ज्ञानेश्वरी
अध्याय 2, श्लोक 151
जेथें अर्जुना हें संचले । तेथें मन हें मुदलें मुकलें । मग बुद्धीचें पाऊल सांडवलें । आपणया आपण ॥ १५१ ॥
जेथे अर्जुना हे संचले | तेथे मन हे मुदले मुकले | मग बुद्धीचे पाऊल सांडवले | आपणया आपण || १५१ ||
"Where this knowledge is gathered, O Arjuna, there the mind is fundamentally lost; then the step of the intellect is dropped, by oneself in oneself."
संचले
Verb
Sanchale
साठवले किंवा प्रकट झाले
Accumulated or manifested
मुदलें
Adverb
Mudale
मुळापासून किंवा पूर्णपणे
From the root or entirely
मुकलें
Verb
Mukale
नाहीसे झाले किंवा मुकले
Lost or vanished
सांडवलें
Verb
Sandavale
सुटले किंवा थांबले
Dropped or stopped
आपणया
Pronoun
Apanaya
स्वतःला
To oneself
💡 अर्थ
हे अर्जुन, जहाँ यह आत्मज्ञान स्थिर होता है, वहाँ मन पूरी तरह से लुप्त हो जाता है और बुद्धि की गति भी रुक जाती है; मनुष्य स्वयं में ही स्थित हो जाता है।