←
सोमवार, 23 सप्टेंबर 2024
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 216

जैसा जळचरा पाठीं । लागला काळु न सुटे मिठी । तैसा विषयांचां पोटीं । मृत्यु असे ॥ २१६ ॥

"As death follows the water-creature and does not loosen its grip, so does death reside in the heart of sense-objects."

जळचरा Noun
Jalachara
पाण्यात राहणारा प्राणी (मासा इ.)
Water creature (fish etc.)
काळु Noun
Kaalu
मृत्यू किंवा वेळ
Death or Time
मिठी Noun
Mithi
पकड किंवा विळखा
Grip or embrace
विषयांचां Noun
Vishayancha
इंद्रियांच्या भोगांच्या
Of sensory objects/pleasures
पोटीं Noun
Poti
उदरात किंवा आत
Inside or in the womb
न सुटे Verb
Na Sute
सुटत नाही
Does not release

💡 अर्थ

ज्याप्रमाणे पाण्यात राहणाऱ्या प्राण्यांच्या मागे मृत्यू लागलेला असतो आणि तो त्यांची पाठ सोडत नाही, त्याचप्रमाणे इंद्रियांच्या विषयांच्या (भोगांच्या) आत मृत्यू दडलेला असतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून इंद्रियविषयांच्या आसक्तीतील भयंकर धोका स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे एखादा शिकारी मासा किंवा काळ (मृत्यू) जलचराचा सतत पाठलाग करतो आणि एकदा पकडल्यावर त्याची मिठी सुटत नाही, अगदी तसेच मानवी इंद्रियांना आकर्षित करणाऱ्या विषयांच्या (उदा. शब्द, स्पर्श, रूप, रस, गंध) मुळाशी विनाश किंवा मृत्यू दडलेला असतो. विषयांचे सेवन वरवर सुखावह वाटले तरी ते मनुष्याला अधोगतीकडे आणि अंतिमतः विनाशाकडे घेऊन जाते. स्थितप्रज्ञ होण्यासाठी या विषयांच्या मोहजालातून बाहेर पडणे आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेकदा तात्पुरत्या सुखासाठी चुकीच्या सवयी लावतो (उदा. अति खाणे किंवा व्यसन). हे सुख सुरुवातीला गोड वाटते, पण त्यातच भविष्यातील आजार किंवा 'मृत्यू' दडलेला असतो. हे ओळखून संयम ठेवणे म्हणजे या ओवीचा वापर करणे होय.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना, इंद्रियविषयांच्या आसक्तीमुळे होणारा विनाश माऊली या ओवीतून स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 23

साङ्ख्ययोगौ पृथग्बालाः प्रवदन्ति न पण्डिताः । एकमप्यास्थितः सम्यगुभयोर्विन्दते फलम् ॥

म्हणोनि संन्यासु आणि योगु । हा एकचि कीं पां चांगु । परी अज्ञानासी हा भेदु । देखणें असे ॥

"Therefore, Sannyasa and Yoga are indeed one; but this distinction is seen only by the ignorant."

म्हणोनि Adverb
Mhanoni
म्हणून
Therefore
संन्यासु Noun
Sannyasu
कर्माचा त्याग
Renunciation
योगु Noun
Yogu
निष्काम कर्मयोग
Path of selfless action
एकचि Adjective
Ekachi
एकच
One and the same
अज्ञानासी Noun
Ajnanasi
अज्ञानी माणसाला
To the ignorant
भेदु Noun
Bhedu
फरक किंवा द्वैत
Difference or duality
देखणें Verb
Dekhane
दिसणे किंवा अनुभवणे
To see or perceive

💡 अर्थ

म्हणून संन्यास आणि योग हे दोन्ही एकच आणि श्रेष्ठ आहेत; परंतु केवळ अज्ञानी लोकांनाच त्यांच्यामध्ये फरक दिसतो.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, कर्माचा त्याग (संन्यास) आणि निष्काम कर्म (योग) हे दोन्ही मार्ग मुळात एकच आहेत. ज्याप्रमाणे एकाच नाण्याच्या दोन बाजू असतात, तद्वतच हे दोन्ही मार्ग एकाच परम सत्याकडे नेतात. सामान्यतः लोकांना वाटते की संन्यास म्हणजे सर्व सोडून देणे आणि योग म्हणजे कर्म करणे, म्हणून ते भिन्न आहेत. परंतु, ज्याला आत्मज्ञान प्राप्त झाले आहे, त्याला समजते की दोन्हीचे अंतिम फळ 'मोक्ष' हेच आहे. केवळ ज्यांच्याकडे ज्ञानाचा अभाव आहे, त्यांनाच या दोन मार्गांत द्वैत किंवा फरक जाणवतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण एखादे काम करताना ते 'माझे कर्तव्य' म्हणून केले (योग) किंवा 'मी कर्ता नाही' या भावनेने केले (संन्यास), तर दोन्हीचे परिणाम सारखेच असतात. उदाहरणार्थ, घरातील कामे करताना ती ईश्वराची सेवा म्हणून करणे हा योग आहे आणि त्यात गुंतून न पडणे हा संन्यास आहे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण (ज्ञानेश्वर महाराजांच्या माध्यमातून) स्पष्ट करतात की संन्यास आणि कर्मयोग यांमधील भेद वरवरचा असून तो केवळ अज्ञानी लोकांनाच दिसतो.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 20

न जायते म्रियते वा कदाचि- न्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः । अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥

हा न जाय न ये । नित्य नूतन होये । हा आद्यंतविण आहे । सर्वकाळ ॥ २० ॥

"It neither goes nor comes; it is ever-new. It exists for all time, without beginning or end."

न जाय Verb
na jāya
जन्मत नाही
is not born
न ये Verb
na ye
मरत नाही / येत नाही
does not die / does not go
नित्य Adjective
nitya
कायम / शाश्वत
eternal
नूतन Adjective
nūtana
नवीन
fresh / new
आद्यंतविण Adverb
ādyantaviṇa
सुरुवात आणि शेवटाशिवाय
without beginning or end
सर्वकाळ Adverb
sarvakāḷa
नेहमी
forever

💡 अर्थ

हा आत्मा कधी जन्मत नाही आणि कधी मरत नाही. तो नेहमी नवीन असतो आणि त्याला सुरुवात किंवा शेवट नाही, तो कायम टिकणारा आहे.

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीद्वारे आत्म्याचे शाश्वत स्वरूप स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, ज्याप्रमाणे शरीराचा जन्म आणि मृत्यू होतो, तसे आत्म्याचे होत नाही. आत्मा हा 'नित्य नूतन' आहे, म्हणजे तो काळाच्या ओघात कधीही जुना किंवा शिळा होत नाही. त्याला उत्पत्ती (आदि) नाही आणि विनाश (अंत) नाही. तो सर्वकाळ एकसारखाच असतो. जेव्हा शरीर नष्ट होते, तेव्हाही आत्मा नष्ट होत नाही, कारण तो शरीराच्या धर्मापलीकडे आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपण अपयशाला किंवा मृत्यूला घाबरतो, तेव्हा हे लक्षात ठेवावे की आपले मूळ अस्तित्व (आत्मा) अविनाशी आहे. उदाहरणार्थ, परीक्षेचा निकाल खराब लागला तरी आपले आयुष्य संपत नाही, आपण पुन्हा नव्या जोमाने प्रयत्न करू शकतो कारण चैतन्य शक्ती कधी संपत नाही.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अविनाशी स्वरूप समजावून सांगत आहेत, त्याचेच निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा