🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे भगवान श्रीकृष्णांचा निष्काम कर्मयोगाचा संदेश स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याचा अधिकार केवळ कर्म करण्यावर आहे, त्याच्या परिणामावर किंवा फळावर नाही. कर्माचे फळ काय मिळेल या चिंतेत अडकल्यास कर्माची गुणवत्ता खालावते. म्हणून, फळाची आसक्ती सोडून कर्तव्य भावनेने कर्म करावे. त्याचबरोबर, फळाची अपेक्षा नाही म्हणून चुकीचे मार्ग (कुकर्म) चोखाळणे किंवा आळस करणे हे देखील चुकीचे आहे. शुद्ध हेतूने केलेले कर्मच मोक्षदायक ठरते.

एखाद्या खेळाडूने 'आपण जिंकू की हरू' या विचारापेक्षा 'आपण आपला सर्वोत्तम खेळ कसा खेळू' यावर लक्ष केंद्रित करणे, म्हणजेच निष्काम कर्म होय.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला फळाची आशा न धरता कर्तव्य कर्म करण्याचा (निष्काम कर्मयोग) उपदेश करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाच्या मनस्थितीचे वर्णन करतात. ते म्हणतात की, जेव्हा मनुष्याच्या मनात संशय निर्माण होतो, तेव्हा त्याच्या ज्ञानावर अज्ञानाचा अंधार पसरतो. संशय हा प्रगतीच्या मार्गातील मोठा अडथळा आहे. ज्याप्रमाणे रात्रीच्या अंधारात रस्ता दिसत नाही आणि माणूस अडखळतो, त्याचप्रमाणे संशयामुळे बुद्धी गोंधळून जाते आणि माणसाला योग्य काय आणि अयोग्य काय हे समजत नाही. अर्जुनाच्या मनातील संशयामुळे त्याची बुद्धी कशी कुंठित झाली आहे, याचे हे मार्मिक विवेचन आहे.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण एखादे काम करताना मनात भीती किंवा संशय ठेवतो, तेव्हा आपली बुद्धी नीट चालत नाही. उदाहरणार्थ, परीक्षेत उत्तर माहीत असूनही जर मनात संशय असेल, तर आपण चुकीचे उत्तर लिहितो. म्हणून आत्मविश्वास वाढवून संशय दूर करावा.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला सांगत आहेत की संशयामुळे बुद्धी कशी भ्रमिष्ट होते आणि ज्ञानाचा प्रकाश कसा मावळतो.

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला उपदेश करतात की, आत्म्याचे स्वरूप अविनाशी आहे आणि शरीर नश्वर आहे हे सत्य समजून घेतल्यावर शोक करणे चुकीचे आहे. अज्ञानी लोक शरीरालाच आत्मा मानतात आणि त्यामुळे मृत्यूच्या कल्पनेने दुःखी होतात. अर्जुन हा ज्ञानी असूनही मोहवश होऊन दुःख करत आहे, म्हणून महाराज त्याला बजावतात की सामान्य अज्ञानी माणसांसारखा तू मनामध्ये खेद करू नकोस. विवेकाने या मोहाचा त्याग कर.

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला अपयश येते किंवा एखादी प्रिय वस्तू हरवते, तेव्हा आपण खूप दुःखी होतो. अशा वेळी हे लक्षात ठेवावे की परिस्थिती बदलणे हा निसर्गाचा नियम आहे. उदाहरण: परीक्षेत कमी गुण मिळाले तर रडत न बसता, अज्ञानाचा त्याग करून पुढच्या वेळी अधिक मेहनत घेण्याचा विचार करणे म्हणजे या ओवीचा सराव होय.

आत्म्याचे अमरत्व स्पष्ट केल्यानंतर, ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला अज्ञानामुळे होणारा शोक सोडून देण्याचा सल्ला देतात.