←
मंगळवार, 26 नोव्हेंबर 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 31

ज्ञेयः स नित्यसंन्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति । निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥

म्हणोनि संन्यासी तोचि जाणावा । जो न करीच कवणियाची आशा । आणि न धरीच द्वेषा । अंतःकरणीं ॥ ३१ ॥

"Therefore, know him alone to be a Sanyasi, who neither harbors any hope (desire) nor holds any hatred in his heart."

म्हणोनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
संन्यासी Noun
Sanyasi
त्यागी किंवा विरक्त पुरुष
Renunciant
जाणावा Verb
Janava
ओळखावा किंवा समजावा
Should be known
आशा Noun
Aasha
इच्छा किंवा अपेक्षा
Desire or hope
द्वेषा Noun
Dvesha
तिरस्कार किंवा मत्सर
Hatred or malice
अंतःकरणीं Noun
Antahkarni
मनामध्ये
In the heart or mind

💡 अर्थ

ज्याला कशाचीही आशा नाही आणि ज्याच्या मनात कोणाबद्दलही द्वेष नाही, त्यालाच खरा संन्यासी समजावे.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत खऱ्या संन्याशाची व्याख्या करतात. संन्यास म्हणजे केवळ भगवी वस्त्रे परिधान करणे किंवा घरदार सोडणे नव्हे, तर ती मनाची एक अवस्था आहे. ज्याच्या मनात कोणत्याही फळाची अपेक्षा (आशा) उरलेली नाही आणि ज्याच्या मनात कोणाविषयीही तिरस्कार (द्वेष) नाही, तोच खरा 'नित्य संन्यासी' आहे. असा मनुष्य संसारात राहूनही सर्व कर्मबंधनांतून मुक्त असतो, कारण त्याचे मन द्वैताच्या पलीकडे गेलेले असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जेव्हा आपण कोणाकडून अपेक्षा न ठेवता काम करतो आणि कोणाबद्दलही मनात राग धरत नाही, तेव्हा आपण मानसिक शांतता अनुभवतो. उदाहरणार्थ, एखाद्याला मदत करताना परतफेडीची अपेक्षा न ठेवणे हाच खरा मानसिक संन्यास आहे.

📌 संदर्भ

खरा संन्यासी कोणाला म्हणावे, याचे स्पष्टीकरण देताना ज्ञानेश्वर महाराज बाह्य वेषापेक्षा अंतर्मनातील शुद्धतेवर भर देतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 246

जेथ विषयांचे चिंतन । तेथ उपजे संगपण । संगास्तव जाण । कामु होय ॥

"Where there is contemplation of sense-objects, there attachment is born; from attachment, know that desire arises."

विषयांचे Noun
Vishayanche
भोगवस्तूंचे
of sensory objects
चिंतन Noun
Chintana
सतत विचार
contemplation
उपजे Verb
Upaje
निर्माण होते
arises
संगपण Noun
Sangapana
आसक्ती
attachment
कामु Noun
Kamu
इच्छा
desire

💡 अर्थ

जेव्हा माणूस विषयांचे (भोगवस्तूंचे) सतत चिंतन करतो, तेव्हा त्याला त्या गोष्टींची ओढ लागते. या ओढीतूनच मग तीव्र इच्छा (काम) निर्माण होते.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत मानवी मनाच्या अध:पाताची पहिली पायरी स्पष्ट करतात. जेव्हा एखादी व्यक्ती बाह्य जगातील सुखाच्या साधनांचा किंवा विषयांचा सतत विचार करू लागते, तेव्हा नकळत त्या विषयाबद्दल मनात आसक्ती (Attachment) निर्माण होते. ही आसक्ती एकदा दृढ झाली की, त्या विषयाला प्राप्त करण्याची तीव्र ओढ म्हणजेच 'काम' किंवा वासना निर्माण होते. हा प्रवास विनाशाकडे नेणारा असतो, कारण इच्छा पूर्ण न झाल्यास क्रोध निर्माण होतो. म्हणून मनावर ताबा मिळवण्यासाठी विचारांच्या स्तरावरच सावध राहणे आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जर तुम्हाला जंक फूड खाण्याची सवय लागली असेल, तर त्याचे मूळ तुम्ही सतत त्या चवीचा विचार करण्यात असते. हे टाळण्यासाठी तुमचे मन अभ्यासात किंवा खेळांत गुंतवा, जेणेकरून चुकीच्या गोष्टींचे चिंतन थांबेल.

📌 संदर्भ

विषयांच्या चिंतनामुळे माणसाचा नाश कसा होतो, याची प्रक्रिया माउली येथे समजावून सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 9

तरी उचित कर्म सांडावें । कीं अप्रवृत्तीं व्हावें । हें न घडे स्वभावें । कवणे काळीं ॥

तरी उचित कर्म सांडावे । कीं अप्रवृत्ती व्हावे । हे न घडे स्वभावे । कवणे काळी ॥

"Therefore, should one abandon proper action, or become inactive? This can never happen naturally at any time."

उचित Adjective
Uchita
योग्य किंवा विहित
Proper or prescribed
सांडावें Verb
Sandave
सोडून द्यावे
To abandon
अप्रवृत्तीं Noun
Apravrutti
निष्क्रियता
Inaction
स्वभावें Adverb
Swabhave
निसर्गतः किंवा स्वभावामुळे
By nature
कवणे काळीं Other
Kavane kali
कोणत्याही वेळी
At any time
घडे Verb
Ghade
घडणे किंवा शक्य होणे
To happen or be possible

💡 अर्थ

आपले कर्तव्य सोडून देणे किंवा काहीच न करता रिकामे बसणे, हे माणसाच्या स्वभावामुळे कधीही शक्य होत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, मनुष्याचा स्वभावच असा आहे की तो कर्माशिवाय राहू शकत नाही. विहित कर्म (जे आपले कर्तव्य आहे) सोडून देणे किंवा पूर्णपणे निष्क्रिय होणे हे निसर्गनियमाच्या विरुद्ध आहे. जोपर्यंत देह आहे, तोपर्यंत प्रकृतीचे गुण माणसाला काही ना काही कृती करायला भाग पाडतात. त्यामुळे कर्माचा त्याग करण्यापेक्षा, ते कर्म फळाची आशा न धरता करणे श्रेष्ठ आहे. केवळ शरीर शांत ठेवल्याने कर्म सुटत नाही, कारण मन आणि बुद्धी सतत कार्यरत असतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर एखाद्या विद्यार्थ्याला वाटले की मी अभ्यासच करणार नाही, तरीही त्याचे मन काहीतरी विचार करत राहील किंवा तो इतर काहीतरी कृती करेल. म्हणून, आळस करण्यापेक्षा आपले कर्तव्य (अभ्यास) प्रामाणिकपणे करणे हेच योग्य आहे. उदाहरणार्थ, सुट्टीच्या दिवशीही आपण काही ना काही करत असतोच, कारण पूर्ण निष्क्रियता अशक्य आहे.

📌 संदर्भ

संत ज्ञानेश्वर महाराज येथे कर्माची अपरिहार्यता स्पष्ट करत आहेत की कोणताही जीव कर्माचा पूर्णपणे त्याग करू शकत नाही.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा