←
सोमवार, 03 मार्च 2025
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 235

म्हणोनि उचित कर्म । जेणें पाविजे परम धर्म । तें आचरावें सप्रेम । निरंतर ॥

म्हणोनि उचित कर्म । जेणे पाविजे परम धर्म । ते आचरावे सप्रेम । निरंतर ॥

"Therefore, perform the appropriate duty by which the supreme dharma is attained; practice it with love and continuity."

उचित Adjective
uchit
योग्य/विहित
appropriate/proper
कर्म Noun
karma
कार्य/कर्तव्य
action/duty
पाविजे Verb
pavije
मिळते/प्राप्त होते
attained/reached
परम Adjective
param
श्रेष्ठ/सर्वोच्च
supreme/highest
आचरावे Verb
acharave
आचरण करावे/करावे
should practice/perform
सप्रेम Adverb
saprem
प्रेमासह
with love/affectionately
निरंतर Adverb
nirantar
सतत/नेहमी
continuously/always

💡 अर्थ

म्हणून जे योग्य कर्तव्य आहे, ज्याने श्रेष्ठ धर्माची प्राप्ती होते, तेच कर्म प्रेमाने आणि सतत करत राहावे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने आपल्या वाट्याला आलेले विहित कर्तव्य (स्वधर्म) कधीही सोडू नये. 'उचित कर्म' म्हणजे असे कार्य जे शास्त्राला धरून आहे आणि ज्यामुळे कोणाचेही अहित होत नाही. असे कर्म केवळ कर्तव्य म्हणून न करता, ते अत्यंत आवडीने आणि प्रेमाने (सप्रेम) केले पाहिजे. तसेच, त्यात खंड पडू न देता ते सातत्याने (निरंतर) करणे आवश्यक आहे. अशा प्रकारे केलेले निष्काम कर्मच मनुष्याला मोक्षाप्रत किंवा परम धर्माप्रत घेऊन जाते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

आपल्या दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना ते ओझे न मानता आनंदाने करावे. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी अभ्यास करताना तो केवळ गुणांसाठी न करता, ज्ञान मिळवण्याच्या आवडीने आणि रोज न चुकता करावा.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे योग्य कर्माचे आचरण कसे करावे हे स्पष्ट करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 110

जेथ विषयांचे नाव नाही। आणि इंद्रियांची गोठी नाही। तेथ मन हे आपणची पाही। आपणयाते॥

"Where there is no trace of sensory objects and no talk of the senses, there the mind beholds itself by itself."

जेथ Adverb
Jetha
जेथे
Where
विषयांचे Noun
Vishayanche
भोगाच्या वस्तूंचे
Of sensory objects
इंद्रियांची Noun
Indriyanchi
ज्ञानेंद्रियांची
Of the senses
गोठी Noun
Gothi
गोष्ट किंवा चर्चा
Talk or mention
पाही Verb
Pahi
पाहते
Sees
आपणयाते Pronoun
Aapanyate
स्वतःला
To oneself

💡 अर्थ

अशा स्थितीत जिथे विषयांची ओढ नसते आणि इंद्रियांचा गोंधळ नसतो, तिथे मन स्वतःमध्येच मग्न होऊन स्वतःलाच पाहू लागते.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मसाक्षात्काराच्या किंवा खोल ध्यानाच्या स्थितीचे वर्णन करतात. जेव्हा साधक योगाभ्यासाने अंतर्मुख होतो, तेव्हा बाह्य जगातील विषय (शब्द, स्पर्श, रूप इ.) त्याच्यासाठी उरत नाहीत. इंद्रियांचे व्यापार पूर्णपणे थांबतात. अशा वेळी मन बाहेर न भटकता स्वतःच्या स्वरूपात स्थिर होते. हे 'स्वये स्वयंप्रकाश' होणे आहे, जिथे मन स्वतःच स्वतःचा आरसा बनते आणि आत्मस्वरूपाचा अनुभव घेते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण खूप गोंधळलेले असतो, तेव्हा थोडा वेळ शांत बसून स्वतःच्या विचारांचे निरीक्षण केल्यास मनाला शांती मिळते. उदाहरण: अभ्यासाला बसण्यापूर्वी ५ मिनिटे डोळे मिटून शांत बसल्याने एकाग्रता वाढते.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज ध्यानाच्या अशा स्थितीचे वर्णन करत आहेत जिथे मन बाह्य जगापासून विलग होऊन आत्मस्वरूपात विलीन होते.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 207

म्हणोनि कर्मे तरी कीजती। परि तीं कर्मेंचि न होती। जैं बुद्धीची व्याप्ति। ऐसी होय॥

"Therefore, actions are performed, but they do not remain as binding actions when the intellect attains such pervasiveness."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
कीजती Verb
Kījatī
केली जातात
Are performed
व्याप्ति Noun
Vyāpti
विस्तार किंवा समज
Pervasiveness
बुद्धीची Noun
Buddhīcī
बुद्धीची
Of the intellect
कर्मेंचि Noun
Karmēn̄ci
कर्मेच
Actions themselves

💡 अर्थ

जेव्हा बुद्धीला आत्मज्ञानाचा प्रकाश मिळतो, तेव्हा सर्व कर्मे करूनही ती माणसाला कर्माच्या बंधनात अडकवत नाहीत.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे मर्म सांगतात. जेव्हा साधकाची बुद्धी 'मी कर्ता आहे' या अहंकारापासून मुक्त होऊन आत्मस्वरूपात स्थिर होते, तेव्हा त्याच्या हातून होणारी कर्मे ही केवळ शरीराची हालचाल ठरतात. ज्याप्रमाणे अग्नीने भाजलेले बी पुन्हा रुजत नाही, त्याप्रमाणे ज्ञानयुक्त बुद्धीने केलेली कर्मे भविष्यातील जन्म-मरणाच्या फेऱ्याला (बंधनाला) कारणीभूत ठरत नाहीत. शरीर आपले विहित कार्य करत राहते, पण अंतरात्मा त्या कर्मांपासून पूर्णपणे अलिप्त राहतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'हे काम मीच करतोय' असा गर्व न बाळगता, ते ईश्वराची सेवा म्हणून करावे. उदाहरणार्थ, अभ्यास करताना तो केवळ मार्कांसाठी न करता ज्ञान मिळवण्यासाठी केल्यास मनावर दडपण येत नाही.

📌 संदर्भ

ज्ञानी पुरुष कर्मे करूनही कर्माच्या बंधनातून कसा मुक्त राहतो, याचे वर्णन या ओवीत केले आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा