शुक्रवार, 27 मार्च 2026
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 19

य एनं वेत्ति हन्तारं यश्चैनं मन्यते हतम् । उभौ तौ न विजानीतो नायं हन्ति न हन्यते ॥

आणि मारितो मी म्हणती । जे मारिले असे मानिती । ते दोघेही न जाणती । निभ्रांत पैं ॥ १९ ॥

"Those who think they are the slayer and those who think they are slain, both are ignorant. This soul neither slays nor is slain."

मारितो Verb
marito
मारणारा
killer
मानिती Verb
maniti
मानतात
believe
जाणती Verb
janati
जाणतात
know
निभ्रांत Adverb
nibhrant
निःसंशयपणे
undoubtedly
पैं Particle
paim
खरोखर
indeed

💡 अर्थ

जो यह समझता है कि मैं मारता हूँ और जो यह समझता है कि मैं मारा गया, वे दोनों ही सत्य नहीं जानते। आत्मा न किसी को मारता है और न ही मारा जाता है।

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून आत्म्याचे अमरत्व स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जो मनुष्य स्वतःला कर्ता मानून 'मी मारणारा आहे' असे म्हणतो, किंवा जो स्वतःला देह मानून 'मी मारला गेलो' असे समजतो, ते दोघेही भ्रमात आहेत. आत्मा हा जन्म-मृत्यूच्या पलीकडे आहे. तो अविकारी आणि शाश्वत आहे. शरीराचा नाश झाला तरी आत्म्याचा नाश होत नाही, त्यामुळे मारणे किंवा मारले जाणे या क्रिया आत्म्याला लागू होत नाहीत. हे अज्ञान घालवण्यासाठी आत्मज्ञानाची आवश्यकता असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण अपयशाने किंवा संकटाने खचून जातो, तेव्हा आपण स्वतःला 'मी संपलो' असे मानतो. पण या ओवीवरून आपण हे शिकले पाहिजे की आपले खरे स्वरूप (आत्मा) कधीही संपत नाही. उदाहरण: परीक्षेत कमी गुण मिळाले तरी आपले अस्तित्व संपत नाही, आपण पुन्हा नव्या जोमाने प्रयत्न करू शकतो.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व समजावून सांगत आहेत, त्याचेच निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 84

म्हणोनि अर्जुना ऐकें । जो इंद्रियांतें न रोखें । तो विषयांचेनि विखें । नाशिला जाणावा ॥ ८४ ॥

"Therefore, O Arjuna, listen; he who does not restrain his senses is to be known as destroyed by the poison of sense-objects."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
इंद्रियांतें Noun
Indriyante
इंद्रियांना
To the senses
रोखें Verb
Rokhe
रोखणे किंवा ताबा ठेवणे
To restrain or stop
विषयांचेनि Noun
Vishayancheni
विषयांच्या (भोगांच्या)
Of sense objects
विखें Noun
Vikhe
विषाने
By poison
नाशिला Adjective
Nashila
नाश पावलेला
Destroyed
जाणावा Verb
Janava
समजावा
Should be known

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन सुनो, जो अपनी इंद्रियों को वश में नहीं रखता, उसे विषयों के विष से नष्ट हुआ समझना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत इंद्रियनिग्रहाचे महत्त्व स्पष्ट करतात. जर एखाद्या मनुष्याने आपल्या इंद्रियांना मोकळे सोडले, तर ते इंद्रिय बाह्य विषयांकडे (भोगवस्तूं कडे) धाव घेतात. हे विषय सुरुवातीला सुखावह वाटले तरी ते विषासारखे घातक असतात. जो माणूस स्वतःच्या मनावर आणि इंद्रियांवर नियंत्रण ठेवत नाही, त्याचे पतन अटळ असते. जसे विष शरीराचा नाश करते, तसे विषयांची आसक्ती माणसाच्या विवेकाचा नाश करते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपण अभ्यासाऐवजी सतत मोबाईल किंवा खेळाच्या आहारी गेलो (इंद्रियांवर ताबा नसणे), तर आपले शैक्षणिक नुकसान होते. म्हणून स्वतःवर नियंत्रण ठेवणे आवश्यक आहे.

📌 संदर्भ

भगवद्गीतेतील स्थितप्रज्ञाच्या लक्षणांवर भाष्य करताना, ज्ञानेश्वर महाराज इंद्रियांवर ताबा नसण्याचे परिणाम सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 34

म्हणोनि बाह्य हे विषय । सांडूनि सांडिजे संशय । मग अंतरीं होय । ऐक्यबोधु ॥ ३४ ॥

"Therefore, by abandoning these external objects and casting away doubt, the realization of oneness arises within."

बाह्य Adjective
Bahya
बाहेरील
External
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे भोग
Objects of senses
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून
Having abandoned
संशय Noun
Sanshaya
शंका किंवा द्वैतभाव
Doubt or uncertainty
अंतरीं Adverb
Antari
हृदयात किंवा मनात
Within the heart or mind
ऐक्यबोधु Noun
Aikyabodhu
एकत्वाचे ज्ञान
Realization of oneness

💡 अर्थ

इसलिए बाहरी विषयों का मोह त्यागकर और मन के संशय को मिटाकर, अंतःकरण में परमात्मा के साथ एकता का बोध होता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधनेतील अत्यंत महत्त्वाची प्रक्रिया स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, जोपर्यंत मनुष्य बाह्य जगातील इंद्रियसुखांमध्ये (विषय) गुंतलेला असतो आणि त्याच्या मनात स्वतःच्या स्वरूपाबद्दल संशय असतो, तोपर्यंत त्याला सत्य ज्ञान मिळत नाही. जेव्हा साधक जाणीवपूर्वक या बाह्य विषयांचा त्याग करतो आणि बुद्धीतील द्वैताचा संशय नष्ट करतो, तेव्हाच त्याला त्याच्या अंतःकरणात 'ऐक्यबोध' होतो. ऐक्यबोध म्हणजे स्वतःचा आत्मा आणि परमात्मा एकच आहेत, हे उमजणे. ही अवस्था प्राप्त होण्यासाठी बाह्य त्याग आणि आंतरिक शुद्धी या दोन्ही गोष्टी आवश्यक आहेत.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपल्याला एखादे मोठे ध्येय गाठायचे असेल, तर मोबाईल किंवा इतर विचलित करणाऱ्या गोष्टी (बाह्य विषय) बाजूला ठेवून, 'मी हे करू शकेन का?' हा संशय मनातून काढून टाकला पाहिजे, तरच आपल्याला यशाचा मार्ग स्पष्ट दिसेल.

📌 संदर्भ

आत्मज्ञान प्राप्त करण्यासाठी आवश्यक असलेल्या मानसिक तयारीचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा