←
शनिवार, 02 जून 2029
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 46

एवं अर्जुनु तो रणीं । दुःखें व्यापुला अंतःकरणीं । धनुष्यबाण सांडूनि धरणीं । बैसला रथावरी ॥ ४६ ॥

"Thus Arjuna, overwhelmed by grief in the midst of the battlefield, cast aside his bow and arrows and sat down on the seat of the chariot."

एवं Adverb
Evam
अशा प्रकारे
In this way
रणीं Noun
Ranim
रणांगणात
In the battlefield
व्यापुला Verb
Vyapula
व्यापलेला किंवा भरलेला
Overwhelmed or filled
अंतःकरणीं Noun
Antahkarnim
मनामध्ये
In the heart or mind
सांडूनि Verb
Sanduni
टाकून देऊन किंवा सोडून
Having cast away
धरणीं Noun
Dharanim
जमिनीवर
On the ground

💡 अर्थ

अशा प्रकारे अर्जुन रणांगणावर मनात अत्यंत दुःखी झाला आणि त्याने आपले धनुष्य-बाण जमिनीवर टाकून दिले व तो रथात खाली बसला.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाच्या मानसिक अवस्थेचे वर्णन करतात. युद्धाच्या प्रसंगी आपल्याच स्वकीयांना समोर पाहून अर्जुनाचे मन विचलित झाले. त्याचे हृदय करुणेने आणि दुःखाने भरून आले. ज्या धनुष्याच्या जोरावर तो विजय मिळवणार होता, तेच 'गांडीव' धनुष्य त्याने खाली टाकले. ही अवस्था केवळ शारीरिक थकवा नसून ती एक खोल मानसिक द्वंद्व आणि वैराग्याची (विषादाची) सुरुवात आहे. अर्जुनाचा हा विषादच पुढे त्याला श्रीकृष्णाच्या उपदेशाकडे घेऊन जातो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण जीवनात मोठ्या संकटात असतो आणि काय करावे हे सुचत नाही, तेव्हा घाईने चुकीचा निर्णय घेण्यापेक्षा क्षणभर थांबून आपल्या भावना समजून घेणे आवश्यक असते. उदाहरण: परीक्षेत कठीण प्रश्न पाहून घाबरून न जाता, क्षणभर शांत होऊन विचार करणे.

📌 संदर्भ

आपल्याच नातेवाईकांना युद्धासाठी समोर उभे पाहून अर्जुनाचे मन विचलित झाले आहे आणि तो शस्त्रे त्यागून रथात बसला आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 25

म्हणौनि कर्म न संडावें । तेंचि युक्तीनें करावें । तरीच मोक्ष पावावें । सवडीनें ॥

म्हणून कर्म सोडू नये, तेच युक्तीने करावे; तरच सवडीने (सहजपणे) मोक्ष प्राप्त होतो.

"Therefore, do not abandon action; perform it with skill. Only then will you attain liberation in due course."

म्हणौनि Conjunction
mhaṇauṇi
म्हणून
therefore
कर्म Noun
karma
कार्य किंवा कर्तव्य
action or duty
संडावें Verb
saṇḍāvē
सोडावे किंवा त्याग करावा
to abandon or leave
युक्तीनें Noun
yuktinē
कौशल्याने किंवा योग्य पद्धतीने
with skill or technique
मोक्ष Noun
mōkṣa
मुक्ती
liberation
सवडीनें Adverb
savaḍīnē
सहजपणे किंवा योग्य वेळी
in due course or easily

💡 अर्थ

म्हणून आपण आपले काम सोडू नये, तर ते योग्य पद्धतीने आणि कौशल्याने करावे. असे केल्यानेच आपल्याला हळूहळू यश किंवा मुक्ती मिळते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत कर्मयोगाचे सार सांगतात. ते म्हणतात की, कर्म करणे हे मानवी जीवनात अटळ आहे. कर्माचा त्याग करणे हा दुःखावरचा उपाय नाही. त्याऐवजी, कर्म करण्याची 'युक्ती' किंवा कौशल्य आत्मसात केले पाहिजे. जेव्हा आपण फळाची अपेक्षा न ठेवता आणि योग्य पद्धतीने आपले कर्तव्य पार पाडतो, तेव्हा तेच कर्म आपल्याला बंधनात न टाकता मोक्षाकडे घेऊन जाते. कर्मातच कुशलता शोधणे हा खरा मार्ग आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जर एखाद्या विद्यार्थ्याला गणिताचा कंटाळा येत असेल, तर त्याने गणित सोडवणे सोडू नये. त्याऐवजी, त्याने ते विषय समजून घेण्याची नवी पद्धत (युक्ती) शोधली पाहिजे. अशाने त्याला विषयाची गोडी लागेल आणि यशही मिळेल.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वरीच्या तिसऱ्या अध्यायात, संत ज्ञानेश्वर अर्जुनाला कर्मयोगाचा मार्ग समजावून सांगताना स्पष्ट करतात की कर्तव्यापासून पळून जाणे योग्य नाही.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 129

तरी अर्जुना हे ऐकें । जो हा निजधर्मु न चुके । तो सकळ सुखें ओळखे । आपणयांतें ॥ १२९ ॥

"Therefore, Arjuna, listen to this: he who does not fail in his own duty, recognizes himself through all happiness."

निजधर्मु Noun
Nijadharmu
स्वतःचे कर्तव्य किंवा धर्म
One's own duty or Dharma
न चुके Verb
Na chuke
चुकत नाही किंवा सोडत नाही
Does not fail or deviate
सकळ Adjective
Sakal
सर्व किंवा संपूर्ण
All or entire
ओळखे Verb
Olakhe
ओळखतो किंवा जाणतो
Recognizes or knows
आपणयांतें Pronoun
Aapnayante
स्वतःला
Oneself

💡 अर्थ

अर्जुना, हे नीट ऐक. जो माणूस आपला स्वधर्म (कर्तव्य) कधीही सोडत नाही, त्याला सर्व सुखे आपोआप प्राप्त होतात आणि तो स्वतःला ओळखू शकतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्वधर्माचे महत्त्व सांगतात. ते म्हणतात की, जो मनुष्य आपल्या विहित कर्तव्याचे (स्वधर्माचे) पालन निष्ठेने करतो, त्याला बाह्य सुखासाठी वणवण करावी लागत नाही. स्वधर्माचे आचरण हेच चित्तशुद्धीचे साधन आहे. जेव्हा चित्त शुद्ध होते, तेव्हा मनुष्याला आत्मज्ञान प्राप्त होते आणि तो खऱ्या आनंदाचा अनुभव घेतो. स्वधर्म पाळणे म्हणजे केवळ कर्म करणे नव्हे, तर ते ईश्वरी सेवा म्हणून करणे होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपले दैनंदिन काम (उदा. अभ्यास किंवा नोकरी) प्रामाणिकपणे करणे हाच आपला धर्म आहे. जर आपण आपले काम नीट केले, तर आपल्याला मानसिक समाधान आणि यश मिळते. उदाहरणार्थ, एका विद्यार्थ्याने परीक्षेसाठी प्रामाणिकपणे अभ्यास करणे हा त्याचा स्वधर्म आहे.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला स्वधर्माचे (कर्तव्याचे) पालन करण्याचे महत्त्व आणि त्याचे फळ सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा