←
सोमवार, 09 मे 2022
आज →

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 199

म्हणौनि विषयांचेनि नांवें । कानींही न पडों द्यावें । हें मन सर्वथा न भजावें । बाह्यवृत्ती ॥ १९९ ॥

म्हणून विषयांच्या नावाने देखील कानावर काही पडू देऊ नये. या मनाला कोणत्याही प्रकारे बाह्य प्रवृत्तींकडे वळू देऊ नये.

"Therefore, do not let even the names of sensory objects reach your ears, and never allow the mind to follow external tendencies."

विषयांचेनि Noun
Vishayancheni
विषयांच्या (इंद्रिय भोगांच्या)
of sensory objects
नांवें Noun
Naave
नावाने
by name
कानींही Noun
Kaanihi
कानावर सुद्धा
even in the ears
सर्वथा Adverb
Sarvatha
पूर्णपणे / कोणत्याही प्रकारे
entirely / in every way
बाह्यवृत्ती Noun
Bahyavritti
बाहेरच्या प्रवृत्ती / बाह्य ओढ
external tendencies
भजावें Verb
Bhajave
अनुसरण करावे / वळू द्यावे
to follow or indulge

💡 अर्थ

इसलिए विषयों का नाम भी कानों में न पड़ने दें; इस मन को कभी भी बाहरी प्रवृत्तियों की ओर न जाने दें।

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत इंद्रियनिग्रहाचे महत्त्व स्पष्ट करतात. ते सांगतात की, विषयांचे (भोगांचे) आकर्षण इतके प्रबळ असते की त्यांचे केवळ नाव ऐकल्यानेही मनात विकार निर्माण होऊ शकतात. म्हणून साधकाने केवळ कृतीतूनच नव्हे, तर श्रवणातूनही विषयांचा त्याग करावा. मनाला बाह्य जगातील विचलित करणाऱ्या गोष्टींपासून दूर ठेवून अंतर्मुख करणे, हेच स्थिर बुद्धीचे लक्षण आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपल्याला एखाद्या ध्येयावर लक्ष केंद्रित करायचे असेल, तर विचलित करणाऱ्या गोष्टींपासून (उदा. सोशल मीडियावरील अनावश्यक चर्चा किंवा अफवा) दूर राहणे आवश्यक आहे. उदाहरणार्थ, परीक्षेच्या काळात टीव्ही किंवा मोबाईलवरील मनोरंजनाचे नावही काढू नये जेणेकरून मन अभ्यासात स्थिर राहील.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञ पुरुषाची लक्षणे सांगताना, इंद्रियांवर ताबा मिळवणे किती आवश्यक आहे हे श्रीकृष्ण अर्जुनाला सांगत आहेत, त्याचे निरूपण ज्ञानेश्वर महाराज येथे करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 360

तस्माद्यस्य महाबाहो निगृहीतानि सर्वशः । इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यस्तस्य प्रज्ञा प्रतिष्ठिता ॥

म्हणोनि मन हें आवरावें । तरीच बुद्धि स्थैर्य पावे । हें साच जाण स्वभावें । अर्जुना तूं ॥

"Therefore, the mind must be controlled; only then does the intellect achieve stability. Know this to be the truth, O Arjuna."

मन Noun
Mana
मन
Mind
आवरावें Verb
Aavarave
नियंत्रण करावे
To restrain or control
बुद्धि Noun
Buddhi
बुद्धी
Intellect
स्थैर्य Noun
Sthairya
स्थिरता
Stability
साच Noun
Saach
सत्य/खरे
Truth
स्वभावें Adverb
Swabhave
सहजपणे/स्वभावाने
Naturally

💡 अर्थ

इसलिए मन को वश में करना चाहिए, तभी बुद्धि स्थिर होती है। हे अर्जुन, इसे तुम सत्य जानो।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत स्पष्ट करतात की, आत्मज्ञानाच्या मार्गावर चालताना मनाचे नियमन करणे अत्यंत आवश्यक आहे. जोपर्यंत मन इंद्रियांच्या विषयांकडे धावत असते, तोपर्यंत बुद्धी एकाग्र होऊ शकत नाही. ज्याप्रमाणे वारा सुटल्यावर दिव्याची ज्योत स्थिर राहत नाही, त्याचप्रमाणे वासनांमुळे बुद्धी विचलित होते. म्हणून, ज्याने आपली इंद्रिये विषयांपासून पूर्णपणे आवरून धरली आहेत, त्याचीच बुद्धी स्थिर (स्थितप्रज्ञ) होते, असे ज्ञानेश्वर महाराज सांगतात.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात, जर आपल्याला परीक्षेत किंवा कामात यश मिळवायचे असेल, तर मोबाईल किंवा इतर मनोरंजनाच्या साधनांपासून मन बाजूला काढून अभ्यासावर किंवा कामावर लक्ष केंद्रित करणे आवश्यक आहे.

📌 संदर्भ

स्थितप्रज्ञाची लक्षणे सांगताना, इंद्रियनिग्रहाचे महत्त्व भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला पटवून देत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 3, श्लोक 123

म्हणौनि उचित जे कर्म । आणि विहित जे धर्म । तेचि आचरावे उत्तम । फळाशा सांडूनि ॥

"Therefore, perform appropriate actions and prescribed duties excellently, abandoning the desire for fruits."

म्हणौनि Conjunction
Mhanoni
म्हणून
Therefore
उचित Adjective
Uchit
योग्य / उचित
Appropriate / Proper
विहित Adjective
Vihit
शास्त्राने सांगितलेले / विहित
Prescribed / Ordained
आचरावे Verb
Aacharave
आचरण करावे / करावे
Should perform / Practice
फळाशा Noun
Phalasha
फळाची आशा / अपेक्षा
Desire for results
सांडूनि Adverb
Sanduni
त्याग करून / सोडून
Abandoning / Giving up

💡 अर्थ

इसलिए, जो उचित कर्म है और जो विहित धर्म है, उसे ही फल की इच्छा त्याग कर उत्तम रीति से करना चाहिए।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत निष्काम कर्मयोगाचे अत्यंत महत्त्वाचे सूत्र मांडतात. ते म्हणतात की, मनुष्याने केवळ स्वार्थासाठी किंवा फळाच्या आशेने कर्म करू नये. जे कर्म परिस्थितीनुसार 'उचित' (योग्य) आहे आणि जे शास्त्राने किंवा धर्माने 'विहित' (कर्तव्य म्हणून सांगितलेले) आहे, तेच कर्म पूर्ण निष्ठेने आणि कौशल्याने करावे. जेव्हा आपण फळाची चिंता सोडून देतो, तेव्हा आपले पूर्ण लक्ष कर्मावर केंद्रित होते, ज्यामुळे कर्माचा दर्जा सुधारतो आणि ते कर्म आपल्याला बंधनात टाकत नाही.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात काम करताना, उदा. एखाद्या विद्यार्थ्याने 'मला किती मार्क्स मिळतील' या विचारात वेळ न घालवता, 'अभ्यास करणे हे माझे कर्तव्य आहे' या भावनेने मन लावून अभ्यास करावा. यामुळे तणाव कमी होतो आणि यश मिळण्याची शक्यता वाढते.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला निष्काम कर्मयोगाचे महत्त्व सांगत असताना ज्ञानेश्वर महाराज त्याचे स्पष्टीकरण या ओवीतून करतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा