←
गुरुवार, 27 जुलै 2023
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 168

यथैधांसि समिद्धोऽग्निर्भस्मसात्कुरुतेऽर्जुन । ज्ञानाग्निः सर्वकर्माणि भस्मसात्कुरुते तथा ॥

जैसा प्रदीप्तु पावकू । काष्ठे करी पावकू । तैसा ज्ञानाग्नि अशेखू । कर्मे जाळी ॥ १६८ ॥

"As a blazing fire turns fuel to ashes, O Arjuna, so does the fire of knowledge turn all actions to ashes."

प्रदीप्तु Adjective
Pradiptu
प्रज्वलित किंवा पेटलेला
Blazing or ignited
पावकू Noun
Pavaku
अग्नी
Fire
काष्ठे Noun
Kashthe
लाकूड
Wood or logs
अशेखू Adjective
Ashekhu
संपूर्ण किंवा काहीही शिल्लक न ठेवता
Entirely or without remainder
जाळी Verb
Jali
जाळून टाकतो
Burns

💡 अर्थ

जैसे प्रज्वलित अग्नि लकड़ी को जलाकर अग्नि रूप कर देती है, वैसे ही ज्ञान रूपी अग्नि सभी कर्मों को भस्म कर देती है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत ज्ञानाचे सामर्थ्य स्पष्ट करतात. ज्याप्रमाणे लाकूड अग्नीत पडले की ते स्वतः अग्नीच बनते, त्याप्रमाणे जेव्हा मनुष्याला आत्मज्ञान प्राप्त होते, तेव्हा त्याची सर्व संचित आणि क्रियमाण कर्मे भस्मसात होतात. ज्ञानामुळे कर्माचा 'कर्ता' हा अहंकार नष्ट होतो, ज्यामुळे कर्माचे बंधन उरत नाही. हे ज्ञान अज्ञानाचा अंधकार दूर करून साधकाला मुक्त करते.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जेव्हा आपल्याला एखाद्या गोष्टीचे खरे ज्ञान होते, तेव्हा त्याबद्दलचे चुकीचे विचार किंवा भीती नष्ट होते. उदाहरणार्थ, अंधारात दोरीला साप समजून घाबरण्यापेक्षा, ती दोरी आहे हे ज्ञान झाले की भीती आपोआप संपते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्मज्ञानाचे महत्त्व सांगताना म्हणतात की ज्ञान हे सर्व कर्मांच्या बंधनांचा नाश करणारे आहे.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 243

जैसे प्रज्वलित हुताशनु | कडे पावोनि न शके परतूनु | तैसा विषयांचा आठवणु | सांडी जो पुरुषु ||

"As a blazing fire, reaching a cliff, cannot turn back, so does the man who discards even the memory of sense-objects."

प्रज्वलित Adjective
Prajvalit
चांगल्या प्रकारे पेटलेला
Blazing or brightly lit
हुताशनु Noun
Hutashanu
अग्नी
Fire
कडे Noun
Kade
डोंगराचे टोक किंवा कडा
Cliff or edge of a mountain
परतूनु Adverb
Paratunu
मागे फिरून
Returning or turning back
आठवणु Noun
Aathavanu
स्मरण किंवा आठवण
Memory or remembrance
सांडी Verb
Saandi
त्याग करतो किंवा सोडतो
Abandons or discards

💡 अर्थ

जैसे प्रज्वलित अग्नि पर्वत के शिखर पर पहुँचकर पीछे नहीं मुड़ती, वैसे ही जो पुरुष विषयों की स्मृति का भी त्याग कर देता है, वह सच्चा विरक्त है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्थितप्रज्ञ पुरुषाच्या विरक्तीचे वर्णन करतात. ते अग्नीचे उदाहरण देतात; जेव्हा वणवा किंवा मोठा अग्नी डोंगराच्या टोकावर (कड्यावर) पोहोचतो, तेव्हा पुढे इंधन नसल्यामुळे तो तिथेच शांत होतो, तो मागे वळू शकत नाही. त्याचप्रमाणे, ज्याने आत्मज्ञान प्राप्त केले आहे, असा पुरुष केवळ बाह्य विषयांचा त्याग करत नाही, तर त्याच्या मनातून विषयांची ओढ आणि त्यांची स्मृती (आठवण) देखील पूर्णपणे नष्ट होते. विषयांचे मानसिक विस्मरण होणे हीच वैराग्याची सर्वोच्च अवस्था आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात जर आपल्याला एखादी वाईट सवय सोडायची असेल, तर केवळ ती कृती थांबवून चालत नाही, तर त्या गोष्टीचा विचारही मनात येऊ न देणे आवश्यक असते. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या काळात मोबाईलचा वापर टाळताना, मनात मोबाईलचे विचारही न येऊ देणे म्हणजे विषयांचा पूर्ण त्याग होय.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना, श्री ज्ञानेश्वर महाराज विषयांच्या मानसिक त्यागाचे महत्त्व या ओवीतून स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 85

म्हणोनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे आश्रमधर्म । तेचि आचरावे हे परम । रहस्य माझे ॥ ८५ ॥

"Therefore, perform those actions which are appropriate and the duties prescribed for your stage of life; this is my supreme secret."

म्हणोनि Conjunction
Mhaṇoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Ucita
योग्य
Appropriate
विहित Adjective
Vihita
शास्त्राने सांगितलेले
Prescribed
आश्रमधर्म Noun
Ashramadharma
जीवनस्थितीनुसार कर्तव्य
Duties of life stage
आचरावे Verb
Acharave
आचरण करावे
Should practice
रहस्य Noun
Rahasya
गुपित
Secret

💡 अर्थ

इसलिए जो उचित कर्म है और जो आश्रम के अनुसार निर्धारित कर्तव्य है, उसी का आचरण करना चाहिए। यही मेरा परम रहस्य है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून श्रीकृष्णाचा संदेश स्पष्ट करतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने स्वैराचाराने वागू नये. ज्या कर्मामुळे समाजाचे आणि स्वतःचे कल्याण होते, असे 'उचित' कर्म निवडावे. तसेच, आपल्या जीवनाच्या अवस्थेनुसार (ब्रह्मचर्य, गृहस्थ इ.) जे 'विहित' म्हणजे शास्त्राने सांगितलेले कर्तव्य आहे, तेच करावे. फळाची अपेक्षा न ठेवता आपले कर्तव्य पार पाडणे, हेच ईश्वरप्राप्तीचे आणि यशस्वी जीवनाचे खरे रहस्य आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, प्रत्येकाने आपली जबाबदारी ओळखून काम केले पाहिजे. उदाहरणार्थ, एका विद्यार्थ्याचे 'विहित कर्म' अभ्यास करणे हे आहे. खेळाच्या वेळी खेळणे आणि अभ्यासाच्या वेळी अभ्यास करणे म्हणजे 'उचित कर्म' करणे होय.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला कर्माचे महत्त्व सांगताना, विहित कर्तव्ये पार पाडणे हाच श्रेष्ठ मार्ग असल्याचे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा