←
गुरुवार, 04 नोव्हेंबर 2027
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 39

श्रद्धावाँल्लभते ज्ञानं तत्परः संयतेन्द्रियः । ज्ञानं लब्ध्वा परां शान्तिमचिरेणाधिगच्छति ॥

तरी श्रद्धाळू जो होय । आणि तत्परताही आहे । ज्यासी इंद्रियजयाचा सोय । साधिली असे ॥

"The man of faith, the devoted, the master of his senses, obtains knowledge; and having obtained knowledge, he promptly attains supreme peace."

श्रद्धाळू Noun
Shraddhalu
श्रद्धा असलेला
Faithful
तत्परता Noun
Tatparata
कामात मग्न असणे किंवा चिकाटी
Diligence or Eagerness
इंद्रियजयाचा Noun
Indriyajayacha
इंद्रियांवर विजय मिळवण्याचा
Mastery over senses
सोय Noun
Soy
पद्धत किंवा मार्ग
Method or Way
साधिली Verb
Sadhili
साध्य केली किंवा मिळवली
Achieved

💡 अर्थ

ज्या माणसाकडे श्रद्धा आहे, जो ज्ञानासाठी तत्पर आहे आणि ज्याने आपल्या इंद्रियांवर ताबा मिळवला आहे, त्यालाच खरे ज्ञान प्राप्त होते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे स्पष्ट करतात की, केवळ बुद्धी असून आत्मज्ञान मिळत नाही. त्यासाठी तीन महत्त्वाच्या अटी आहेत: पहिली म्हणजे 'श्रद्धा' - गुरू आणि शास्त्रांच्या शब्दांवर अढळ विश्वास. दुसरी म्हणजे 'तत्परता' - ज्ञान मिळवण्यासाठी लागणारी चिकाटी आणि उत्साह. तिसरी म्हणजे 'इंद्रियसंयम' - विषयांकडे धावणाऱ्या मनाला आणि इंद्रियांना रोखण्याची शक्ती. जेव्हा हे तीन गुण एकत्र येतात, तेव्हाच साधकाला ब्रह्मज्ञान प्राप्त होते आणि त्या ज्ञानाच्या प्रकाशात त्याला शाश्वत शांती मिळते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपल्याला एखादी कला किंवा विद्या आत्मसात करायची असेल, तर शिक्षकावर श्रद्धा हवी, रोज सराव करण्याची तत्परता हवी आणि मोबाईलसारख्या विचलित करणाऱ्या गोष्टींपासून इंद्रियांना दूर ठेवण्याचा संयम हवा. उदाहरणार्थ, परीक्षेत यश मिळवण्यासाठी केवळ हुशार असून चालत नाही, तर अभ्यासावर श्रद्धा आणि शिस्तही लागते.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण ज्ञानप्राप्तीसाठी साधकाकडे कोणते गुण असावेत, याचे मार्गदर्शन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 145

म्हणौनि भूतांचें होणें । तें पर्जन्याचें करणें । आणि पर्जन्याचें येणें । यज्ञापासोनि ॥

"Therefore, the being of creatures is the doing of rain, and the coming of rain is from sacrifice."

म्हणौनि Conjunction
mhaṇouni
म्हणून
therefore
भूतांचें Noun
bhūtāñcē
प्राण्यांचे किंवा सजीवांचे
of living beings
पर्जन्याचें Noun
parjanyācē
पावसाचे
of rain
येणें Noun
yēṇē
येणे किंवा आगमन
arrival
यज्ञापासोनि Noun
yajñāpāsoni
यज्ञापासून
from sacrifice

💡 अर्थ

म्हणून सर्व प्राण्यांचे जगणे पावसावर अवलंबून असते आणि पाऊस हा यज्ञापासून निर्माण होतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सृष्टीच्या चक्राचे गुपित उलगडून सांगतात. ते म्हणतात की, या जगातील सर्व सजीवांची (भूतांची) उत्पत्ती आणि त्यांचे पोषण पावसावर अवलंबून आहे. पाऊस पडला तरच अन्न निर्माण होते आणि सजीव जगतात. परंतु, हा पाऊस पडण्यासाठी 'यज्ञ' होणे आवश्यक आहे. येथे यज्ञ म्हणजे केवळ अग्नीतील आहुती नसून, निसर्गाप्रती केलेली कृतज्ञता, पर्यावरणाचे रक्षण आणि आपले विहित कर्म निस्वार्थपणे करणे होय. जेव्हा मनुष्य सृष्टीच्या नियमांचे पालन करतो, तेव्हाच हे जीवनचक्र सुरळीत चालते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपण निसर्गाकडून जे घेतो, ते परत देणे म्हणजे यज्ञ होय. उदाहरणार्थ, जर आपण भरपूर झाडे लावली आणि पर्यावरणाचे रक्षण केले (यज्ञ), तरच वेळेवर पाऊस पडेल आणि आपल्याला अन्न-पाणी मिळेल.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज सजीव, पाऊस आणि कर्तव्य (यज्ञ) यांच्यातील परस्पर संबंध स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 212

म्हणोनि विषयांचे चिंतन । तेचि सर्व अनर्थां आयतन । यालागीं सांडूनि द्यावें मन । सर्वथा हें ॥ २१२ ॥

"Therefore, the contemplation of sense-objects is the very abode of all calamities; hence, this tendency of the mind should be abandoned entirely."

विषयांचे Noun
Viṣayāñcē
इंद्रिय उपभोग्य वस्तूंचे
of sensory objects
चिंतन Noun
Cintana
सतत विचार करणे
contemplation
अनर्थां Noun
Anarthāṃ
संकटांचे किंवा विनाशाचे
of calamities or evils
आयतन Noun
Āyatana
घर किंवा आश्रयस्थान
abode or source
सांडूनि Verb
Sāṇḍūni
त्याग करून
having discarded
सर्वथा Adverb
Sarvathā
पूर्णपणे
entirely

💡 अर्थ

विषयांचे (भोगवस्तूंचे) सतत ध्यान करणे हेच सर्व संकटांचे मूळ स्थान आहे, म्हणून मनाचा हा स्वभाव पूर्णपणे सोडून दिला पाहिजे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, जेव्हा मनुष्य आपल्या इंद्रियांच्या विषयांचे (जसे की चव, रूप, स्पर्श) सतत चिंतन करतो, तेव्हा त्याच्या मनात त्या विषयांबद्दल ओढ निर्माण होते. हे चिंतनच सर्व अनर्थांचे किंवा विनाशाचे माहेरघर आहे. विषयांच्या ध्यानामुळे बुद्धी विचलित होते आणि माणसाचा अध:पात होतो. म्हणून आत्मोन्नती साधू इच्छिणाऱ्याने आपले मन अशा विषयांच्या विचारांपासून पूर्णपणे बाजूला काढले पाहिजे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपल्याला एखाद्या ध्येयावर लक्ष केंद्रित करायचे असेल, तर अनावश्यक गोष्टींचे (उदा. सोशल मीडिया, जंक फूड) सतत विचार करणे टाळले पाहिजे, कारण हे विचारच आपल्या प्रगतीतील अडथळे ठरतात.

📌 संदर्भ

इंद्रियविषयांच्या चिंतनामुळे मानवी मनाचा अध:पात कसा होतो, याचे मानसशास्त्रीय विवेचन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा