बुधवार, 14 ऑक्टोबर 2026
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 22

जे भोग हे विषयज । तेचि दुःखयोनी पैं गां निभ्रांत । जैसा कां कुपथ्यभोजनें । रोगु वाढे ॥

"The pleasures born of sense-contacts are indeed the sources of misery; just as unwholesome food increases disease."

भोग Noun
Bhoga
उपभोग किंवा सुख
Enjoyment or pleasure
विषयज Adjective
Vishayaja
इंद्रियांच्या विषयांपासून उत्पन्न होणारे
Born of sense objects
दुःखयोनी Noun
Duhkhayoni
दुःखाचे उगमस्थान
Source of misery
निभ्रांत Adverb
Nibhranta
नक्कीच किंवा संशयरहित
Undoubtedly
कुपथ्यभोजनें Noun
Kupathyabhojane
अहितकारक आहार घेतल्याने
By eating unwholesome food
रोगु Noun
Rogu
आजार
Disease
वाढे Verb
Vadhe
वाढतो
Increases

💡 अर्थ

इंद्रियांनी मिळणारे सुख हे शेवटी दुःखालाच जन्म देते. जसे चुकीचे जेवण केल्याने आजार वाढतो, तसेच हे विषयसुख आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, इंद्रियांच्या विषयांतून मिळणारे सुख हे आभासी आहे. ते सुख नसून दुःखाचे मूळ आहे. ज्याप्रमाणे कुपथ्य (अहितकारक आहार) केल्याने शरीरात रोग वाढतात, त्याचप्रमाणे इंद्रियांच्या आहारी गेल्याने मनुष्याला केवळ दुःख आणि अशांती प्राप्त होते. हे सुख क्षणभंगुर असून त्याचा शेवट नेहमीच कष्टदायक असतो. ज्ञानी पुरुष या सुखाला टाळतात कारण त्यांना त्याचे परिणाम माहित असतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जंक फूड खाताना चविष्ट वाटते, पण नंतर पोट बिघडते. तसेच तात्पुरत्या सुखाच्या मागे न लागता जे आपल्या हिताचे आहे तेच करावे. उदाहरणार्थ, अभ्यासाऐवजी खेळणे तात्पुरते सुख देते, पण परीक्षेच्या वेळी तेच दुःखाचे कारण ठरते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला इंद्रियजन्य सुखाचे परिणाम आणि ज्ञानी लोक त्यापासून दूर का राहतात हे समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 107

म्हणोनि बाह्य हे विषय । सांडूनि जे निःसंशय । अंतरीं होती थितय । आपणपां ॥ १०७ ॥

"Therefore, leaving aside these external objects, those who undoubtedly become steady within themselves."

म्हणोनि Adverb
Mhaṇōni
म्हणून
Therefore
बाह्य Adjective
Bāhya
बाहेरचे
External
विषय Noun
Viṣaya
इंद्रियांचे भोग
Sense objects
सांडूनि Verb
Sāṇḍūni
त्याग करून
Having abandoned
निःसंशय Adverb
Niḥsanśaya
शंकेशिवाय
Undoubtedly
थितय Adjective
Thitaya
स्थिर
Steady

💡 अर्थ

म्हणून जे लोक बाहेरचे विषय (इंद्रियांचे भोग) सोडून, मनात कोणतीही शंका न ठेवता आपल्या स्वतःच्या अंतरात्म्यात स्थिर होतात.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अंतर्मुख होण्याचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जो साधक बाह्य जगातील क्षणभंगुर विषयांचा आणि भोगांचा त्याग करतो, तोच खऱ्या अर्थाने आत्मस्वरूपात स्थिर होऊ शकतो. इंद्रिये जेव्हा बाहेरच्या विषयांकडे धावतात, तेव्हा मन अशांत होते. परंतु, जेव्हा बुद्धीने या विषयांचे फोलपण ओळखून मनुष्य अंतरी वळतो, तेव्हा त्याला स्वतःमध्येच शाश्वत शांती आणि स्थिरता प्राप्त होते. ही अवस्था प्राप्त करण्यासाठी मनातील संशयाचा पूर्णपणे नाश होणे आवश्यक असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण सतत मोबाईल, टीव्ही किंवा इतरांच्या कामात लक्ष देतो. या ओवीनुसार, दिवसातून किमान १० मिनिटे शांत बसून बाह्य जगाचा विचार सोडून स्वतःच्या श्वासावर किंवा विचारांवर लक्ष केंद्रित केल्यास मानसिक ताण कमी होतो आणि एकाग्रता वाढते.

📌 संदर्भ

बाह्य विषयांचा त्याग करून अंतरात्म्यात कसे स्थिर व्हावे, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 355

म्हणोनि तोचि स्थिरप्रज्ञु । जो इंद्रियांचा निग्रहो करी । आणि विषयांतें विसरोनि । आत्मसुखीं रमे ॥

"Therefore, he alone is of steady wisdom, who controls his senses and, forgetting the objects of desire, dwells in the joy of the Self."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
स्थिरप्रज्ञु Noun
Sthitaprajnu
स्थिर बुद्धी असलेला
One with steady wisdom
इंद्रियांचा Noun
Indriyancha
ज्ञानेंद्रियांचा
Of the senses
निग्रहो Noun
Nigraho
ताबा किंवा संयम
Restraint or control
विषयांतें Noun
Vishayante
भोगाच्या वस्तूंना
Sense objects
विसरोनि Verb
Visaroni
विसरून किंवा सोडून
Forgetting or transcending
आत्मसुखीं Noun
Atmasukhi
आत्म्याच्या आनंदात
In the bliss of the self
रमे Verb
Rame
मग्न होतो
Rejoices or dwells

💡 अर्थ

ज्याने आपल्या इंद्रियांवर ताबा मिळवला आहे आणि जो विषयांचा मोह सोडून आत्मसुखात मग्न असतो, तोच खरा स्थिरप्रज्ञ (बुद्धी स्थिर असलेला) होय.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, ज्याप्रमाणे कासव आपले पाय स्वतःहून आत ओढून घेते, त्याप्रमाणे जो साधक आपली इंद्रिये विषयांपासून पूर्णपणे परावृत्त करतो, त्याची बुद्धी स्थिर होते. केवळ बाह्य त्याग पुरेसा नाही, तर अंतर्मनातून विषयांची ओढ संपवून आत्मस्वरूपाच्या आनंदात रममाण होणे म्हणजे खरी स्थिरता आहे. जेव्हा इंद्रिये ताब्यात असतात, तेव्हाच मनुष्याला आत्मज्ञानाचा खरा अनुभव येतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण अभ्यासात किंवा कामात लक्ष केंद्रित करण्याचा प्रयत्न करतो, तेव्हा मोबाईल किंवा इतर विचलित करणाऱ्या गोष्टींपासून स्वतःला दूर ठेवणे म्हणजे इंद्रिय निग्रह होय. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या काळात टीव्ही पाहण्याचा मोह टाळून अभ्यासात आनंद मानणे.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला स्थिरप्रज्ञ पुरुषाची लक्षणे सांगताना ज्ञानेश्वर महाराज इंद्रिय निग्रहाचे आणि आत्मसुखाचे महत्त्व स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा