←
मंगळवार, 21 नोव्हेंबर 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 54

किं कर्म किमकर्मेति कवयोऽप्यत्र मोहिताः । तत्ते कर्म प्रवक्ष्यामि यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥

म्हणौनि कर्माचें लक्षण । न कळेचि सज्ञान । जेथें मोह पावले जाण । कवीश्वरही ॥ ५४ ॥

"Therefore, the nature of action is not understood even by the wise; even great scholars are deluded here."

म्हणौनि Conjunction
Mhanauni
म्हणून
Therefore
लक्षण Noun
Lakshana
स्वरूप किंवा वैशिष्ट्य
Nature or Characteristic
सज्ञान Adjective
Sajnyana
ज्ञानी किंवा समजदार
Wise or Knowledgeable
मोह Noun
Moha
भ्रम किंवा गोंधळ
Delusion or Confusion
कवीश्वर Noun
Kavishvara
मोठे विद्वान किंवा पंडित
Great scholars or Sages

💡 अर्थ

इसलिए कर्म का वास्तविक स्वरूप ज्ञानियों को भी समझ नहीं आता; इस विषय में बड़े-बड़े विद्वान भी मोहित हो जाते हैं।

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, कर्म म्हणजे काय आणि अकर्म म्हणजे काय, हे ओळखणे अत्यंत कठीण आहे. केवळ शारीरिक हालचाल म्हणजे कर्म नव्हे, तर त्यामागील हेतू आणि आसक्ती महत्त्वाची असते. कर्माची गती इतकी सूक्ष्म आहे की, ज्यांना शास्त्रांचे सखोल ज्ञान आहे असे मोठे विद्वान (कवीश्वर) सुद्धा कर्माच्या खऱ्या स्वरूपाबद्दल संभ्रमात पडतात. कर्माचे मर्म न समजल्यामुळे मनुष्य संसारात अडकतो, म्हणून कर्माचे तत्व समजून घेणे मोक्षासाठी आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेक कामे करतो, पण ती का करतोय आणि त्याचा परिणाम काय होईल याचा विचार करणे आवश्यक आहे. उदाहरणार्थ, अभ्यास करताना तो केवळ परीक्षेसाठी न करता ज्ञान मिळवण्यासाठी केल्यास कर्माचा ताण येत नाही आणि कर्माचे मर्म समजते.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्म आणि अकर्मातील सूक्ष्म फरक सांगत आहेत, त्याचेच निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 219

जयाचें कर्म सर्वथा । संकल्पें न शिवे पांडुसुता । आणि फळाचीही आस्था । सांडिली जेणें ॥

"Whose actions are entirely untouched by desire, O Arjuna, and who has renounced the longing for results."

जयाचें Pronoun
Jayache
ज्याचे
Whose
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे / सर्व प्रकारे
Entirely / In every way
संकल्पें Noun
Sankalpe
इच्छेने / संकल्पाने
By desire or intent
शिवे Verb
Shive
स्पर्श करणे
To touch
आस्था Noun
Astha
ओढ / आसक्ती
Attachment or longing
सांडिली Verb
Sandili
त्यागली / सोडून दिली
Abandoned or discarded

💡 अर्थ

जिसके कर्म कभी भी संकल्प (इच्छा) से प्रभावित नहीं होते और जिसने फलों की आशा का त्याग कर दिया है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आदर्श कर्मयोग्याचे लक्षण सांगतात. जो मनुष्य कर्म करताना 'मी हे करतोय' असा अहंकार बाळगत नाही किंवा 'मला हे फळ मिळावे' असा कोणताही संकल्प मनात धरत नाही, त्याचे कर्म बंधनाला कारणीभूत ठरत नाही. त्याने कर्माच्या फळाची आसक्ती पूर्णपणे त्यागलेली असते. अशा व्यक्तीचे कर्म हे केवळ कर्तव्य भावनेने केलेले असते, त्यामुळे ते ज्ञानाच्या अग्नीत जळून शुद्ध झालेले असते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

विद्यार्थ्यांनी परीक्षेचा अभ्यास करताना 'मला पहिला नंबरच मिळाला पाहिजे' या दडपणाखाली न राहता, केवळ ज्ञान मिळवण्यासाठी आणि आपले कर्तव्य म्हणून मन लावून अभ्यास करावा. यामुळे तणाव कमी होतो आणि यश मिळण्याची शक्यता वाढते.

📌 संदर्भ

भगवद्गीतेच्या चौथ्या अध्यायातील १९ व्या श्लोकावर भाष्य करताना ज्ञानेश्वर महाराज येथे निष्काम कर्मयोग्याचे वर्णन करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 80

बाह्यस्पर्शेष्वसक्तात्मा विन्दत्यात्मनि यत्सुखम् । स ब्रह्मयोगयुक्तात्मा सुखमक्षयमश्नुते ॥

म्हणोनि बाह्य विषय सांडूनि । जो अंतरीं स्थिर होऊनि । आत्मसुखाचा अनुभव घेउनि । डोलत असे ॥

"Therefore, leaving aside external objects, he who becomes steady within and experiences the bliss of the self, sways in joy."

बाह्य Adjective
Bahya
बाहेरील
External
विषय Noun
Vishaya
इंद्रियांचे भोग
Sense objects
सांडूनि Verb
Sanduni
त्याग करून
Having abandoned
अंतरीं Noun
Antari
हृदयात किंवा मनात
Within or inside
स्थिर Adjective
Sthira
अढळ किंवा शांत
Steady or stable
अनुभव Noun
Anubhav
प्रचिती
Experience

💡 अर्थ

इसलिए जो बाहरी विषयों को त्यागकर, अपने भीतर स्थिर होता है और आत्मसुख का अनुभव लेकर आनंद में मग्न रहता है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, जो साधक बाह्य जगातील क्षणभंगुर सुखांचा मोह सोडतो आणि आपले चित्त अंतर्मुख करतो, त्याला खऱ्या शाश्वत आनंदाची प्राप्ती होते. इंद्रियांचे विषय हे तात्पुरते सुख देतात, पण आत्मसुख हे अक्षय असते. जेव्हा मन बाह्य जगातून निवृत्त होऊन आत्मस्वरूपात विलीन होते, तेव्हा साधक परमानंदात मग्न होतो. ही अवस्था म्हणजे केवळ बाह्य त्याग नसून अंतरीक समृद्धी आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण सतत मोबाईल, टीव्ही किंवा इतरांच्या मतांमध्ये सुख शोधतो. त्याऐवजी दिवसातून १० मिनिटे शांत बसून स्वतःच्या श्वासावर लक्ष केंद्रित केल्यास आपल्याला मानसिक शांती मिळते, जे बाह्य सुखापेक्षा श्रेष्ठ आहे.

📌 संदर्भ

बाह्य विषयांचा त्याग करून अंतरात्म्यात सुख शोधणाऱ्या साधकाच्या स्थितीचे वर्णन ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा