🕉️संस्कृत सुभाषित

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत 'व्यवसायात्मिका बुद्धी'चे (निश्चयात्मक बुद्धीचे) महत्त्व सांगत आहेत. ते म्हणतात की, ज्या साधकाचा निश्चय पक्का असतो, त्याची बुद्धी अनेक दिशांना भरकटत नाही. ज्याप्रमाणे गंगा नदीचा प्रवाह वाटेत न थांबता किंवा इतरत्र न जाता थेट समुद्राला जाऊन मिळतो, तशीच या साधकाची बुद्धी केवळ आत्मस्वरूपाचा किंवा आपल्या अंतिम ध्येयाचा विचार करते. यात एकाग्रता आणि दृढनिश्चयाचे महत्त्व अधोरेखित केले आहे.

दैनंदिन जीवनात कोणतेही मोठे यश मिळवण्यासाठी एकाग्रता आवश्यक आहे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी अभ्यासाचे नियोजन केल्यावर इतर प्रलोभनांना बळी न पडता गंगेच्या प्रवाहासारखे केवळ अभ्यासावर लक्ष केंद्रित करावे.

ज्ञानेश्वर महाराज येथे स्थिर बुद्धी असलेल्या साधकाच्या एकाग्रतेचे वर्णन गंगेच्या प्रवाहाचे उदाहरण देऊन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत देहाभिमान सोडलेल्या पुरुषाची स्थिती एका सुंदर उदाहरणाने स्पष्ट करतात. ज्याप्रमाणे एखादा माणूस उंच कड्यावरून खाली झोकून देतो, तेव्हा तो 'मी पडलो' या देहभावाच्या पलीकडे गेलेला असतो, त्याचप्रमाणे ज्याने आत्मज्ञानामुळे 'मी म्हणजे हे शरीर' हा भ्रम (देहाभिमान) पूर्णपणे त्यागला आहे, तो जन्म-मरणाच्या फेऱ्यातून आणि सुख-दुःखाच्या बंधनातून मुक्त होतो. हा देहाभिमानच सर्व दुःखाचे मूळ आहे.

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मीच हे केले' असा अहंकार न ठेवता, ते काम ईश्वराची सेवा म्हणून करावे. उदाहरणार्थ, एखाद्या स्पर्धेत यश मिळाल्यावर 'मी खूप हुशार आहे' असे म्हणण्याऐवजी 'माझ्या मेहनतीला सर्वांचे सहकार्य लाभले' अशी नम्रता बाळगणे म्हणजे देहाभिमान कमी करणे होय.

आत्म्याचे अमरत्व आणि देहाची नश्वरता सांगताना, ज्ञानेश्वर महाराज देहाभिमान त्यागलेल्या व्यक्तीची अवस्था कशी असते, हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून निष्काम कर्मयोगाचा अत्यंत महत्त्वाचा सिद्धांत मांडतात. ते अर्जुनाला सांगतात की, मोक्ष मिळवण्यासाठी किंवा आध्यात्मिक प्रगतीसाठी कर्म सोडून संन्यास घेण्याची गरज नाही. खरी अडचण कर्मात नसून कर्माच्या फळाबद्दल असलेल्या आसक्तीत (वासनेत) असते. जेव्हा माणूस फळाची अपेक्षा न ठेवता केवळ आपले कर्तव्य म्हणून कर्म करतो, तेव्हा ते कर्म त्याला बंधनात टाकत नाही. कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा कर्माच्या फळाचा त्याग करणे हाच खरा मार्ग आहे.

दैनंदिन जीवनात काम करताना आपण निकालाची चिंता न करता कामावर लक्ष केंद्रित करावे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी परीक्षेत किती गुण मिळतील यापेक्षा आपण मनापासून अभ्यास कसा करू, यावर लक्ष द्यावे.

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्म न सोडता ते कशा प्रकारे करावे, याचे मार्गदर्शन करत आहेत.