रविवार, 23 जानेवारी 2028
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 47

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि आचरतां जे सधर्म । तेचि करीं तूं मनोधर्म । विहित जाण ॥ ४७ ॥

"Therefore, perform that action which is appropriate and righteous; know it to be your prescribed duty and perform it with mental resolve."

उचित Adjective
Uchita
योग्य/उचित
Appropriate/Proper
आचरतां Verb
Acharata
आचरण करताना
While practicing/performing
सधर्म Noun
Sadharma
धर्माला धरून/स्वधर्म
Righteous/Own duty
मनोधर्म Noun
Manodharma
मनाचा निश्चय/स्वभाव
Mental disposition/Duty
विहित Adjective
Vihita
शास्त्रोक्त/नेमून दिलेले
Prescribed/Ordained
जाण Verb
Jana
समज/जाणून घे
Know/Understand

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य कर्म आहे आणि जे आचरणात आणल्याने आपल्या धर्माचे (कर्तव्याचे) पालन होते, तेच तू तुझे विहित कर्तव्य समजून मनापासून कर.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला कर्माचे महत्त्व समजावून सांगत आहेत. ते म्हणतात की, मनुष्याने कर्माचा त्याग करण्याचा विचार करू नये, कारण प्रकृतीनुसार कर्म हे घडतच असते. त्याऐवजी, जे कर्म आपल्या वाट्याला आले आहे, जे शास्त्रशुद्ध (विहित) आहे आणि जे केल्याने समाजाचे व स्वतःचे कल्याण होते, असे 'स्वधर्म' रूपी कर्म करावे. मनाचा पूर्ण निश्चय करून, फळाची आशा न धरता आपले कर्तव्य पार पाडणे हाच खरा कर्मयोग आहे. अयोग्य कर्मापेक्षा आपले विहित कर्म करणे हेच श्रेयस्कर असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, विद्यार्थ्यांनी आपला अभ्यास आणि नोकरी करणाऱ्यांनी आपले काम ही आपली विहित कर्तव्ये (Duties) समजून प्रामाणिकपणे पूर्ण करावीत. उदाहरणार्थ, परीक्षेत यश मिळेल की नाही याची चिंता करण्यापेक्षा 'अभ्यास करणे हे माझे कर्तव्य आहे' या भावनेने वागणे म्हणजे या ओवीचे पालन करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज विहित कर्माचे आचरण कसे करावे याचे मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 6

तरी उचित कर्म सांडिजे । आणि मग निवांत होइजे । हे न घडे गा पाविजे । कवणेंही परी ॥

"One should abandon prescribed actions and then become quiet; this does not happen or cannot be achieved by anyone in any way."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा विहित
Appropriate or prescribed
सांडिजे Verb
Sandije
सोडून देणे
To abandon
निवांत Adjective
Nivanta
शांत किंवा स्वस्थ
Quiet or peaceful
घडे Verb
Ghade
घडणे किंवा शक्य होणे
To happen or be possible
कवणेंही Pronoun
Kavanehi
कोणाकडूनही
By anyone

💡 अर्थ

आपले योग्य कर्तव्य सोडून देणे आणि मग शांत बसून राहणे, हे कोणालाही शक्य नाही आणि त्यातून मोक्षही मिळत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, केवळ बाह्यतः कर्माचा त्याग केल्याने कोणालाही नैष्कर्म्य सिद्धी किंवा खरी शांती प्राप्त होत नाही. प्रकृतीचे गुण माणसाला सतत कर्मात गुंतवून ठेवतात. त्यामुळे विहित कर्माचा त्याग करून रिकामे बसणे हा मार्ग चुकीचा आहे. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा कर्मातील फळाची आसक्ती सोडणे हेच श्रेष्ठ आहे, कारण कर्म करणे हा जीवाचा स्वभाव आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर एखाद्या विद्यार्थ्याने अभ्यासाचा कंटाळा करून 'मी आता काहीच करणार नाही' असे ठरवले, तर त्याला ज्ञान मिळणार नाही. त्याऐवजी, आपले कर्तव्य (अभ्यास) प्रामाणिकपणे करणे हेच प्रगतीचे लक्षण आहे.

📌 संदर्भ

केवळ कर्माचा त्याग केल्याने मोक्ष मिळत नाही, हे ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 200

अन्तवन्त इमे देहा नित्यस्योक्ताः शरीरिणः । अनाशिनोऽप्रमेयस्य तस्माद्युध्यस्व भारत ॥

म्हणौनि या शरीरा। नाश आहे पैं वीरा। परी नित्य हा अवधारा। आत्मा एकु॥

"Therefore, O brave one, know that this body is perishable, but the Soul is eternal."

म्हणौनि Adverb
Mhanauni
म्हणून
Therefore
शरीरा Noun
Sharira
देहाला / शरीराला
To the body
नाश Noun
Nash
विनाश / अंत
Destruction
वीरा Noun
Veera
हे शूर अर्जुना
O Brave one (Arjuna)
नित्य Adjective
Nitya
शाश्वत / कायम
Eternal
अवधारा Verb
Avadhara
निश्चितपणे समजून घे
Understand / Realize
आत्मा Noun
Atma
चैतन्य तत्व
Soul

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, या शरीराचा नाश होणे अटळ आहे, पण आत्मा हा कायम टिकणारा आणि अविनाशी आहे हे तू पक्के लक्षात ठेव.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, पंचमहाभूतांनी बनलेले हे भौतिक शरीर स्वभावतःच नश्वर आहे. काळाच्या ओघात त्याचा नाश होणे निश्चित आहे. परंतु, या शरीरामध्ये वास करणारा जो आत्मा आहे, तो कधीही नष्ट होत नाही. तो अनादी, अनंत आणि मोजता न येण्याजोगा (अप्रमेय) आहे. अर्जुनाला युद्धासाठी प्रवृत्त करताना महाराज सांगतात की, केवळ शरीराच्या नाशाचा विचार करून शोक करणे चुकीचे आहे, कारण आत्मा अमर आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला मृत्यूची भीती वाटते किंवा आपण एखादी प्रिय वस्तू गमावतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की बाह्य रूप बदलले तरी मूळ तत्व (आत्मा) कायम असते. उदाहरण: जुने कपडे फाटले तरी आपण बदलतो, तसेच आत्मा शरीर बदलतो.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाचा शोक दूर करण्यासाठी नश्वर शरीर आणि अविनाशी आत्मा यातील फरक समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा