शनिवार, 15 ऑगस्ट 2026
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 172

अविनाशि तु तद् विद्धि येन सर्वमिदं ततम् । विनाशमव्ययस्यास्य न कश्चित्कर्तुमर्हति ॥

जैसे आकाशीं अभ्र उमटे | तें आकाशींचि माघौतें आटे | तैसें चैतन्यीं जग प्रकटे | आणि चैतन्यींचि लया जाय ||

"As clouds arise in the sky and dissolve back into the sky, so does the world manifest in Consciousness and dissolve back into Consciousness."

आकाशीं Noun
Akashi
आकाशात
In the sky
अभ्र Noun
Abhra
ढग
Cloud
उमटे Verb
Umate
प्रकट होते / उमटते
Appears / Manifests
आटे Verb
Ate
विरून जाते / नाहीसे होते
Dissolves / Vanishes
चैतन्यीं Noun
Chaitanyi
शुद्ध जाणीवेत किंवा परमात्म्यात
In the Supreme Consciousness
लया Noun
Laya
विलीन होणे
Dissolution

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे आकाशात ढग निर्माण होतात आणि पुन्हा आकाशातच विरून जातात, त्याचप्रमाणे हे जग त्या एकाच चैतन्यामध्ये (परमात्म्यात) निर्माण होते आणि पुन्हा त्यातच लय पावते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून जगाच्या उत्पत्ती आणि लयाचा सिद्धांत अत्यंत सोप्या दृष्टांतातून मांडतात. ते म्हणतात की आकाश हे निर्विकार आणि अलिप्त आहे; त्यात ढग येतात आणि जातात पण आकाशाचे मूळ स्वरूप बदलत नाही. त्याचप्रमाणे, हे संपूर्ण दृश्य जग त्या एकाच 'चैतन्य' तत्त्वावर भासते. जग हे नश्वर आणि परिवर्तनशील आहे, पण ज्या अधिष्ठानावर (चैतन्यावर) ते दिसते, ते चैतन्य अविनाशी आहे. हे अद्वैत वेदांतातील 'विवर्तवादाचे' उदाहरण आहे, जिथे मूळ वस्तू न बदलता त्यावर दुसरी वस्तू भासते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या आयुष्यातील सुख-दु:ख किंवा संकटे ही आकाशातील ढगांसारखी तात्पुरती आहेत. ती येतात आणि जातात. आपण स्वतःला या बाह्य परिस्थितीशी जोडून न घेता, आपल्या मनाला आकाशासारखे विशाल आणि स्थिर ठेवले पाहिजे. उदाहरणार्थ, परीक्षेत अपयश आले तर ते कायमस्वरूपी नसते, ते एका ढगासारखे आहे जे मेहनतीने दूर होऊ शकते.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व आणि जगाचे नश्वरत्व समजावून सांगताना, ज्ञानेश्वर महाराज जग आणि चैतन्य यांचा संबंध स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 162

म्हणोनि तूं आतां । झकविजे नको भ्रमितां । हा विचारु चित्ता । स्थिरावूं दे ॥ १६२ ॥

"Therefore, do not be deceived by delusion now. Let this thought settle firmly in your mind."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
झकविजे Verb
Zhakavije
फसवले जाणे / भ्रमित होणे
To be deceived or deluded
भ्रमितां Noun
Bhramita
भ्रमामुळे
Due to delusion
विचारु Noun
Vicharu
विवेकपूर्ण विचार
Wise thought or contemplation
चित्ता Noun
Chitta
मनात किंवा अंतःकरणात
In the mind or consciousness
स्थिरावूं Verb
Sthiravu
स्थिर करणे
To stabilize

💡 अर्थ

म्हणून आता तू भ्रमात पडू नकोस. हा विवेकपूर्ण विचार तुझ्या मनात पक्का होऊ दे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून अर्जुनाला उपदेश करतात की, आत्म्याचे अमरत्व आणि देहाचे नश्वरत्व याबद्दल जे सत्य सांगितले आहे, त्याबाबत आता तुझ्या मनात कोणताही संशय किंवा भ्रम राहू देऊ नकोस. अज्ञानामुळे निर्माण होणारा मोह सोडून दे आणि हा आत्मज्ञानाचा विचार तुझ्या अंतःकरणात कायमचा स्थिर कर. जेव्हा बुद्धी स्थिर होते, तेव्हाच माणूस योग्य कर्म करू शकतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण एखाद्या कठीण प्रसंगात गोंधळतो, तेव्हा भावनांच्या आहारी न जाता सत्य काय आहे हे ओळखून मनाला शांत ठेवणे आवश्यक असते. उदाहरणार्थ, एखाद्या मोठ्या निर्णयात गोंधळ होत असेल तर 'सत्य आणि कर्तव्य' यावर लक्ष केंद्रित करून मन स्थिर करावे.

📌 संदर्भ

आत्म्याचे स्वरूप आणि देहाची नश्वरता स्पष्ट केल्यानंतर, ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला त्याचा गोंधळ थांबवून सत्य विचार मनात स्थिर करण्यास सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 92

म्हणोनि विषय हे सर्वथा । न सेविजे पांडुसुता । जे हे दुःखमूळ अनर्था । विरूढले असे ॥ ९२ ॥

"Therefore, O son of Pandu, do not indulge in these sense-objects at all; for they are the very root of misery and the source of all evils."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे भोग
Sense objects
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे / कधीही
In every way / Always
पांडुसुता Noun
Pandusuta
अर्जुना (पांडूचा पुत्र)
Arjuna (Son of Pandu)
दुःखमूळ Noun
Dukhamula
दुःखाचे मूळ
Root of misery
अनर्था Noun
Anartha
संकटांना / अनर्थाला
Calamity / Evil
विरूढले Verb
Virudhale
वाढलेले / पसरलेले
Grown / Spread

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, इंद्रियांच्या विषयांचे सेवन कधीही करू नकोस. कारण हे विषय दुःखाचे मूळ आहेत आणि सर्व संकटांना जन्म देणारे आहेत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अर्जुनाला सावध करतात की, इंद्रियजन्य सुखे ही वरवर जरी गोड वाटली तरी ती अंतिमतः विनाशाकडे नेणारी असतात. ज्याप्रमाणे विषारी फळ दिसायला सुंदर असते पण खाल्ल्यावर प्राण घेते, तसेच हे विषय आहेत. हे विषय म्हणजे केवळ दुःखाचे बी आहे, जे पेरल्यावर अनर्थाचेच पीक येते. विवेकी माणसाने या क्षणिक सुखाच्या मोहात न पडता आत्मसुखाचा शोध घ्यावा, कारण विषयांची आसक्ती हीच सर्व दुःखांची जननी आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण जंक फूड किंवा सोशल मीडियाच्या अतिवापराचे उदाहरण घेऊ शकतो. हे क्षणिक आनंद देतात पण दीर्घकाळात आरोग्यासाठी आणि मानसिक शांततेसाठी घातक ठरतात. म्हणून संयम पाळणे आणि गरजेपुरताच वापर करणे हे या ओवीचे व्यावहारिक शिक्षण आहे.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज इंद्रियजन्य सुखांच्या फसव्या स्वरूपाचे वर्णन करत आहेत आणि दुःख टाळण्यासाठी अर्जुनाला त्यापासून दूर राहण्याचा सल्ला देत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा