेव्हा ती लाट विरते, तेव्हा ती पुन्हा पाणीच होते. त्याचप्रमाणे, जो आत्मज्ञानी पुरुष आहे, त्याचा 'मी'पणा किंवा अहंकार नष्ट झालेला असतो. तो स्वतःला या विश्वापासून किंवा ईश्वरापासून वेगळे मानत नाही, तर तो त्या परमात्मस्वरूपात पूर्णपणे विरघळून गेलेला असतो.

दैनंदिन जीवनात आपण स्वतःला इतरांपेक्षा वेगळे किंवा श्रेष्ठ मानतो, ज्यामुळे अहंकार निर्माण होतो. जर आपण हे लक्षात ठेवले की आपण सर्व एकाच ईश्वराचे अंश आहोत, तर आपल्यातील भेदभाव संपेल. उदाहरण: एखाद्या संघात (Team) काम करताना 'मी' ऐवजी 'आम्ही' ही भावना ठेवणे.

जीवात्मा आणि परमात्मा यांच्यातील ऐक्य स्पष्ट करण्यासाठी ज्ञानेश्वर माऊली लाट आणि समुद्राचे उदाहरण देत आहेत.

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून आत्म्याचे अकर्तृत्व आणि मानवी भ्रमाचे स्वरूप स्पष्ट करतात. जेव्हा आपण नावेतून प्रवास करतो, तेव्हा आपली नाव पुढे जात असते, पण आपल्याला असे वाटते की काठावरची झाडे मागे धावत आहेत. हा केवळ दृष्टीचा भ्रम आहे. त्याचप्रमाणे, प्रकृती किंवा देह कर्म करत असतो, परंतु अज्ञानामुळे माणसाला असे वाटते की 'मी' (आत्मा) कर्म करत आहे. जो मनुष्य आत्म्याला कर्ता मानतो, तो त्या नावेतील प्रवाशासारखाच भ्रमात अडकलेला असतो. शुद्ध ज्ञान प्राप्त झाल्यावर हा भ्रम दूर होतो आणि समजते की आत्मा स्थिर व अकर्ता आहे.

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा बाह्य परिस्थितीमुळे स्वतःला अस्वस्थ करून घेतो. उदाहरणार्थ, चालत्या ट्रेनमधून पाहताना जग धावताना दिसते, पण स्थिर राहून पाहिल्यास सत्य समजते. कठीण प्रसंगात स्वतःचे मन स्थिर ठेवल्यास आपल्याला परिस्थितीचे खरे स्वरूप समजते आणि आपण चुकीचे निर्णय घेत नाही.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे तत्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज आत्म्याचे अकर्तृत्व पटवून देण्यासाठी नावेचे उदाहरण देत आहेत.

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, कर्मसंन्यास आणि कर्मयोग हे दिसायला भिन्न वाटले तरी त्यांचे अंतिम उद्दिष्ट आणि फळ एकच आहे. संन्यास म्हणजे कर्माच्या फळाचा त्याग करणे आणि योग म्हणजे फळाची अपेक्षा न ठेवता कर्म करणे. हे दोन्ही मार्ग साधकाला आत्मज्ञानापर्यंत पोहोचवतात. ज्याप्रमाणे 'पाणी' आणि 'जल' हे शब्द वेगळे असले तरी ते एकाच पदार्थाचा बोध करून देतात, त्याचप्रमाणे संन्यास आणि योग हे केवळ शब्दभेद आहेत, तत्वतः ते एकच आहेत.

दैनंदिन जीवनात काम करताना आपण फळाची चिंता न करता (संन्यास) आपले कर्तव्य चोख बजावणे (योग) या दोन्ही गोष्टी एकत्र करू शकतो. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेच्या निकालाची भीती न बाळगता केवळ अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे.

संन्यास आणि योग या दोन मार्गांमधील तात्विक एकता ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून स्पष्ट करत आहेत.