शनिवार, 01 जुलै 2023
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 164

ध्यायतो विषयान्पुंसः सङ्गस्तेषूपजायते । सङ्गात्सञ्जायते कामः कामात्क्रोधोऽभिजायते ॥

म्हणौनि विषयांचां ठायीं । सर्वथा आसक्ति न कीजे कांहीं । जेथूनि हा अनर्थु पाही । प्रगटे गा ॥ १६४ ॥

"Therefore, do not harbor any attachment towards sense objects; for behold, it is from this attachment that all calamities arise."

विषयांचां Noun
Vishayancha
इंद्रियांच्या भोगांच्या
of sense objects
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे किंवा कोणत्याही प्रकारे
in every way
आसक्ति Noun
Aasakti
ओढ किंवा जवळीक
attachment
अनर्थु Noun
Anarthu
संकट किंवा अनिष्ट गोष्ट
calamity or evil
प्रगटे Verb
Pragate
निर्माण होतो किंवा दिसतो
manifests or arises

💡 अर्थ

म्हणून विषयांच्या ठिकाणी कधीही आसक्ती (ओढ) ठेवू नये, कारण त्यातूनच सर्व संकटे आणि अनर्थ निर्माण होतात.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत साधकाला सावध करतात. ते सांगतात की, इंद्रियांच्या विषयांचे (भोगवस्तूंचे) केवळ चिंतन केल्यानेही त्यांच्याबद्दल मनात ओढ निर्माण होते. ही आसक्तीच सर्व दुःखांचे आणि विनाशाचे मूळ आहे. जेव्हा आपण एखाद्या विषयाचा सतत विचार करतो, तेव्हा त्याबद्दलची इच्छा बळावते. जर ती इच्छा पूर्ण झाली नाही, तर क्रोध निर्माण होतो आणि तिथूनच माणसाच्या अध:पाताला सुरुवात होते. म्हणून बुद्धी स्थिर ठेवण्यासाठी विषयांच्या मोहापासून दूर राहणे आवश्यक आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जसे की मोबाईल किंवा सोशल मीडियाच्या बाबतीत, आपण जर सतत त्याचा विचार केला तर आपल्याला त्याची सवय (आसक्ती) लागते. ही आसक्ती आपल्या वेळेचा अपव्यय करते आणि कामात अडथळा आणते. हे टाळण्यासाठी मनावर ताबा मिळवणे गरजेचे आहे.

📌 संदर्भ

इंद्रियविषयांच्या चिंतनामुळे माणसाचा अध:पात कसा होतो, हे स्पष्ट करताना माउली हा उपदेश करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 220

म्हणौनि समर्थें जे जे कीजे । तें तें इतरींही अनुष्ठिजे । तेंचि प्रमाण मानिजे । सामान्यलोकीं ॥ २२० ॥

"Therefore, whatever the powerful (great) do, the same is practiced by others; that alone is accepted as the standard by common people."

समर्थें Noun
Samarthe
सामर्थ्यवान किंवा श्रेष्ठ पुरुषाने
By the powerful or great person
अनुष्ठिजे Verb
Anushthije
आचरण करावे किंवा पाळावे
To practice or follow
प्रमाण Noun
Praman
आदर्श किंवा पुरावा
Standard or authority
सामान्यलोकीं Noun
Samanyaloki
सामान्य माणसांनी
By common people
कीजे Verb
Kije
केले जाते
Is done

💡 अर्थ

मोठी किंवा समर्थ माणसे जे काही करतात, त्याचेच इतर लोक अनुकरण करतात. सामान्य लोक त्यांच्या वागण्यालाच आदर्श मानतात.

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत सांगतात की, समाजात जे श्रेष्ठ किंवा प्रभावशाली व्यक्ती असतात, त्यांच्या कृतींचा प्रभाव सर्वसामान्यांवर पडतो. जर एखादा ज्ञानी किंवा समर्थ पुरुष सदाचाराने वागला, तर समाज त्याचेच अनुकरण करतो. म्हणून जबाबदार व्यक्तींनी आपले आचरण शुद्ध ठेवणे आवश्यक आहे, कारण तेच समाजासाठी 'प्रमाण' किंवा आदर्श ठरते. हे भगवद्गीतेतील 'यद्यदाचरति श्रेष्ठस्तत्तदेवेतरो जनः' या श्लोकाचे मराठी निरूपण आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जर घरातील मोठी माणसे शिस्तीने आणि प्रेमाने वागली, तर मुलेही तसेच वागायला शिकतात. उदाहरणार्थ, पालकांनी खोटे न बोलल्यास मुलेही सत्याचा मार्ग धरतात.

📌 संदर्भ

श्रेष्ठ पुरुषांच्या आचरणाचा सामान्य लोकांवर काय परिणाम होतो, हे ज्ञानेश्वर महाराज येथे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 5, श्लोक 14

जेथ कर्तेपण नाही । आणि करवितेही काही ॥ तेथ कर्म कवण पाही । निपजेल साच ॥

"Where there is no sense of doership, nor any causing of action, what action, pray tell, can truly arise there?"

कर्तेपण Noun
Kartepan
मी करणारा आहे ही भावना
Sense of doership
करविते Noun
Karavite
करून घेणारा
One who causes to act
कर्म Noun
Karma
कार्य किंवा कृती
Action
निपजेल Verb
Nipajel
निर्माण होईल
Will be produced
साच Adverb
Saach
खरोखर किंवा सत्य
Truly or Truth

💡 अर्थ

जिथे 'मी करणारा आहे' असा अहंकार नाही आणि दुसऱ्याकडून करून घेण्याची वृत्ती नाही, तिथे कोणतेही बंधनकारक कर्म घडत नाही.

🔍 सखोल अर्थ

या ओवीत ज्ञानेश्वर महाराज आत्मस्वरूपाचे वर्णन करतात. आत्मा हा अकर्ता आहे. जेव्हा मनुष्याला आत्मज्ञान होते, तेव्हा त्याच्यातील 'मी करतो' हा अहंकार (कर्तृत्व) आणि 'मी करून घेतो' (कारयितृत्व) ही भावना नष्ट होते. अशा स्थितीत केलेली क्रिया ही कर्म न ठरता केवळ एक नैसर्गिक व्यापार ठरते, ज्यामुळे व्यक्ती कर्माच्या फळाला बांधील राहत नाही. हेच खरे संन्यासयोगाचे लक्षण आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना 'मीच हे केले' असा अहंकार टाळावा. उदाहरणार्थ, एखाद्याला मदत केल्यावर 'मी उपकार केले' असे न वाटता, ती आपली जबाबदारी होती असे मानल्यास मन शांत राहते आणि अहंकार वाढत नाही.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज आत्म्याच्या अकर्तेपणाचे स्वरूप स्पष्ट करत आहेत, जिथे अहंकार नसल्यामुळे कर्माचे बंधन उरत नाही.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा