मंगळवार, 17 फेब्रुवारी 2026
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 174

म्हणोनि समर्थें विशेषें । आचारावें तेणेंचि वेखें । जेणें लोकु हा अशेखें । मार्गासी लागे ॥ १७४ ॥

"Therefore, the capable ones should specifically act in such a manner that the entire world follows the right path."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
समर्थें Noun
Samarthēṃ
सामर्थ्यवान किंवा ज्ञानी व्यक्तीने
By the capable or wise person
विशेषें Adverb
Viśēṣēṃ
विशेषतः
Specially
आचारावें Verb
Ācārāvēṃ
आचरण करावे
Should behave or act
अशेखें Adverb
Aśēkhēṃ
संपूर्णपणे
Entirely
मार्गासी Noun
Mārgāsī
योग्य मार्गाला
To the right path

💡 अर्थ

म्हणून सामर्थ्यवान किंवा ज्ञानी माणसाने विशेष करून अशाच प्रकारे वागावे, ज्यायोगे सर्व लोक चांगल्या मार्गाला लागतील.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, ज्यांच्याकडे अधिकार आहे किंवा जे ज्ञानी आहेत, त्यांनी समाजासमोर आदर्श ठेवणे अत्यंत आवश्यक आहे. जरी ज्ञानी माणसाला स्वतःच्या स्वार्थासाठी कोणतेही कर्म करण्याची गरज उरलेली नसते, तरीही त्याने आपली कर्तव्ये चोख पार पाडली पाहिजेत. कारण सामान्य जनता नेहमी मोठ्यांचे किंवा श्रेष्ठांचे अनुकरण करत असते. जर समर्थांनी कर्माचा त्याग केला, तर समाज भरकटू शकतो. म्हणून लोकसंग्रहासाठी आणि समाजाला सन्मार्गावर ठेवण्यासाठी ज्ञानी पुरुषाने कर्म करत राहणे गरजेचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जर तुम्ही एखाद्या गटाचे प्रमुख असाल, तर तुम्ही स्वतः शिस्त पाळली पाहिजे. उदाहरणार्थ, शिक्षकांनी स्वतः वेळेवर शाळेत आले पाहिजे, जेणेकरून विद्यार्थी त्यांचे पाहून वेळेचे महत्त्व शिकतील.

📌 संदर्भ

ज्ञानी आणि समर्थ व्यक्तींनी समाजासाठी आदर्श कसा निर्माण करावा, याचे मार्गदर्शन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 217

जेथ कर्म नाम आटले । कर्तेपणही हारपले । तेथ अकर्म सहज जाहले । आपणचि ॥ २१७ ॥

"Where the name of action is dissolved, and the sense of doership is lost, there 'inaction' happens naturally by itself."

कर्म Noun
Karma
कार्य किंवा कृती
Action or deed
आटले Verb
Aatale
संपले किंवा विरघळले
Dissolved or evaporated
कर्तेपण Noun
Kartepan
मी करतो हा भाव (अहंकार)
Sense of doership (ego)
हारपले Verb
Harapale
नाहीसे झाले किंवा हरवले
Lost or vanished
अकर्म Noun
Akarma
बंधमुक्त कर्म
Inaction or non-binding action
सहज Adverb
Sahaj
नैसर्गिकरित्या
Naturally or effortlessly
आपणचि Pronoun
Aapanachi
स्वतःहून
By itself

💡 अर्थ

जेव्हा कर्माचे अस्तित्व संपते आणि 'मी करतो' हा अहंकार नाहीसा होतो, तेव्हा ते कर्म आपोआप 'अकर्म' (बंधमुक्त कर्म) बनते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानी पुरुषाच्या स्थितीचे वर्णन करतात. जेव्हा एखाद्या व्यक्तीला आत्मज्ञान प्राप्त होते, तेव्हा त्याच्या मनातील 'मी कर्ता आहे' हा भाव पूर्णपणे नष्ट होतो. अशा स्थितीत, शरीराद्वारे कर्मे घडत असूनही, त्या कर्मांचे नाव किंवा अस्तित्व उरत नाही कारण त्यामागे कोणताही अहंकार नसतो. जेव्हा कर्तेपण हरवते, तेव्हा ते कर्म असूनही 'अकर्म' ठरते, म्हणजेच ते व्यक्तीला संसाराच्या बंधनात अडकवत नाही. हे सर्व नैसर्गिकरित्या आणि सहजपणे घडते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना 'मी हे केले' असा गर्व न बाळगता, ते आपले कर्तव्य म्हणून करावे. उदाहरणार्थ, एखाद्याला मदत केल्यावर 'मी उपकार केले' असे न वाटता 'हे ईश्वरी कार्य आहे' असे मानल्यास मनाला शांती मिळते.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज येथे आत्मज्ञानी पुरुषाच्या कर्माचे स्वरूप आणि अहंकाररहित स्थितीचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 103

म्हणोनि विषय हे सर्वथा । न भजावे पांडुसुता । जे दुःखमूळ अनर्था । ठावो येथ ॥

"Therefore, O son of Pandu, do not indulge in these sensory objects at all; for they are the very root of misery and the abode of all calamities."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇōni
म्हणून
Therefore
विषय Noun
Viṣaya
इंद्रिय सुख/भोग
Sensory objects/pleasures
सर्वथा Adverb
Sarvathā
पूर्णपणे/कधीही
Entirely/In every way
न भजावे Verb
Na bhajāvē
सेवन करू नये/आसक्ती धरू नये
Should not indulge/worship
पांडुसुता Noun
Pāṇḍusutā
पांडूचा पुत्र (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
दुःखमूळ Noun
Duḥkhamūḷa
दुःखाचे मूळ
Root of suffering
ठावो Noun
Ṭhāvo
ठिकाण/स्थान
Abode/Place

💡 अर्थ

म्हणून हे अर्जुना, विषयांचे (इंद्रिय सुखांचे) सेवन कधीही करू नकोस. कारण हे विषय सर्व दुःखांचे मूळ आणि अनर्थाचे ठिकाण आहेत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधकाला सावध करतात. ते म्हणतात की, इंद्रियांच्या विषयांमध्ये मिळणारे सुख हे केवळ आभासी असते. ज्याप्रमाणे विषारी फळ दिसायला आकर्षक असते पण खाल्ल्यावर प्राणघातक ठरते, तसेच विषयसुख सुरुवातीला गोड वाटले तरी ते अंतिमतः दुःखालाच जन्म देते. हे विषय म्हणजे सर्व संकटांचे माहेरघर आहेत. जो मनुष्य या क्षणभंगुर सुखाच्या मागे लागतो, तो स्वतःला दुःखाच्या खाईत लोटतो. म्हणून विवेकी पुरुषाने या विषयांचा पूर्णपणे त्याग करणेच हिताचे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा जंक फूड, सोशल मीडिया किंवा इतर व्यसनांच्या आहारी जातो. हे क्षणिक आनंद देतात पण आरोग्यासाठी आणि मानसिक शांततेसाठी घातक असतात. या ओवीचा वापर करून आपण स्वतःला अशा तात्पुरत्या सुखांपासून दूर ठेवून दीर्घकालीन ध्येयावर लक्ष केंद्रित करू शकतो.

📌 संदर्भ

इंद्रिय सुखांच्या क्षणभंगुरतेचे आणि त्यांच्यापासून होणाऱ्या त्रासाचे वर्णन करताना ज्ञानेश्वर महाराज अर्जुनाला सावध करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा