रविवार, 11 मार्च 2029
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 250

म्हणोनि तूं अर्जुना | झकविसी यां भावना | तरी सांडूनि हे कल्पना | झुंझ मांडि || २५० ||

म्हणोनि तू अर्जुना, झकविसी या भावना, तरी सांडूनि ही कल्पना, झुंज मांडी.

"Therefore, O Arjuna, if you are being deceived by these feelings, then give up this imagination and start the fight."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
झकविसी Verb
Zhakavisi
फसवला जाणे किंवा भ्रमित होणे
To be deceived or deluded
भावना Noun
Bhavana
विकार किंवा भावना
Emotions or feelings
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून किंवा सोडून देऊन
Giving up or discarding
कल्पना Noun
Kalpana
भ्रम किंवा मनाचा विचार
Illusion or imagination
झुंझ Noun
Zhunzha
युद्ध किंवा लढा
Fight or battle
मांडि Verb
Mandi
सुरुवात कर किंवा सज्ज हो
Start or prepare

💡 अर्थ

म्हणून अर्जुना, जर तू या भावनांमुळे गोंधळला असशील, तर हा भ्रम सोडून दे आणि युद्धाला सुरुवात कर.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला उपदेश करतात की, मोह आणि ममता या केवळ मनाच्या कल्पना आहेत. या भावनांमुळे तू तुझे कर्तव्य विसरत आहेस आणि तुझे मन भ्रमित झाले आहे. हे अर्जुना, तू या भ्रामक विचारांचा आणि कल्पनेचा त्याग कर. क्षत्रिय धर्माचे पालन करण्यासाठी आणि सत्याच्या विजयासाठी तू युद्धाला सज्ज हो. मनातील द्वंद्व संपवून कर्तव्याला प्राधान्य देणे हाच खरा पुरुषार्थ आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण एखाद्या कठीण प्रसंगात भावनेच्या भरात चुकीचा निर्णय घेतो किंवा घाबरतो, तेव्हा आपण आपल्या कर्तव्यावर लक्ष केंद्रित केले पाहिजे. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या वेळी भीती वाटली तरी ती भीती (कल्पना) सोडून अभ्यासाला सुरुवात करणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण, संत ज्ञानेश्वर महाराजांच्या शब्दांतून, अर्जुनाला भावनिक गोंधळातून बाहेर पडून योद्धा म्हणून आपले कर्तव्य पार पाडण्याचा सल्ला देत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 1, श्लोक 15

तंव तो पंचजन्य ऋषीकेशीं । देवदत्त धनंजयापाशीं । पौंड्र तो महाहृषी । भीमसेनें फुंकिला ॥ १५ ॥

"Then Hrishikesha (Krishna) blew the Panchajanya, Dhananjaya (Arjuna) blew the Devadatta, and Bhima of terrible deeds blew the great conch Paundra."

ऋषीकेशीं Noun
Hrishikeshi
श्रीकृष्ण (इंद्रियांचा स्वामी)
Lord Krishna (Master of senses)
धनंजयापाशीं Noun
Dhananjayapashi
अर्जुनाकडे
With Arjuna
फुंकिला Verb
Phunkila
वाजवला
Blew/Sounded
महाहृषी Adjective
Mahahrushi
मोठा पराक्रमी
Greatly powerful
पंचजन्य Noun
Panchajanya
श्रीकृष्णाच्या शंखाचे नाव
Name of Krishna's conch

💡 अर्थ

तेव्हा श्रीकृष्णानी 'पाञ्चजन्य' नावाचा शंख फुंकला, अर्जुनाने 'देवदत्त' नावाचा शंख फुंकला आणि महापराक्रमी भीमाने 'पौण्ड्र' नावाचा मोठा शंख फुंकला.

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीत ज्ञानेश्वर महाराज कुरुक्षेत्रावरील युद्धाच्या आरंभीच्या प्रसंगाचे वर्णन करतात. भगवान श्रीकृष्ण (ऋषीकेश) यांनी आपला पाञ्चजन्य शंख वाजवून युद्धाची घोषणा केली. अर्जुनाने (धनंजय) आपला देवदत्त शंख वाजवला. तसेच, अफाट शक्ती असलेल्या भीमसेनाने आपला पौण्ड्र नावाचा महाशंख फुंकला. हे शंखनाद पांडवांच्या विजयाचा आणि अन्यायाविरुद्धच्या संघर्षाचा जयघोष होते. ज्ञानेश्वरीतील ही ओवी युद्धाच्या गांभीर्याचे आणि पांडवांच्या आत्मविश्वासाचे दर्शन घडवते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण एखाद्या मोठ्या कार्याची किंवा ध्येयाची सुरुवात करतो, तेव्हा पूर्ण आत्मविश्वासाने आणि तयारीने केली पाहिजे, जसे पांडवांनी शंखनाद करून आपली सिद्धता दर्शवली. उदाहरणार्थ: परीक्षेचा अभ्यास सुरू करताना मनाचा ठाम निश्चय करणे.

📌 संदर्भ

कुरुक्षेत्रावरील युद्धाच्या सुरुवातीला पांडव सैन्यातील प्रमुख योद्ध्यांनी केलेल्या शंखनादाचे वर्णन.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 332

जैसा नाविकाचां हातीं । नाव सांपडे महावातीं । मग ते न राहे निरुती । थडिये पावे ॥ ३३२ ॥

"Just as a boat in the hands of a sailor, if caught in a great storm, does not remain steady and reach the shore."

नाविकाचां Noun
nāvikācāṃ
नाविकच्या
of the sailor
सांपडे Verb
sāṃpaḍe
सापडते
gets caught
महावातीं Noun
mahāvātīṃ
मोठ्या वादळात
in a great storm
निरुती Adverb
nirutī
निश्चितपणे / स्थिर
certainly / steadily
थडिये Noun
thaḍiye
किनाऱ्याला
to the shore

💡 अर्थ

जशी एखादी नाव मोठ्या वादळात सापडली की ती नाविकच्या ताब्यात राहत नाही आणि किनाऱ्याला सुखरूप पोहोचू शकत नाही, तशीच अवस्था इंद्रियांच्या आहारी गेलेल्या मनाची होते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून इंद्रियांच्या शक्तीचे आणि मनाच्या चंचलतेचे वर्णन करतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे समुद्रात प्रचंड वादळ सुटल्यावर नावेवरचा ताबा सुटतो आणि ती नाव सुरक्षितपणे किनाऱ्याला (थडिये) पोहोचू शकत नाही, उलट ती बुडण्याची भीती असते; त्याचप्रमाणे जर मन विषयांच्या आणि इंद्रियांच्या मागे धावू लागले, तर ते माणसाच्या विवेकाचा आणि बुद्धीचा नाश करते. साधकाने आपली बुद्धी स्थिर ठेवण्यासाठी इंद्रियांवर ताबा मिळवणे आवश्यक आहे, अन्यथा संसाराच्या वादळात जीवनरूपी नाव भरकटत जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण एखाद्या महत्त्वाच्या कामावर लक्ष केंद्रित करण्याचा प्रयत्न करतो आणि मोबाईल किंवा इतर मनोरंजनामुळे आपले मन विचलित होते, तेव्हा आपण आपल्या ध्येयापासून दूर जातो. हे टाळण्यासाठी मनावर ताबा ठेवणे गरजेचे आहे.

📌 संदर्भ

इंद्रिये मनाला कशी भरकटवतात आणि त्यामुळे बुद्धीचा नाश कसा होतो, हे सांगताना माऊलींनी हे उदाहरण दिले आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा