🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञ अवस्थेचे महत्त्व विशद करतात. ते म्हणतात की, ज्या साधकाची बुद्धी आत्मस्वरूपाच्या ठिकाणी अढळ झाली आहे, ज्याला बाह्य जगातील द्वंद्व (सुख-दु:ख, मान-अपमान) विचलित करू शकत नाही, तोच खरा ज्ञानी होय. असा पुरुष केवळ या जगातच नव्हे, तर स्वर्ग, मृत्यू आणि पाताळ या तिन्ही लोकांत श्रेष्ठ आणि परिपूर्ण मानला जातो. त्याची शांती नैसर्गिक असते आणि ती कोणत्याही परिस्थितीत ढळत नाही.

दैनंदिन जीवनात कठीण प्रसंगी डगमगून न जाता मनाचा संयम राखणे म्हणजे या ओवीचा सराव करणे होय. उदाहरणार्थ, कामाच्या ठिकाणी एखादी मोठी चूक झाली तरी घाबरून न जाता शांत डोक्याने त्यावर उपाय शोधणे.

संत ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला स्थितप्रज्ञ पुरुषाची (ज्याची बुद्धी स्थिर आहे असा) लक्षणे सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून जगाच्या उत्पत्ती आणि लयाचा सिद्धांत अत्यंत सोप्या दृष्टांतातून मांडतात. ते म्हणतात की आकाश हे निर्विकार आणि अलिप्त आहे; त्यात ढग येतात आणि जातात पण आकाशाचे मूळ स्वरूप बदलत नाही. त्याचप्रमाणे, हे संपूर्ण दृश्य जग त्या एकाच 'चैतन्य' तत्त्वावर भासते. जग हे नश्वर आणि परिवर्तनशील आहे, पण ज्या अधिष्ठानावर (चैतन्यावर) ते दिसते, ते चैतन्य अविनाशी आहे. हे अद्वैत वेदांतातील 'विवर्तवादाचे' उदाहरण आहे, जिथे मूळ वस्तू न बदलता त्यावर दुसरी वस्तू भासते.

आपल्या आयुष्यातील सुख-दु:ख किंवा संकटे ही आकाशातील ढगांसारखी तात्पुरती आहेत. ती येतात आणि जातात. आपण स्वतःला या बाह्य परिस्थितीशी जोडून न घेता, आपल्या मनाला आकाशासारखे विशाल आणि स्थिर ठेवले पाहिजे. उदाहरणार्थ, परीक्षेत अपयश आले तर ते कायमस्वरूपी नसते, ते एका ढगासारखे आहे जे मेहनतीने दूर होऊ शकते.

अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व आणि जगाचे नश्वरत्व समजावून सांगताना, ज्ञानेश्वर महाराज जग आणि चैतन्य यांचा संबंध स्पष्ट करत आहेत.

या ओवीत संत ज्ञानेश्वर महाराज श्रीकृष्णाच्या माध्यमातून अर्जुनाला उपदेश करत आहेत. अर्जुन युद्धाच्या प्रसंगी मोहाने ग्रासला गेला होता, ज्यामुळे तो आपले कर्तव्य विसरला होता. श्रीकृष्ण त्याला सांगतात की, हे 'अनंता' (अर्जुना), तू आता या भ्रमात अडकू नकोस. देहबुद्धीमुळे निर्माण झालेला हा जो नातेसंबंधांचा मोह आहे, तो तुला सत्यापासून दूर नेत आहे. म्हणून तू आपल्या मनातील हा गोंधळ झटकून टाक आणि आत्मस्वरूपाच्या ज्ञानाने सावध होऊन युद्धासाठी सज्ज हो.

जेव्हा आपण एखाद्या कठीण प्रसंगात भावनेच्या भरात चुकीचा निर्णय घेतो, तेव्हा आपण स्वतःला सांगावे की मोहाच्या आहारी न जाता सावधपणे कर्तव्य पार पाडले पाहिजे. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या वेळी अभ्यासाऐवजी खेळण्याचा मोह टाळून अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करणे.

श्रीकृष्ण अर्जुनाला त्याच्या भावनिक मोहातून बाहेर पडण्याचा आणि योद्धा म्हणून आपले कर्तव्य पार पाडण्यासाठी सावध होण्याचा सल्ला देतात.