←
शुक्रवार, 25 ऑक्टोबर 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 207

म्हणौनि तूं आतां । झकविली सांडीं चिंता । उठीं वेगीं पंडुसुता । धनुष्य घेईं ॥ २०७ ॥

म्हणौनि तूं आतां । झकविली सांडीं चिंता । उठीं वेगीं पंडुसुता । धनुष्य घेईं ॥

"Therefore, now, cast away this delusive anxiety; arise quickly, O son of Pandu, and take up your bow."

म्हणौनि Conjunction
Mhaṇouni
म्हणून
Therefore
झकविली Adjective
Jhakavilī
भुलवणारी किंवा खोटी
Delusive or misleading
सांडीं Verb
Sāṃḍīṃ
त्याग कर किंवा सोडून दे
Give up or abandon
चिंता Noun
Ciṃtā
काळजी किंवा शोक
Worry or grief
वेगीं Adverb
Vegīṃ
त्वरेने किंवा लवकर
Quickly
पंडुसुता Noun
Paṇḍusutā
पांडूचा मुलगा (अर्जुन)
Son of Pandu (Arjuna)
धनुष्य Noun
Dhanuṣya
धनुष्य किंवा शस्त्र
Bow

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन, तुम इस भ्रामक चिंता को त्याग दो। हे पांडुपुत्र, शीघ्र उठो और अपना धनुष उठाओ।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत श्रीकृष्णाचा अर्जुनाला असलेला उपदेश स्पष्ट करतात. आत्म्याचे अमरत्व आणि शरीराचे नश्वरत्व समजून सांगितल्यानंतर, श्रीकृष्ण अर्जुनाला सांगतात की त्याचा शोक हा केवळ अज्ञानामुळे आहे. 'झकविली चिंता' म्हणजे जी चिंता माणसाला सत्यापासून दूर नेते आणि कर्तव्यापासून परावृत्त करते. अर्जुनाने क्षत्रिय धर्माचे पालन करणे हेच त्याचे कर्तव्य आहे. येथे 'धनुष्य घेणे' म्हणजे केवळ शस्त्र उचलणे नसून, जीवनातील आव्हानांना सामोरे जाण्यासाठी सज्ज होणे आणि आपल्या जबाबदाऱ्या स्वीकारणे होय.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जेव्हा आपण एखाद्या कठीण प्रसंगात घाबरून किंवा गोंधळून जाऊन काम थांबवतो, तेव्हा ही ओवी आपल्याला प्रेरणा देते. उदाहरणार्थ, जर एखादा विद्यार्थी परीक्षेच्या भीतीने अभ्यास करायचे सोडून रडत बसला असेल, तर त्याने ती भीती (चिंता) सोडून देऊन अभ्यासाला (धनुष्य) सुरुवात करणे आवश्यक आहे.

📌 संदर्भ

आत्म्याचे ज्ञान दिल्यानंतर, श्रीकृष्ण अर्जुनाला त्याचा मोह सोडून युद्धासाठी तयार होण्यास सांगत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 33

तरी प्रपंचाचिया गांवा । न येतां कीजे पांडवा । तो योगु हा जाणावा । अर्जुना पैं ॥

"Thus, O Pandava, know this to be the Yoga that can be achieved without entering the village of worldly affairs."

प्रपंचाचिया Noun
Prapanchachiya
संसाराच्या / प्रपंचाच्या
of the worldly life
गांवा Noun
Ganva
गावाला / संपर्कात
to the village / domain
कीजे Verb
Kije
करावा / साधला जातो
should be done / practiced
पांडवा Noun
Pandava
हे अर्जुना
O Arjuna (son of Pandu)
योगु Noun
Yogu
योग / साधना
Yoga / spiritual discipline
जाणावा Verb
Janava
समजावा / ओळखावा
should be known

💡 अर्थ

हे अर्जुन, इस योग को ऐसा जानो जिसे सांसारिक प्रपंचों में फंसे बिना भी साधा जा सकता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, आत्मज्ञानाचा हा मार्ग इतका विलक्षण आहे की त्यासाठी संसाराचा त्याग करून अरण्यात जाण्याची आवश्यकता नाही. प्रपंचात राहूनही, जर मनुष्य आपली कर्तव्ये फळाची आशा न धरता आणि ईश्वराच्या चरणी अर्पण करून करतो, तर तो या योगाचा लाभ घेऊ शकतो. हा योग प्रपंचाच्या 'गावात' (म्हणजेच मोहात) न शिरताही साधता येतो, कारण तो आंतरिक शुद्धीवर भर देतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण आपली कामे करताना ती 'मी' पणा सोडून केली पाहिजेत. उदाहरणार्थ, विद्यार्थ्यांनी अभ्यास करताना तो केवळ गुणांसाठी न करता ज्ञानप्राप्तीसाठी केला, तर तो एक प्रकारचा योगच ठरतो.

📌 संदर्भ

श्री ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून ज्ञानयोगाची सुलभता सांगत आहेत की हा योग संसारात राहूनही साधता येतो.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 181

म्हणोनि जे जे उचित। आणि अवसरेंकरूनि प्राप्त। तें कर्म अहेतुक। आचरावें॥

"Therefore, whatever is appropriate and presented by the occasion, perform that action without any motive."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य किंवा शास्त्रशुद्ध
Appropriate or Righteous
अवसरेंकरूनि Adverb
Avasarēṅkarūni
प्रसंगानुसार किंवा वेळेनुसार
According to the occasion
प्राप्त Adjective
Prāpta
मिळालेले किंवा वाट्याला आलेले
Obtained or presented
अहेतुक Adjective
Ahētuka
फळाची अपेक्षा न ठेवता
Without motive or selfless
आचरावें Verb
Ācarāvē
आचरणात आणावे किंवा करावे
Should be performed

💡 अर्थ

इसलिए, जो भी उचित है और समय के अनुसार प्राप्त हुआ है, उस कर्म को बिना किसी फल की इच्छा के करना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे अत्यंत महत्त्वाचे सूत्र सांगतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने स्वतःच्या आवडी-निवडीनुसार कर्म निवडण्यापेक्षा, जे कर्म 'उचित' म्हणजे शास्त्राला धरून आहे आणि जे 'अवसरेंकरूनि' म्हणजे परिस्थितीनुसार आपल्या वाट्याला आले आहे, तेच आपले कर्तव्य मानून करावे. महत्त्वाचे म्हणजे हे कर्म करताना मनात कोणताही 'हेतू' (फळाची आशा) नसावा. जेव्हा आपण निरपेक्ष भावनेने आपले विहित कर्तव्य पार पाडतो, तेव्हा ते कर्म आपल्याला संसाराच्या बंधनात अडकवत नाही, तर चित्तशुद्धीला कारणीभूत ठरते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, समजा तुम्ही एक विद्यार्थी आहात. अभ्यास करणे हे तुमचे 'उचित' आणि 'प्राप्त' कर्म आहे. परीक्षेत पहिला नंबर येईलच या अट्टाहासापेक्षा (फळाची आशा), ज्ञान मिळवण्यासाठी आणि आपले कर्तव्य म्हणून अभ्यास करणे म्हणजे 'अहेतुक' कर्म होय.

📌 संदर्भ

अर्जुनाला कर्मयोगाचा उपदेश करताना, ज्ञानेश्वर महाराज कर्माचे स्वरूप आणि ते करण्याची पद्धत स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा