शुक्रवार, 07 ऑगस्ट 2020
आज

🕉️संस्कृत सुभाषित

3 श्लोक 📿 सर्व ग्रंथ
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 2, श्लोक 92

जैसा जीर्ण वेश सांडिजे । मग नूतन वेष लेइजे । तैसा देहंतरीं प्रवेशिजे । चैतन्यें येणें ॥

"As one casts off worn-out garments and puts on new ones, so does the soul cast off worn-out bodies and enter into new ones."

जीर्ण Adjective
jirna
जुने किंवा फाटलेले
old or worn out
वेश Noun
vesha
पोशाख किंवा कपडे
attire or clothes
सांडिजे Verb
sandije
त्याग करणे किंवा सोडून देणे
to discard or leave
नूतन Adjective
nutan
नवीन
new
लेइजे Verb
leije
परिधान करणे किंवा अंगावर चढवणे
to wear or put on
देहंतरीं Noun
dehantari
दुसऱ्या शरीरात
in another body
चैतन्यें Noun
chaitanye
आत्मा किंवा चैतन्य शक्ती
consciousness or soul

💡 अर्थ

जैसे मनुष्य पुराने वस्त्रों को त्यागकर नए वस्त्र धारण करता है, वैसे ही आत्मा पुराने शरीर को छोड़कर नए शरीर में प्रवेश करती है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्म्याचे अमरत्व आणि देहाचे नश्वरत्व अतिशय सोप्या उदाहरणाने स्पष्ट करतात. ज्याप्रमाणे एखादा मनुष्य आपले जुने आणि फाटलेले वस्त्र टाकून देतो आणि आनंदाने नवीन वस्त्र परिधान करतो, अगदी त्याच सहजतेने 'चैतन्य' म्हणजेच आत्मा एका जीर्ण झालेल्या शरीराचा त्याग करतो आणि दुसऱ्या नवीन शरीरात प्रवेश करतो. मृत्यू म्हणजे जीवनाचा शेवट नसून ते केवळ एका वस्त्रांतरासारखे आहे, हे या ओवीतून सुचवले आहे.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

जीवनातील बदलांना घाबरू नये. उदाहरण: ज्याप्रमाणे आपण आपला जुना मोबाईल बदलून नवीन घेतो पण त्यातील माहिती (Data) तीच राहते, तसेच शरीर बदलले तरी आत्मा तोच असतो. हे समजल्यास मृत्यूची भीती वाटत नाही.

📌 संदर्भ

भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला आत्म्याचे अमरत्व समजावून सांगताना शरीराची तुलना वस्त्रांशी करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 215

जेणें आपणपें अर्पिलें । तें अर्पणचि ब्रह्म जालें । मग कर्म उरलें । कोणापाशीं ॥ २१५ ॥

"He who has offered his own self, that offering itself has become Brahman; then in whom does the karma remain?"

आपणपें Noun
Apanpe
स्वतःला
Self
अर्पिलें Verb
Arpile
अर्पण केले
Offered
अर्पणचि Noun
Arpanachi
अर्पणच
The offering itself
ब्रह्म Noun
Brahma
परब्रह्म
Supreme Reality
जालें Verb
Jale
झाले
Became
उरलें Verb
Urale
शिल्लक राहिले
Remained
कोणापाशीं Pronoun
Konapashi
कोणाकडे
With whom

💡 अर्थ

जिसने स्वयं को अर्पित कर दिया, उसका वह अर्पण ही ब्रह्म हो गया। फिर कर्म किसके पास शेष रहा?

🔍 सखोल अर्थ

ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत अद्वैत स्थितीचे मर्म सांगतात. जेव्हा एखादा साधक आपला अहंकार किंवा 'मी'पण पूर्णपणे ईश्वराला समर्पित करतो, तेव्हा तो स्वतः आणि त्याची कृती दोन्ही ब्रह्मरूप होतात. अशा स्थितीत कर्ता, कर्म आणि क्रिया यांतील भेद संपतो. जेव्हा सर्व काही ब्रह्मच झाले, तेव्हा कर्माचे बंधन कोणाला बाधणार? कर्म आपोआपच लय पावते आणि साधक मुक्त होतो.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात कोणतेही काम करताना 'मी करतोय' हा अहंकार न ठेवता, ते काम ईश्वराची सेवा म्हणून करावे. उदाहरणार्थ, अभ्यास करताना तो केवळ परीक्षेसाठी न करता ज्ञानाची साधना म्हणून केल्यास मनावर दडपण येत नाही.

📌 संदर्भ

ज्ञानेश्वर महाराज येथे ब्रह्मार्पण स्थितीचे वर्णन करत आहेत, जिथे कर्ता आणि कर्म एकरूप होतात.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा
✍️
ज्ञानेश्वरी अध्याय 4, श्लोक 133

म्हणौनि ज्ञानाचिया आवडी । जेथ नित्य नवी गोडी । तेथें चित्त देईं गा थोडी । अर्जुना तूं ॥ १३३ ॥

"Therefore, with a love for knowledge, where there is ever-new sweetness, O Arjuna, give a little of your mind there."

म्हणौनि Conjunction
Mhanauni
म्हणून
Therefore
ज्ञानाचिया Noun
Jnanachiya
ज्ञानाच्या
Of knowledge
नित्य Adjective
Nitya
सतत / नेहमी
Always / Eternal
गोडी Noun
Godi
गोडवा / आवड
Sweetness / Interest
चित्त Noun
Chitta
मन / लक्ष
Mind / Attention
देईं Verb
Dein
दे
Give

💡 अर्थ

इसलिए हे अर्जुन, उस ज्ञान की ओर थोड़ा ध्यान दो, जिसमें सदैव नवीन आनंद और मिठास मिलती है।

🔍 सखोल अर्थ

संत ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीत आत्मज्ञानाचे महत्त्व सांगत आहेत. ते म्हणतात की, संसारातील विषयांचा उपभोग घेतल्यावर कालांतराने त्यात वीट येतो, पण आत्मज्ञान हे असे आहे की त्यात प्रत्येक क्षणी नवीन गोडी (आनंद) निर्माण होते. हे ज्ञान कधीही जुने होत नाही. म्हणून अर्जुनाला ते विनंती करतात की, प्रपंचाच्या व्यापातून थोडे मन काढून या नित्य नूतन अशा ज्ञानाच्या प्राप्तीसाठी प्रयत्न कर.

🎯 व्यावहारिक उपयोग

दैनंदिन जीवनात आपण अनेक गोष्टी शिकतो, पण आत्मिक शांती देणाऱ्या ज्ञानासाठी रोज किमान १०-१५ मिनिटे वाचन किंवा मनन करावे. उदाहरण: धावपळीच्या जीवनात मनाला शांत ठेवण्यासाठी ज्ञानेश्वरी किंवा भगवद्गीतेचा एक श्लोक समजून घेणे.

📌 संदर्भ

श्रीकृष्ण अर्जुनाला ज्ञानाचे महत्त्व सांगत असताना, ज्ञानेश्वर महाराज या ओवीतून ज्ञानाची गोडी कशी अक्षय असते हे स्पष्ट करत आहेत.

संत ज्ञानेश्वर (Saint Dnyaneshwar)
👤 प्रोफाइल पहा