मंगळवार, 09 ऑक्टोबर 2029
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 160

म्हणौनि संशयापरौते । कांहींचि पाप नाहीं एथें । हा विनाशाची वाटे । पाडितु असे ॥ १६० ॥

"Therefore, there is no sin beyond doubt; it leads one onto the path of ruin."

म्हणौनि Conjunction
Mhaṇouni
म्हणून
Therefore
संशयापरौते Noun
Saṁśayāparautē
संशयापेक्षा
More than doubt
पाप Noun
Pāpa
पाप
Sin
विनाशाची Noun
Vināśācī
नाशाच्या
Of destruction
वाटे Noun
Vāṭē
मार्गावर
On the path
पाडितु Verb
Pāḍitu
पाडतो किंवा नेतो
Throws or leads

💡 अर्थ

म्हणून संशयापेक्षा मोठे दुसरे कोणतेही पाप या जगात नाही. हा संशय माणसाला विनाशाच्या मार्गावर नेऊन सोडतो.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत संशयाचे भयंकर परिणाम स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, संशयासारखा दुसरा कोणताही मोठा शत्रू किंवा पाप नाही. संशय हा माणसाच्या बुद्धीला ग्रासतो, ज्यामुळे त्याची निर्णयक्षमता नष्ट होते. ज्याच्या मनात संशय घर करतो, तो सत्यापासून दूर जातो आणि अखेर स्वतःचा नाश करून घेतो. हा संशय माणसाला अधोगतीच्या मार्गावर ढकलणारा सर्वात मोठा अडथळा आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपण स्वतःच्या क्षमतेवर किंवा आपल्या ध्येयावर सतत संशय घेतला, तर आपण कधीही यशस्वी होऊ शकत नाही. उदाहरणार्थ, एखाद्या विद्यार्थ्याने जर अभ्यासाच्या पद्धतीवर सतत संशय घेतला, तर तो एकाग्रतेने अभ्यास करू शकणार नाही आणि परीक्षेत अपयशी ठरेल.

📌 संदर्भ

भगवद्गीतेतील 'संशयात्मा विनश्यति' या श्लोकावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज संशयाचे गांभीर्य आणि त्याचे घातक परिणाम सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 191

तस्मादेवं विदित्वैनं नानुशोचितुमर्हसि ॥

म्हणोनि तूं अर्जुना । झणीं यासी शोक करिसी मना । हें विचारूनि आपणा । सांडिसी कां ॥

"Therefore, O Arjuna, do not let your mind be filled with grief. Having reflected upon this, why do you abandon your self-possession?"

म्हणोनि Adverb
Mhanoni
म्हणून
Therefore
झणीं Adverb
Jhani
उगाच/नको
Do not/Lest
शोक Noun
Shoka
दुःख
Grief
विचारूनि Verb
Vicharuni
विचार करून
Having reflected
सांडिसी Verb
Sandisi
सोडतोस
Abandoning

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, तू आपल्या मनात या गोष्टीचा शोक करू नकोस. या सत्याचा विचार करून तू आपले धैर्य का सोडतोस?

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला उपदेश करतात की, आत्मा हा अव्यक्त, अचिंत्य आणि अविकारी आहे. हे सत्य एकदा समजले की, मृत्यू किंवा विनाशाचे दुःख करण्याचे काहीच कारण उरत नाही. अर्जुनाने आपल्या स्वरूपाचा विचार करावा आणि मोहामुळे निर्माण झालेला शोक सोडून द्यावा, असे येथे सुचवले आहे. आत्म्याचे अमरत्व जाणणे हाच दुःखावरचा खरा उपाय आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जीवनात जेव्हा एखादी कठीण परिस्थिती येते किंवा प्रिय वस्तूचा विरह होतो, तेव्हा रडत न बसता 'परिवर्तन हा संसाराचा नियम आहे' हा विचार करून स्वतःला सावरणे आवश्यक आहे. उदाहरण: परीक्षेत अपयश आल्यास निराश न होता, आत्मपरीक्षण करून पुन्हा जोमाने प्रयत्न करणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे स्वरूप समजावून सांगून त्याचा मोह आणि शोक दूर करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 146

म्हणोनि जे जे उचित। आणि अवसरें पावे प्राप्त। तें कर्म न संडीं गा निभ्रांत। विहित म्हणोनि॥

"Therefore, whatever is appropriate and comes to you in due course, do not abandon that prescribed duty, undoubtedly."

उचित Adjective
Uchit
योग्य किंवा रास्त
Appropriate or right
अवसरें Adverb
Avasare
वेळेनुसार किंवा प्रसंगानुसार
According to the occasion or time
निभ्रांत Adverb
Nibhrant
नि:संशयपणे किंवा खात्रीने
Without doubt or certainly
विहित Adjective
Vihit
शास्त्राने सांगितलेले किंवा विहित केलेले कर्तव्य
Prescribed duty
संडीं Verb
Sandi
टाकू नकोस किंवा सोडू नकोस
Do not abandon or discard

💡 अर्थ

म्हणून जे काम योग्य आहे आणि जे वेळानुसार तुझ्यासमोर आले आहे, ते तुझे कर्तव्य समजून कधीही सोडू नकोस.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला कर्मयोगाचे मर्म सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या जीवनात जे जे कर्म योग्य (उचित) आहे आणि जे परिस्थितीनुसार किंवा वेळेनुसार (अवसरें) आपल्या वाट्याला आले आहे, त्याचा त्याग करू नये. ते कर्म 'विहित' म्हणजे शास्त्राने सांगितलेले आपले कर्तव्य आहे, असे मानून ते नि:संशयपणे पूर्ण करावे. कर्मापासून पळ काढणे हा मार्ग नसून, प्राप्त कर्तव्य निष्ठेने पार पाडणे हाच खरा परमार्थ आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा एखादा विद्यार्थी आहे, तर वेळेवर अभ्यास करणे हे त्याचे 'उचित' आणि 'विहित' कर्म आहे. आळस करून ते टाळण्याऐवजी, ते आपले कर्तव्य मानून पूर्ण करणे म्हणजे या ओवीचा अवलंब करणे होय.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज प्राप्त परिस्थितीनुसार येणाऱ्या कर्तव्याचे पालन करणे हेच कसे महत्त्वाचे आहे, याचे मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा