🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत गणेशाचे वर्णन 'शब्दब्रह्म' म्हणून करतात. गणपती हा केवळ देव नसून तो बुद्धी आणि विद्येचा उगम आहे. जगातील सर्व भाषा, शास्त्रे आणि चौसष्ट कलांचा उगम गणेशापासून होतो. जसे माहेर हे मुलीसाठी अत्यंत सुरक्षित आणि हक्काचे ठिकाण असते, तसेच सर्व कलांसाठी गणेश हे हक्काचे स्थान आहे. तो आपल्या बुद्धीला प्रकाशित करतो, ज्यामुळे आपल्याला कठीण विषय समजण्यास मदत होते. हा गणेश म्हणजे केवळ मूर्ती नसून तो आत्मप्रकाशाचे प्रतीक आहे.

जेव्हा आपण नवीन काही शिकतो किंवा लिहितो, तेव्हा आपल्या विचारांमध्ये स्पष्टता येण्यासाठी गणेशाचे (बुद्धीचे) स्मरण करावे. उदाहरण: परीक्षेचा अभ्यास सुरू करण्यापूर्वी किंवा एखादी कला सादर करण्यापूर्वी मन एकाग्र करण्यासाठी या ओवीचा अर्थ लक्षात घ्यावा.

ज्ञानेश्वरीच्या सुरुवातीला मंगलाचरणात ज्ञानेश्वर महाराज श्रीगणेशाची स्तुती करत आहेत. गणेश हा बुद्धीची देवता आणि सर्व कलांचे उगमस्थान आहे, हे येथे स्पष्ट केले आहे.

ज्ञानेश्वरीच्या चौथ्या अध्यायातील या ९८ व्या ओवीत ज्ञानेश्वर महाराज श्रीकृष्णाच्या संवादाचे वर्णन करतात. येथे श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्मज्ञानाचा असा मार्ग सांगण्याचे आश्वासन देत आहेत, ज्यामुळे मनुष्य 'कृतकृत्य' होतो. 'कृतकृत्य' म्हणजे ज्याला आता काहीही मिळवायचे शिल्लक राहिलेले नाही असा पूर्णत्वाचा अनुभव. हे साध्य करण्यासाठी कोणत्याही क्लिष्ट विधींची गरज नसून, योग्य ज्ञानाने ते 'स्वभावें' म्हणजे अत्यंत सहजपणे प्राप्त होते, असे येथे सुचवले आहे. हा गुरु-शिष्य संवादातील एक महत्त्वाचा वळणबिंदू आहे.

कोणतेही मोठे ध्येय गाठण्यासाठी गोंधळून न जाता अनुभवी मार्गदर्शकाचे शब्द लक्षपूर्वक ऐकणे आवश्यक असते. उदाहरणार्थ, अभ्यासात प्रगती करण्यासाठी शिक्षकांनी सांगितलेल्या सोप्या पद्धतींकडे दुर्लक्ष न करता त्या आत्मसात करणे.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्मिक समाधान आणि ज्ञानाचा मार्ग सांगण्याची तयारी करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला मोहापासून सावध करत आहेत. अर्जुन आपल्या नातेवाईकांच्या प्रेमापोटी कर्तव्यापासून विचलित झाला होता. ज्ञानेश्वर म्हणतात की, हा मोह तुला सत्यापासून दूर नेत आहे, तुला फसवित आहे. ज्ञानी माणसाने अशा मोहाच्या आहारी जाऊन शोक करणे योग्य नाही. म्हणून सर्व दुःख बाजूला सारून, जे विहित कर्म (युद्ध/कर्तव्य) समोर उभे आहे, ते पार पाडणे हेच तुझे खरे कर्तव्य आहे.

जेव्हा आपण भावनेच्या भरात आपले कर्तव्य विसरतो, तेव्हा हे वचन आपल्याला योग्य मार्ग दाखवते. उदाहरणार्थ: एखाद्या विद्यार्थ्याने परीक्षेच्या वेळी भीतीमुळे रडत न बसता, शोक सोडून अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे म्हणजे 'उचित' कर्म करणे होय.

अर्जुन मोहामुळे युद्धापासून परावृत्त होत असताना, श्रीकृष्ण (ज्ञानेश्वरांच्या शब्दांत) त्याला शोक सोडून कर्तव्य बजावण्यास सांगत आहेत.